Author: Fixture Admin

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες το 46% των νοικοκυριών στην Ευρώπη έχουν κατοικίδιο ζώο.

Τα στοιχεία αποτελούν μέρος της έκθεσης της FEDIAF (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Βιομηχανίας Τροφίμων για Ζώα Συντροφιάς) και δείχνουν αύξηση 5,1% στο συνολικό αριθμό νοικοκυριών με τετράποδους φίλους. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Βιομηχανίας Τροφίμων για Ζώα Συντροφιάς (FEDIAF), η οποία αποτελεί τη φωνή της Ευρωπαϊκής βιομηχανίας τροφών για ζώα συντροφιάς και της οποίας ενεργό μέλος είναι η Mars, Inc., μοιράζεται ενδιαφέρουσες πληροφορίες για όλους τους λάτρεις των κατοικιδίων σύμφωνα με την τελευταία της αναφορά για το 2023.

Ο αριθμός των οικογενειών που φροντίζουν κατοικίδια στην Ευρώπη αυξήθηκε κατά 5,1%, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό νοικοκυριών με τετράποδους φίλους στα 91 εκατομμύρια. Στην κορυφή των κατοικιδίων στην Ελλάδα βρίσκονται τα πουλιά, τα οποία ανέρχονται σε 971.000, ακολουθούμενα από τους σκύλους, που είναι 655.000.

Οι παραπάνω πληροφορίες δημοσιεύθηκαν στην κορύφωση του καλοκαιριού και δημιουργούν την τέλεια ευκαιρία να μοιραστούμε μερικές χρήσιμες συμβουλές για τους κηδεμόνες των τετράποδων φίλων που δεν θέλουν να αποχωριστούν τα κατοικίδιά τους κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών τους διακοπών. Επομένως, μοιραζόμαστε μερικά από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να σκεφτούν οι φροντιστές πριν προγραμματίσουν τα ταξίδια τους, ανεξάρτητα αν έχουν γάτα, σκύλο ή οποιοδήποτε άλλο ζώο. Όλες οι πληροφορίες που χρειάζονται οι ενθουσιώδεις ταξιδιώτες, όπως η επιλογή ενός κατάλληλου προορισμού, γενικού περιεχομένου ταξιδιωτικές συμβουλές, η σημασία της παροχής ισορροπημένης διατροφής για τα κατοικίδια ώστε να αισθάνονται όσο το δυνατόν πιο άνετα κατά τις νέες τους περιπέτειες, βρίσκονται ακολούθως.

Σχετικά με τις καλοκαιρινές περιπέτειες με τους αγαπημένους μας τετράποδους φίλους, η Χριστίνα Γιαπιτζάκη, HR Manager South Europe People & Organization στη Mars δήλωσε: Στη Mars, η δέσμευσή μας για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου εκτείνεται πέρα από τους ανθρώπους και περιλαμβάνει και τα κατοικίδια ζώα. Αναγνωρίζουμε την απίστευτη επίδραση που έχουν τα κατοικίδια στην ποιότητα της ζωής μας, φέρνοντας χαρά, συντροφικότητα και υποστήριξη στις καθημερινές μας στιγμές. Γι’ αυτό, αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες για να βελτιώσουμε τη ζωή τους, είτε μέσω της αντιμετώπισης της έλλειψης στέγης μη δεσποζόμενων ζώων, είτε μέσω της προώθησης φιλικών προς τα κατοικίδια κοινοτήτων και πόλεων. Περνώντας περισσότερο χρόνο με το κατοικίδιό σας, είτε το φέρνετε στο χώρο εργασίας σας είτε το παίρνετε μαζί σας στις διακοπές, θα φέρει χαρά, θα ενισχύσει τον δεσμό σας και θα δημιουργήσει αξέχαστες αναμνήσεις. Καθώς προγραμματίζετε τις διακοπές σας βεβαιωθείτε ότι σκέφτεστε και τις ανάγκες του τετράποδου φίλου σας και στη συνέχεια απολαύστε τις ημέρες χαλάρωσης.»

Στη Mars, Inc., η ευημερία των κατοικιδίων επεκτείνεται πέρα από την παροχή θρεπτικής και νόστιμης τροφής και γι’ αυτό η εταιρεία παρέχει συμβουλές που είναι ιδιαίτερα σημαντικές κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών.

1. Προορισμός

Πριν προγραμματίσετε τις διακοπές σας με το κατοικίδιο, είναι σημαντικό να κάνετε μια έρευνα σχετικά με τον προορισμό – πώς είναι το κλίμα που επικρατεί, αν υπάρχουν αρκετές δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε με τα κατοικίδιά σας και αν υπάρχει πρόσβαση σε κτηνίατρο κοντά. Για παράδειγμα, αν κατευθύνεστε σε παραθαλάσσιο μέρος, ελέγξτε εκ των προτέρων αν υπάρχουν παραλίες φιλικές προς τα κατοικίδια στην περιοχή. Αν σκοπεύετε να κάνετε πεζοπορία, ελέγξτε αν το μονοπάτι είναι κατάλληλο για κατοικίδια και βεβαιωθείτε ότι όλα τα μέρη που συμμετέχουν μπορούν να διασκεδάσουν.

2. Μεταφορά

Ελέγξτε τις συνθήκες για ταξίδια με ζώα στο επιλεγμένο σας μέσο μεταφοράς. Προετοιμάστε την απαραίτητη ιατρική τεκμηρίωση, αν χρειάζεται, και βεβαιωθείτε ότι το διαβατήριο του τετράποδου φίλου σας είναι στην τσάντα σας. Σε περίπτωση που προτιμάτε να ταξιδέψετε με αυτοκίνητο, βεβαιωθείτε ότι το ζώο αισθάνεται άνετα. Ωστόσο αν δεν έχει εμπειρία με τα αυτοκίνητα, συνιστάται να κάνετε μερικές σύντομες δοκιμαστικές διαδρομές στην πόλη, ώστε το κατοικίδιο να εξοικειωθεί πριν το ταξίδι.

3. Διαμονή

Καθώς όλο και περισσότερα ξενοδοχεία και πανδοχεία επιτρέπουν κατοικίδια, είναι ακόμα σημαντικό να ελέγξετε τις πολιτικές τους για τα κατοικίδια, τυχόν επιπλέον χρεώσεις και περιορισμούς για να αποφύγετε ανεπιθύμητες ταλαιπωρίες κατά την άφιξη.

4. Φαγητό

Είναι πιθανό η αλλαγή του οικείου περιβάλλοντος να είναι αγχωτική για τα κατοικίδια. Για να αποφύγετε επιπλέον άγχος για τον τριχωτό σας φίλο, πρέπει να προετοιμάσετε επαρκή ποσότητα τροφής και λιχουδιών που το κατοικίδιο σας ήδη γνωρίζει και αγαπά. Τα προϊόντα της Mars από τα χαρτοφυλάκια των Pedigree, Whiskas και άλλων γνωστών μαρκών της Mars είναι ιδανικά για την περίσταση, καθώς η μεγάλη ποικιλία θρεπτικών τροφών βιώσιμης προέλευσης και συσκευασμένων τροφών περιέχει όλα όσα χρειάζεστε για να διατηρήσετε τα κατοικίδιά σας ευτυχισμένα και υγιή. Επίσης, βεβαιωθείτε ότι παρέχετε άφθονο νερό στο κατοικίδιό σας κατά τη διάρκεια της θερινής ζέστης. Συνιστάται επίσης να έχετε μαζί σας ένα φορητό μπολ ή μπουκάλι, όπως και να βεβαιωθείτε ότι το κατοικίδιό σας αισθάνεται άνετα και προσαρμόζεται στο νέο περιβάλλον. Τέλος, προσπαθήστε να τηρήσετε το πρόγραμμα φαγητού, βόλτας και ξεκούρασης που ακολουθείτε στο σπίτι.

5. Διασκέδαση

Αυτό είναι το σημαντικότερο μέρος των συμβουλών. Οι διακοπές με τα κατοικίδια ζώα είναι η ιδανική ευκαιρία να δημιουργήσετε αξέχαστες αναμνήσεις, καθώς και για να ενισχύσετε ακόμη περισσότερο το δεσμό με το κατοικίδιό σας. Γνωρίζοντας την ιδιοσυγκρασία, τη διάθεση και τη συμπεριφορά του κατοικίδιου ζώου σας, μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε, να προσαρμοστείτε στη στιγμή και να δημιουργήσετε όσο το δυνατόν περισσότερα θετικά συναισθήματα και διασκεδαστικές στιγμές από τις κοινές σας περιπέτειες.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: topetmou.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

από τη Στέλλα Πανοπούλου

Δεν αποτελεί πλέον μυστικό: Η Αθήνα είναι γεμάτη με πολύχρωμους, τροπικούς παπαγάλους

Από την Καλλιθέα μέχρι το Μαρούσι, μπορεί κανείς να τους δει να πετούν από δέντρο σε δέντρο. Ποιοι είναι, όμως, οι καινούριοι αυτοί πολίτες της πρωτεύουσας, που μας κάνουν παρέα γεμίζοντας χρώμα τα τσιμεντένια τοπία της καθημερινότητάς μας;

Όπως εξήγησε στο topetmou.gr ο κ. Παναγιώτης Λατσούδης, μέλος και τέως πρόεδρος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας: “Στην Αθήνα κυκλοφορούν μέχρι 4 διαφορετικά είδη παπαγάλων, που είναι είδη τροπικών ή υποτροπικών περιοχών. Τα 2 είναι τα πιο άφθονα: ο Δαχτυλιδολαίμης ψυττακίσκος, που έχει αποδοθεί ως πράσινος παπαγάλος – αρκετά ατυχές όνομα, αφού οι περισσότεροι παπαγάλοι του κόσμου είναι πράσινοι –, ο Μυοψιττακός (από το γκρίζο του μυός – του ποντικού, που φέρει σε ένα μέρος του προσώπου του και του στήθους του, ενώ κατά τ’ άλλα είναι κι αυτός πράσινος), ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως quaker παπαγάλος. Κυκλοφορούν λιγότεροι Ευπατρίδες ψυττακίσκοι, οι οποίοι είναι κοντινοί στους Δαχτυλιδολαίμηδες, και πολύ σπάνια πια, οι Φαιοκέφαλοι της Σενεγάλης.”

Σ’ αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε στον Δαχτυλιδολαίμη Ψιττακίσκο, ή αλλιώς πράσινο παπαγάλο. Θα ανακαλύψουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, και θα διερευνήσουμε αν μπορεί να ευδοκιμήσει ως κατοικίδιο πτηνό, και αν τελικά κάτι τέτοιο είναι καλή ιδέα.

Εμφάνιση

Ο τυπικός χρωματισμός του συγκεκριμένου είδους είναι έντονο λαχανί με κάποια μπλε πούπουλα και κίτρινο κάτω απ’ τις φτερούγες. Έχει κόκκινο ράμφος, μακριά ουρά, και τα αρσενικά εμφανίζουν ένα μαύρο κολάρο στο λαιμό. Μοιάζει πολύ με τον μεγαλύτερο Αλεξανδρινό παπαγάλο, ο οποίος έχει ένα κατακόκκινο σημάδι σε κάθε ώμο.

Καταγωγή και γεωγραφική κατανομή

Μπορεί κανείς να τον βρει σε δάση, πάρκα και κήπους, όπου τρέφεται κυρίως στα δέντρα. Φωλιάζει σε κουφάλες δέντρων και οπές κτιρίων. Κατάγεται από την κεντρική Αφρική όπου το εύρος του εκτείνεται βόρεια ως την Αίγυπτο, δυτικά ως τη Σενεγάλη, ανατολικά ως την Αιθιοπία, και νότια ως την Ουγκάντα, και από μέρη της Ασίας, όπως είναι το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, το Μπουτάν, η Κίνα, η Ινδία, το Νεπάλ, το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, και το Βιετνάμ. Έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο σχεδόν σε όλον τον κόσμο, μεταξύ άλλων και σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, και φυσικά η Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, οι πιο εντυπωσιακές αποικίες Δαχτυλιδολαίμηδων είναι μάλλον αυτές του λεκανοπεδίου Αττικής, ιδιαίτερα αυτές στη Φιλοθέη, στη Γλυφάδα, και στο Πάρκο Αντώνης Τρίτσης. Ζουν και ευημερούν, επομένως, και μέσα στις πολύβουες πόλεις, έχοντας συχνά ξεφύγει από κλουβιά.

Συμπεριφορά

Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ομιλητικό, έως και φωνακλάδικο παπαγάλο, ο οποίος είναι ιδιαίτερα έξυπνος και μπορεί να εκπαιδευτεί με υπομονή και προσπάθεια, όταν βρίσκεται σε συνθήκες αιχμαλωσίας. Λόγω της υψηλής νοημοσύνης του βαριέται εύκολα, και μπορεί να παρουσιάσει καταστροφικές συμπεριφορές ως κατοικίδιο πτηνό. Περνάει, ακόμα, από μια περίοδο δύσκολης εφηβείας, με αποτέλεσμα πολλοί κηδεμόνες να δυσκολεύονται να τον διαχειριστούν. Ευτυχώς, η περίοδος αυτή δεν κρατά περισσότερο από κάποιους μήνες.

Οι Δαχτυλιδολαίμηδες που μεγαλώνουν με ανθρώπους και λαμβάνουν την κατάλληλη φροντίδα τείνουν να έχουν ιδιαίτερα ευγενικές και χαριτωμένες προσωπικότητες. Η φωνή τους μπορεί να θεωρηθεί αστεία, καθώς έχει υψηλή συχνότητα αλλά ταυτόχρονα είναι απαλή, σχεδόν παιδική. Ακόμα, αποτελούν καλούς φύλακες λόγω του άγριου ενστίκτου προστασίας τους και της δυνατής φωνής τους με την οποία μπορεί να σας προειδοποιήσει όταν υπάρχει κάποιος κίνδυνος. Μπορούν να αναπτύξουν λεξιλόγια που αποτελούνται ακόμα και από 200 λέξεις.

Δεν θεωρούνται πολύ αγαπησιάρηδες, παρότι οι θηλυκές τείνουν να αναπτύσσουν πιο ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους. Παρόλα αυτά, όλοι χρειάζονται πολύ χρόνο και προσοχή.

Είναι μεσαίου μεγέθους και μπορούν να ζήσουν μέχρι και 25-30 χρόνια.

Φροντίδα του Δαχτυλιδολαίμη ως κατοικίδιο

Με την κατάλληλη φροντίδα και αφοσίωση, ο Δαχτυλιδολαίμης Ψυττακίσκος μπορεί να γίνει ένας υπέροχος σύντροφος. Αν παρατηρήσετε επιθετική συμπεριφορά, συνιστάται να αποφύγετε να τον μαλώσετε, καθώς το πτηνό αυτό ενδέχεται να καταλήξει να φοβάται τους ανθρώπους εφόρου ζωής. Ο καλύτερος τρόπος να διαχειριστείτε τον συγκεκριμένο παπαγάλο είναι να αγνοείτε την κακή συμπεριφορά και να χρησιμοποιείτε τεχνικές θετικής ενίσχυσης για την καλή συμπεριφορά. Δεν θεωρείται παπαγάλος κατάλληλος για οικογένειες με παιδιά, καθώς είναι ευαίσθητος στους θορύβους και τρομάζει εύκολα.

Το κλουβί στο οποίο θα μένει πρέπει να είναι μεγάλο και να του επιτρέπει να χοροπηδά και να παίζει με άνεση όταν λείπετε. Είναι σημαντικό, όμως, τα κάγκελα να μην είναι πολύ αραιά, ώστε να μην μπορεί να ξεφύγει εύκολα. Τα δοχεία του φαγητού και του νερού πρέπει να καθαρίζονται καθημερινά, οι κούνιες και τα παιχνίδια κάθε βδομάδα, και το έδαφος του κλουβιού κάθε μήνα.

Θετικά και αρνητικά του Δαχτυλιδολαίμη ως κατοικίδιο

Θετικά

• Είναι κοινωνικός και φιλικός
• Είναι έξυπνος και μπορεί να προφέρει μέχρι και 200 λέξεις
• Έχει αστεία φωνή

Αρνητικά

• Μπορεί να γίνει πολύ θορυβώδης, κάτι που δεν τον καθιστά ιδανικό για διαμερίσματα
• Μπορεί να είναι πιο εξαρτημένος από τους κηδεμόνες του σε σχέση με άλλα πτηνά
• Μπορεί να είναι επιλεκτικός ως προς την τροφή του

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μπορεί τα πτηνά ως κατοικίδια να φαντάζουν, σε κάποιον που δεν τα γνωρίζει καλά, “ευκολότερη” λύση απ’ ότι μία γάτα ή ένας σκύλος. Πρέπει να ξέρετε, όμως, ότι ισχύει το αντίθετο. Η φροντίδα ενός παπαγάλου είναι ιδιαίτερα απαιτητική και αν δεν λαμβάνει την προσοχή που χρειάζεται, είναι πολύ πιθανό να εμφανίσει προβλήματα ψυχικής υγείας και κατά συνέπεια προβλήματα συμπεριφοράς.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: topetmou.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Δύο εγχειρίδια κυνηγιού της αρχαίας Ελλάδας που σώζονται σήμερα είναι γραμμένα από δύο Έλληνες ιστορικούς, τον Ξενοφώντα και τον Αρριανό και έχουν αρκετές πληροφορίες και συμβουλές…

Στην κλασσική αρχαιότητα το κυνήγι (λαγού, ελαφιού, αρκούδας, αγριογούρουνου) για τροφή και για διασκέδαση ήταν αρκετά διαδεδομένο, και όσοι κυνηγοί χρησιμοποιούσαν σκύλους για αυτό το σκοπό τους φρόντιζαν ιδιαίτερα. Δύο εγχειρίδια κυνηγιού της αρχαίας Ελλάδας που σώζονται σήμερα είναι γραμμένα από δύο Έλληνες ιστορικούς, τον Ξενοφώντα και τον Αρριανό και έχουν αρκετές πληροφορίες και συμβουλές για την σωστή ανατροφή των κυνηγόσκυλων.

Αν, λοιπόν, ζούσατε στην Αθήνα την εποχή του Σωκράτη και ήσασταν ιδιοκτήτης ενός κυνηγόσκυλου από τη Λακωνία, σαν αυτά που απεικονίζονται σε Ελληνικά αγγεία, τι θα το ταΐζατε; Τα συνηθισμένα κουτάβια τρέφονταν με κριθαρένιο ψωμί που είχε μαλακώσει μέσα σε αγελαδινό γάλα ή ορό γάλακτος. Τα κουτάβια, όμως, που ήταν πιο ιδιαίτερα έτρωγαν το ψωμί τους μαλακωμένο μέσα κατσικίσιο ή προβατίσιο γάλα. Συνήθως πρόσθεταν και λίγο από το αίμα του ζώου εκείνου που ήθελαν να εκπαιδεύσουν το κουτάβι να κυνηγήσει.

Στη διάρκεια του δείπνου, ο ιδιοκτήτης έκοβε μεγάλα κομμάτια από την ψίχα του ψωμιού για να σκουπίσει τα δάκτυλά του και μετά τα έδινε στο σκύλο του μαζί με κόκαλα και άλλα αποφάγια από τα πιάτα, ίσως μαζί και με ένα πιατάκι από ζωμό κρέατος. Μετά από μία θυσία ή ένα τραπέζι, ετοίμαζαν μια ιδιαίτερη λιχουδιά: ένα κομμάτι από βοδινό συκώτι πασπαλισμένο με κριθάρι και ψημένο στα κάρβουνα. Ήταν ακόμα φυσικό, ότι σαν δείγμα ευγνωμοσύνης μοιράζονταν μαζί με τους πιστούς τετράποδους φίλους κομμάτια από τα θηράματα, όπως κουνέλια, ελάφια ή αγριογούρουνα.

Ήταν αυτή η κατάλληλη διατροφή για έναν σκύλο;

Η άποψη ότι στην ημερήσια διατροφή του σκύλου πρέπει να συμπεριλαμβάνεται κόκκινο, ωμό κρέας είναι μία διαδεδομένη, αλλά λανθασμένη ιδέα. Έξω στη φύση, οι σκύλοι κυνηγούν καρποφάγα και φυτοφάγα ζώα. Όταν τα σκοτώνουν, πρώτα τρώνε το στομάχι τους που είναι γεμάτο με χορτάρι (που έχει ήδη περάσει το πρώτο στάδιο της πέψης) και δημητριακά, μετά τα όργανά τους και τέλος προτιμούν να τραφούν με την σάρκα τους. Συχνά, ροκανίζουν τα οστά και έτσι ισορροπούν το γεύμα τους παίρνοντας τις βιταμίνες και τα άλατα που χρειάζονται.

Αν ο σκύλος υπέφερε από σκουλήκια στο έντερο, τότε του έδιναν να φάει τα μουστάκια από το στάρι. Μία πιο αποτελεσματική θεραπεία ήταν η Αρτεμισία, γνωστό σαν το φυτό αψιθιά, ένα βότανο με την ιδιότητα να απομακρύνει τα σκουλήκια του εντέρου. Το γεγονός ότι οι Ελληνικοί σκύλοι έχαιραν άκρας υγείας με το να διατρέφονται με σιτηρά και κρέας το επιβεβαιώνει και ο Αριστοτέλης, ο οποίος σημειώνει σε ένα από τα έργα του ότι τα Λακωνικά κυνηγόσκυλα ζούσαν έως 10 με 12 χρόνια, ενώ άλλες ράτσες έφθαναν έως και τα 14 με 15 χρόνια.

Σήμερα, ένα σκυλί περίπου 25 κιλών έχει το ίδιο προσδόκιμο ζωής.

Ο σκύλος στην αρχαία Ελλάδα

Είχε σεβαστή θέση στην καθημερινή ζωή των προγόνων μας και υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας. Αυτό μπορούμε εύκολα να το διαπιστώσουμε από τις αναρίθμητες αναφορές που γίνονται για το σκύλο, στα έργα τους, την τέχνη τους, τους μύθους και τις ιστορίες τους.

Από την ελληνική μυθολογία βλέπουμε ότι πολλά τέρατα είχαν τη μορφή σκύλου, όπως η Σκύλλα και η Χάρυβδη, ο Κέρβερος κ.ά. Αυτό ίσως να οφείλεται στο ότι την εποχή δημιουργίας της μυθολογίας ο σκύλος ήταν ακόμα άγριο και μη εξημερωμένο ζώο. Με την πάροδο όμως του χρόνου, ο σκύλος εξημερώθηκε και αποτέλεσε πολύτιμο και χρήσιμο συνοδό σε αρκετές εργασίες.

Ένας από τους μύθους που αφορούν το σκύλο, αναφέρει ότι ο σκύλος είναι αναπαραγωγή του Κέρβερου, την οποία επέτυχε ο εγγονός του Αχιλλέα ονόματι Μολοσσός. Γι’ αυτόν το λόγο και η Εκάτη συντροφευόταν πάντα από μαύρα σκυλιά ονόματι «Μολοσσοί». Η αρχαία ονομασία των κατοίκων της Ηπείρου είναι Μολοσσοί.

Άλλος μύθος αναφέρει ότι ο σκύλος είναι δημιούργημα του θεού Ηφαίστου, τον οποίο ο θεός Απόλλωνας εξημέρωσε και τον έκανε δώρο στην αδελφή του θεά Αρτέμιδα για να τη συντροφεύει στο κυνήγι της. Άλλη μία ιστορία που δείχνει τη σχέση που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες με το σκύλο, μία σχέση βασισμένη στην αγάπη, την πίστη και την αφοσίωση, είναι η γνωστή συγκινητική ιστορία του γέρικου σκύλου Άργους, του σκύλου του Οδυσσέα, που παρ’ όλα τα 10 χρόνια απουσίας του αφέντη του κατάφερε να τον αναγνωρίσει, να κουνήσει την ουρά του από χαρά και να ξεψυχήσει στα πόδια του αφεντικού του.

Ο σκύλος αποτέλεσε έμπνευση για την ίδρυση της φιλοσοφικής Σχολής του Κυνισμού και εκείνων που την ακολούθησαν, γνωστοί ως «κυνικοί φιλόσοφοι». Οι κυνικοί φιλόσοφοι γύριζαν στους δρόμους των Αθηνών ζώντας μιμούμενοι τη ζωή των σκύλων. Ο γνωστός κυνικός φιλόσοφος Διογένης περιφερόταν μεσημέρι στο κέντρο των Αθηνών κρατώντας ένα φανάρι και έχοντας συντροφιά ένα σκύλο, φωνάζοντας «άνθρωπο ζητώ», υπονοώντας τη φιλοσοφική έννοια της λέξης «άνθρωπος».

Σύμφωνα με το Σωκράτη, ο σκύλος είναι ένας «αληθινός φιλόσοφος»

Ο σκύλος τότε, όπως και σήμερα, χρησίμευε για τσοπανόσκυλο (ποιμενικός κύων), φύλακας (πυλωρός, θυρωρός, οικουρός ή δέσμιος κύων όταν ο φύλακας σκύλος ήταν δεμένος), κυνηγόσκυλο (θηρευτικός, αγρευτικός κύων) δίπλα στον Έλληνα κυνηγό. Αλλά και η ίδια η λέξη «κυνηγός» προέρχεται από την παρουσία του: Κυναγός > Κυνηγός = ο άγων τον κύνα, αυτός που οδηγεί το σκύλο).

Υπήρχαν επίσης οι πολεμισταί κύνες, οι άθλοι των οποίων αναφέρονται σε περιγραφές μαχών όπως του Μαραθώνα, της Μαντινείας κ.ά. Ο ζωγράφος Μίκων τίμησε το σκύλο που συνόδευε τον Αθηναίο κύριό του στη μάχη του Μαραθώνα, απεικονίζοντάς τον μεταξύ των καλύτερων Ελλήνων πολεμιστών. Υπήρχαν ακόμη οι μαχηταί κύνες, οι οποίοι πάλευαν με τα θηρία στο στίβο, παρέχοντας θέαμα, ιδιαίτερα στους Ρωμαίους. Υπήρχαν, τέλος, μικρόσωμα σκυλιά, όπως αυτά της Μάλτας, που συνόδευαν τις πλούσιες κυρίες τους στον περίπατο, στο φαγητό, ακόμη και στον ύπνο τους.

Ο Αλέξανδρος είχε τον ινδικό του σκύλο Περίττα, που «η γενιά του κρατούσε από λιοντάρι» και στη μνήμη του ίδρυσε πόλη. Τον είχε αγοράσει 100 μνες. Σε μια μάχη με τους στρατιώτες του Δαρείου του Γ΄, δεν είχε χρόνο να αντιμετωπίσει έναν ελέφαντα που τον πλησίαζε επιθετικά.

Ο Περίττας, τότε, έτρεξε και δάγκωσε τον ελέφαντα και με αυτόν τον τρόπο έσωσε τον Αλέξανδρο από βέβαιο θάνατο. Έναν άλλο σκύλο παιονικής καταγωγής, με το όνομα Τρίακος, είχε δωρίσει στον Αλέξανδρο ο σατράπης της Παιονίας. 65 φυλές αναφέρεται πως υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα… Πληροφορίες μάς παρέχουν: ο Ξενοφών στα «Κυνηγετικά», ο Ηρόδοτος στις περιηγήσεις του και ο Αριστοτέλης στο «Περί Ζώων Ιστορίαι».

Οι σκύλοι συνόδευαν τους αρχαίους Έλληνες όχι μόνο στο κυνήγι, αλλά και στο τραπέζι που ετοίμαζαν μετά. Εκεί μοιράζονταν με τους τετράποδους φίλους τους κομμάτια από τα θηράματα όπως κουνέλια, ελάφια και αγριογούρουνα. Μετά το τραπέζι, ο ιδιοκτήτης σκούπιζε τα χέρια του με ένα κομμάτι ψωμί και το έδινε στο σκύλο του μαζί με μία ιδιαίτερη λιχουδιά, βοδινό συκώτι ψημένο στα κάρβουνα πασπαλισμένο με κριθάρι. Αν ο σκύλος του υπέφερε από παράσιτα στο έντερο, του έδινε το φλοιό από το σιτάρι.

Ο Ξενοφώντας, ο Έλληνας ιστορικός που έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον 4ο αιώνα π.κ.ε. υποστήριζε ότι τα πιο καλά ονόματα είναι τα σύντομα, μονοσύλλαβα ή δισύλλαβα, για να μπορεί κάποιος να τα προφέρει με ευκολία. Η σημασία του ονόματος ήταν επίσης σημαντική για το ηθικό, τόσο του ιδιοκτήτη όσο και του σκύλου: ονόματα που είχαν σχέση με την ταχύτητα, τη γενναιότητα, τη δύναμη, την εμφάνιση και άλλες αρετές ήταν προτιμητέα. Ο Ξενοφώντας, για παράδειγμα, φώναζε το σκύλο του Ορμή.

Η μυθική κυνηγός Αταλάντη φώναζε το σκύλο της Αύρα. Σε ένα αρχαίο Ελληνικό αγγείο του 560 π.κ.ε. απεικονίζεται η Αταλάντη και άλλοι ήρωες μαζί με τα κυνηγόσκυλά τους, κυνηγώντας τον περίφημο Καλυδώνιο Κάπρο. Πάνω στο αγγείο ο αγγειογράφος κατέγραψε τα ονόματα επτά σκύλων: Ορμένος, Μεθέπων, Εγέρτης, Κόραξ, Μάρψας, Λάβρος και Εύβολος.

Στην κλασσική αρχαιότητα το κυνήγι (λαγού, ελαφιού, αρκούδας, αγριογούρουνου) για τροφή και για διασκέδαση ήταν αρκετά διαδεδομένο, και όσοι κυνηγοί χρησιμοποιούσαν σκύλους για αυτόν το σκοπό, τους φρόντιζαν ιδιαίτερα. Δύο εγχειρίδια κυνηγιού της αρχαίας Ελλάδας που σώζονται σήμερα, είναι γραμμένα από δύο Έλληνες ιστορικούς, τον Ξενοφώντα και τον Αρριανό, και έχουν αρκετές πληροφορίες και συμβουλές για τη σωστή ανατροφή των κυνηγόσκυλων.

Όλες οι πηγές αρχαίων κειμένων μας δείχνουν ότι ο «κύων» είχε εξαίσια θέση στην κοινωνική ζωή των προγόνων μας και καλό θα ήταν να του δώσουμε κι εμείς την ίδια στις ζωές μας![/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή και περισσότερο φωτογραφικό υλικό: Terrapapers

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

από τον ΑΓΓΕΛΟ ΚΛΑΔΗ

Στη νέα εποχή που σηματοδοτείται μετά την ανάληψη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης από την Κατερίνα Γρέγου, το ΕΜΣΤ αποτελεί ένα από τα λίγα μουσεία διεθνώς που υποδέχονται με χαρά τα κατοικίδια

Είναι φορές που προκαλεί ζαλάδα ο παραλογισμός στην πρωτεύουσα: από τη μία στρέφεται ταχαίως προς τον τουρισμό και απ’ την άλλη υποδέχεται την πιο καυτή τουριστικά περίοδο σαν ένα απέραντο εργοτάξιο (πράγμα που συνέβη πέρσι το καλοκαίρι), επίσης ενώ είναι γνωστό και παραδεδεγμένο πως πρέπει να αυξηθεί το ποσοστό πρασίνου με μεσογειακά είδη, τελικά φυτεύονται φοίνικες (που μετά ξεριζώνονται), και τη στιγμή που υποτίθεται πως μπαίνουν σε εφαρμογή σχέδια βιώσιμης αστικής κινητικότητας, πεζόδρομοι όπως η Αιόλου και πλατείες όπως η Κοτζιά δεν έχουν παγκάκια.

Αλλά, για να μην είμαστε άδικοι, υπάρχουν και φορές που η πρωτοτυπία δεν συνοδεύεται από αρνητικό ή ειρωνικό πρόσημο, όπως με το γεγονός ότι η πόλη μας διαθέτει ένα από τα λίγα μουσεία σε παγκόσμια κλίμακα που δέχονται με χαρά τα δεσποζόμενα ζώα, μαζί με τους ιδιοκτήτες τους.

Γενικά, τα τελευταία έτη παρατηρούμε σημαντικά βήματα στον τομέα των τετράποδων: τουλάχιστον όσον αφορά τους σκύλους, που αποτελούν έναν πιο ελέγξιμο πληθυσμό απ’ τις γάτες, βλέπουμε να εγκαινιάζονται νέα πάρκα σκύλων, νέα καταφύγια, υπάρχουν μαγαζιά πλέον που δηλώνουν pet-friendly ή απλά θα προσφέρουν ένα μπολάκι με νερό μόλις δουν τον πελάτη με λουρί – αλλά ποιος θα περίμενε να επιτρέπεται η είσοδος σκύλου (ή γάτας) σε έναν θεσμικό χώρο, στους τοίχους του οποίου βρίσκονται έργα υψηλής αξίας; Όσο πιο «επίσημος» είναι ο χώρος, τόσο πιο αυστηρούς περιορισμούς θέτει για το κοινό, σωστά;
Όχι, εάν αναφερόμαστε στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, που στη νέα του εποχή υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Κατερίνας Γρέγου, άλλαξε την πολιτική του και καλωσορίζει τους επισκέπτες που έρχονται με τα κατοικίδια. Στη βραχεία λίστα των pet-friendly μουσείων βρίσκεται επίσης το Βρετανικό Μουσείο και η Πινακοθήκη στο Λονδίνο, αλλά κανένας άλλος οργανισμός στην Αθήνα.

Πώς έγινε το ΕΜΣΤ pet-friendly (και τι σημαίνει αυτό)

«Σκέφτομαι πάντα τα σκυλιά που τα αφήνουν οι ιδιοκτήτες μόνα τους ώρες, γιατί δεν μπορούν να τα έχουν μαζί τους», είχε αναφέρει η Κατερίνα Γρέγου σε συνέντευξη στο News247 με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων. «Ο σκύλος είναι και πολύ κοινωνικό ζώο, και πολύ συναισθηματικό. Θεωρώ ότι σε μια σύγχρονη κοινωνία πρέπει να δίνεται η δυνατότητα στους ζωόφιλους να μη χωρίζονται όσο γίνεται τα με τα κατοικίδιά τους, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τους σκύλους που είναι πολύ λιγότερο ανεξάρτητοι από τις γάτες».

Με αυτό το σκεπτικό, τόσο για να είναι πιο χαρούμενοι οι επισκέπτες όσο και τα needy τετράποδα, το ΕΜΣΤ μετατράπηκε σε pet-friendly μουσείο, έχοντας διοργανώσει ήδη μια εκδήλωση με ελεύθερη είσοδο για να επικοινωνήσουν τη νέα πολιτική.

Όπως επισημαίνεται στην ιστοσελίδα του μουσείου, οι σκύλοι επιτρέπονται στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου, στο καφέ και το εστιατόριο αλλά και τους εκθεσιακούς χώρους, «με την προϋπόθεση να είναι πάντα δεμένοι με το λουράκι τους και να συνοδεύονται από τον ιδιοκτήτη τους», ο οποίος είναι και υπεύθυνος για να μεριμνήσει σε περίπτωση ακαθαρσίας.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: oneman.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Η Rhodesian Ridgeback είναι μια μεγαλόσωμη, σταθερή, ενεργητική φυλή με ένα κοντό τρίχωμα που έχει μια ξεχωριστή κορυφογραμμή των τριχών κατά μήκος της πλάτης. Δυνατοί και ευκίνητοι, οι ενήλικοι αρσενικοί έχουν ύψος 63-69 εκατοστά και ζυγίζουν 30-39 κιλά. Οι θηλυκές έχουν ύψος 61-66 εκατοστά και ζυγίζουν 30-39 κιλά. Μπορούν να είναι οποιουδήποτε χρώματος από ανοιχτό σταρένιο έως κόκκινο σταρένιο.

Η ανάγκη για γνώση

• Να απολαμβάνει δραστήριες βόλτες
• Να απολαμβάνει τη βόλτα για μία με δύο ώρες την ημέρα
• Μεγάλου μεγέθους σκύλος
• Ελάχιστο σάλιο
• Να απαιτεί περιποίηση μία φορά την εβδομάδα
• Μη υποαλλεργική ράτσα
• Ήσυχο σκυλί
• Φύλακας σκύλος που να γαβγίζει, να προειδοποιεί και προστατεύει σωματικά
• Μπορεί να απαιτείται εκπαίδευση για να ζήσει με άλλα κατοικίδια
• Μπορεί να απαιτείται εκπαίδευση για τη συμβίωση με παιδιά

Προσωπικότητα

Οι σκύλοι Rhodesian Ridgeback είναι πολύ δυνατοί,γεμάτοι ενέργεια που μπορεί να γίνουν πολύ αποφασιστικοί και πεισματάρηδες. Παρόλο που είναι ήσυχοι στο σπίτι, είναι πολύ επιφυλακτικοί με τους ξένους. Δεν αποτελεί μια ιδανική ράτσα για κάποιον που θα είναι ο πρώτος του σκύλος, έχουν ανάγκη από εμπειρία και εκπαίδευση με παράλληλα με έγκαιρη κοινωνικοποίηση.

Προέλευση

Τα αρχεία δείχνουν ότι οι Hottentots της Νότιας Αφρικής χρησιμοποιούσαν ridge-backed σκύλους ως κυνηγούς και συντρόφους τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα. Αναπτύχθηκαν ως μεγάλοι κυνηγοί θηραμάτων, για να εντοπίσουν και να παγιδεύσουν το θήραμα, αλλά να μην επιτεθούν. Μόλις είχαν τραβήξει το θήραμά τους, γάβγιζαν για να προειδοποιήσουν τον κυνηγό. Την περίοδο του 1800, οι Ευρωπαίοι άποικοι διασταύρωναν αυτούς τους σκύλους με τους δικούς τους Mastiffs και κυνηγετικούς σκύλους, παράγοντας έτσι τη φυλή Rhodesian Ridgeback που γνωρίζαμε σήμερα. Σήμερα λίγοι από αυτούς τους σκύλους χρησιμοποιούνται για τον αρχικό σκοπό του κυνηγιού. Αντίθετα, είναι σκύλοι φύλαξης και σύντροφοι.

Υγεία

Η ράτσα Rhodesian Ridgeback έχει προδιάθεση σε ένα συγκεκριμένο κληρονομικό πρόβλημα που περιλαμβάνει τη σπονδυλική στήλη (dermoid sinus) και όλα τα κουτάβια θα πρέπει να εξεταστούν με τη γέννηση τους γι ‘αυτό. Όπως συμβαίνει σε πολλές ράτσες, μπορεί επίσης να υποφέρουν από δυσπλασία ισχίου (μια πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα κινητικότητας). Ο έλεγχος ισχίων των σκύλων πριν από την αναπαραγωγή είναι επομένως σημαντικός.

Ως ενήλικα η ράτσα των Rhodesian Ridgeback θέλει αρκετές ώρες εξάσκησης. Οι Rhodesian Ridgeback έχουν πολύ δυνατά κυνηγετικά ένστικτα, οπότε πρέπει να βρίσκονται σε ένα ασφαλές μέρος πριν αφεθούν ελεύθερα. Μια υπενθύμιση είναι βασική.

Διατροφή

Οι μεγαλόσωμες φυλές, έχουν ανάγκη από πολύ φαγητό και επωφελούνται από μια διαφορετική ισορροπία θρεπτικών ουσιών συμπεριλαμβανομένων μεταλλικών στοιχείων και βιταμινών σε σύγκριση με τις μικρόσωμες φυλές. Οι German Shepherds είναι επιρρεπείς στο φούσκωμα και τα στομαχικά προβλήματα. Μικρότερα και συχνότερα γεύματα μπορούν να συμβάλουν στην ελαχιστοποίηση αυτού του κινδύνου.

Περιποίηση

H Rhodesian Ridgeback είναι μια ράτσα που θέλει λίγη συντήρηση ως προς το τρίχωμα. Μπορεί να καθαριστεί με την χρήση ενός γαντιού από πλαστικό (καουτσούκ) μία ή δύο φορές ανά εβδομάδα.

Καλύτερες Ράτσες Σκύλου για τα Παιδιά

Ενώ οι περισσότεροι σκύλοι θεωρούνται ότι είναι εξαιρετικοί με τα παιδιά, οι σκύλοι και τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται ο ένας τον άλλον, ώστε να είναι ασφαλείς μαζί. Παρόλα αυτά, οι σκύλοι και τα μικρά παιδιά δεν πρέπει ποτέ να μένουν μόνα τους μαζί και οι ενήλικες πρέπει πάντα να επιβλέπουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Purina

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

από τη Τζούλη Τούντα

Το μήλο μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης καρκινικών κυττάρων στο σώμα του σκύλου. Ενημερωνόμαστε για τα φρούτα που τού κάνουν καλό, και τι πρέπει να προσέξουμε

«Θησαυρός» είναι τα φρούτα για τη θωράκιση της υγείας (και) του σκύλου, όπως και για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού του.

Στην κάψα του καλοκαιριού είναι ό,τι πρέπει για να τον δροσίσουν.

Τα φρούτα, όπως και τα λαχανικά, σύμφωνα με την σύμβουλο διατροφής σκύλου και γάτας, Ελένη Παλαιολογοπούλου, είναι ιδανική τροφή για τον σκύλο μας.

Μειώνουν τις χρόνιες φλεγμονές στο σώμα – που γνωρίζουμε, πλέον, πόσο επιβαρυντικές είναι για τον οργανισμό-, αλλά και το οξειδωτικό στρες. Παράλληλα, εξισορροπούν το πεπτικό του σκύλου μας.

Στο σημείο αυτό η κα Παλαιολογοπούλου επισημαίνει ότι, με τις σωστές τροφές που δίνουμε στο ζωάκι μας και τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν, «ταΐζουμε» και τα τρισεκατομμύρια των βακτηριδίων που ζουν στο πεπτικό του, τα οποία είναι τα «φιλικά» βακτήρια.

Τα βακτήρια αυτά είναι σημαντικά, καθώς παράγουν βιταμίνες για τον οργανισμό, προστατεύουν την επιφάνεια του πεπτικού σωλήνα και ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό του.

Αν, λοιπόν, προσφέρουμε τροφές που «ταΐζουν» τα «καλά» ή «φιλικά», βακτήρια, ισορροπούμε αυτή την αναλογία στον οργανισμό, και τα φιλικά βακτήρια επικρατούν. Στην αντίθετη περίπτωση, το άμυλο και οι τοξίνες τρέφουν τα «κακά» βακτήρια, τα οποία δημιουργούν φλεγμονώδη υποπροϊόντα.

Τα φρούτα προστατεύουν από ασθένειες

Τα φρούτα, επίσης, είναι ασπίδα προστασίας ενάντια σε ασθένειες όπως οι αρθρίτιδες, οι καρδιακές παθήσεις, ο καρκίνος και ο διαβήτης.

Αυτό οφείλεται στις ουσίες που περιέχουν, όπως είναι οι πολυφαινόλες. Για παράδειγμα, η ρεσβερατρόλη, που είναι μια πολυφαινόλη την οποία συναντάμε στα μήλα, μειώνει τα βακτήρια που συνδέονται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μαζί με άλλες ουσίες ελέγχουν την ανάπτυξη των όγκων και την εξάπλωση τους.

Συνεπώς, ένας σκύλος που τρώει μήλα, έχει μειωμένο κίνδυνο εξάπλωσης καρκινικών κυττάρων στο σώμα του.

Ποια είναι, λοιπόν, τα φρούτα που μπορούμε να κεράσουμε τον σκύλο μας και ποια τα οφέλη τους;

Πεπόνι

Ο καλοκαιρινός αυτός καρπός με κιτρινωπό χρώμα περιέχει, μεταξύ άλλων, φυτικές ίνες, βιταμίνες Α, Β, C, κάλιο, βήτα καροτένη, μαγνήσιο, θειαμίνη, νιασίνη, φυλλικό οξύ και παντοθενικό οξύ.

Το πεπόνι είναι αρκετά ενυδατικό, γιατί περιέχει αρκετό νερό. Επιπλέον, επειδή είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, βοηθά στη χώνεψη και στην υγιή λειτουργία του πεπτικού.

Σε ζώα που έχουν διαβήτη, θέλει προσοχή, γιατί περιέχει αρκετή ζάχαρη.

Καρπούζι

Το καρπούζι είναι χαμηλό σε θερμίδες, πολύ δροσιστικό, πλούσιο σε νερό και σε νάτριο, αλλά και σε φυτικές ίνες.

Περιέχει λυκοπένιο, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που βελτιώνει την υγεία της καρδιάς και μειώνει τον κίνδυνο για ορισμένους τύπους καρκίνου.

Για να το σερβίρουμε στον σκύλο μας, το δίνουμε σε κομματάκια, είτε ωμό είτε κατεψυγμένο.

Μήλα

Τα μήλα είναι πλούσια σε φώσφορο, βιταμίνη Α, C, K, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά.

Ροδάκινα

Τα ροδάκινα είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, η οποία είναι σημαντική για ανοσοποιητικό σύστημα, τα μάτια και το δέρμα.

Επιλέγουμε βιολογικά ροδάκινα, που είναι απαλλαγμένα από φυτοφάρμακα.

Βατόμουρα

Είναι η απόλυτη superfood αντιοξειδωτική τροφή, καθώς περιέχουν βιταμίνες Α, C, E και K, φυτοχημικά, που πολεμούν τον καρκίνο και τις ελεύθερες ρίζες. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμα για σκύλους προχωρημένης ηλικίας.

«Μπορείτε να τα δώσετε στον αγαπημένο σας φίλο ωμά, κατεψυγμένα, ή πολτοποιημένα στο multi. Στη συνέχεια, βάλτε τα σε φορμάκια σιλικόνης μαζί με πρόβειο γιαούρτι, για να τα προσφέρετε ως δροσερές μπουκίτσες», προτείνει η κα Παλαιολογοπούλου.

Τι πρέπει να προσέξουμε όταν προσφέρουμε στον σκύλο μας φρούτο

Τα φρούτα, όπως συμβουλεύει η κα Παλαιολογοπούλου, πάντα τα πλένουμε καλά, τα ξεφλουδίζουμε και αφαιρούμε τα κουκούτσια ή τους σπόρους τους.

Τα κουκούτσια περιέχουν κυάνιο. Είναι ιδιαίτερα τοξικά για τον σκύλο μας. Παράλληλα, μπορεί να προκαλέσουν γαστρεντερολογικό μπλοκάρισμα. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος να φράξουν τον λαιμό του σκύλου μας.

Στη συνέχεια τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια ή τα πολτοποιούμε.

Αρχικά, δίνουμε στον σκύλο μας μικρές ποσότητες και τον παρακολουθούμε. Αν του δώσουμε μεγάλη ποσότητα, μπορεί να του προκαλέσει εμετό ή διάρροια. Ειδικά σε έναν σκύλο, του οποίου το πεπτικό του δεν έχει εξοικειωθεί με φρέσκιες τροφές.

Παρακολουθούμε, λοιπόν, τον σκύλο μας για οποιαδήποτε αντίδραση. Όπως πρήξιμο, αλλεργία και βήχας. Γιατί, όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους, μπορεί να μην είναι καλά ανεκτό από τον οργανισμό του.

Συνταγή: Γρανίτα με φρούτα

Για τις ημέρες που δεν αντέχονται, και βλέπουμε τον σκύλο μας να υποφέρει από τη ζέστη, η κα Παλαιολογοπούλου προτείνει μια απλή και δροσιστική συνταγή.

Στον πάτο μιας στρογγυλής φόρμας ζαχαροπλαστικής ή σε οποιασδήποτε φόρμα σιλικόνης, βάζουμε κομμένα και καθαρισμένα φρούτα από αυτά που αναφέραμε.

Στη φόρμα προσθέτουμε 2/3 ζωμό από κρέας ή από κοτόπουλο σπιτικό, και 1/3 νερό.

Επίσης, μπορούμε να προσθέσουμε διάσπαρτες κουταλιές με πρόβειο γιαούρτι.

Βάζουμε τη φόρμα στην κατάψυξη. Την αφήνουμε μέχρι να γίνει συμπαγές το μείγμα. Όταν είναι έτοιμο, το αναποδογυρίζουμε.

Ο σκύλος μας, όπως λέει η κα Παλαιολογοπούλου, θα «τρελαθεί» από τη χαρά του, γιατί θα μπορεί να γλύψει μια μεγάλη παγωμένη γρανίτα.

 

__________________________

*Η κυρία Ελένη Παλαιολογοπούλου έχει ολοκληρώσει δύο courses στο Dog’s Naturally University και στο CIVT (College of Iintegrative Veterinary Therapies), και συνεχίζει τις σπουδές της στη διατροφή σκύλου και γάτας.

Ως υποστηρικτής της φυσικής ανατροφής αρθρογραφεί σε θέματα που αφορούν τη φυσική διατροφή.

Ενημερώνεται συνεχώς για τις εξελίξεις στο χώρο της και διαβάζει επιστημονικά βιβλία κλινικής διατροφής.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: In.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]