Ο «θρόνος» της βασίλισσας Αμαλίας, το ρωμαϊκό μωσαϊκό δάπεδο και η σημασία του ως βιότοπος είναι μερικά από τα μυστικά του μεγαλύτερου κήπου της Αθήνας.
Ταυτισμένος με τη ζωή των κατοίκων της Αθήνας, ο Εθνικός Κήπος εξυπηρετεί τις παράλληλες καθημερινότητες τους. Ενδείκνυται για τρέξιμο και γυμναστική, για βόλτες με τα κατοικίδια, για να παίξουν οι μικρότεροι της παρέας αλλά και για μια ανάπαυλα κάτω από την σκιά των δέντρων. Ο μεγαλύτερος και πλουσιότερος κήπος της Αθήνας είναι ένα σπουδαίο δείγμα αρχιτεκτονικής τοπίου του 19ου αιώνα, με τα εκατοντάδες δέντρα, τους θάμνους, τα φυτά και τις λίμνες να δημιουργούν μια όαση στο κέντρο της πόλης.
Θεωρείται το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο έργο της βασίλισσας Αμαλίας, η οποία επιθυμούσε να αποδώσει μία εξωτική αίσθηση στον κήπο. Γι΄ αυτόν τον λόγο μεταφέρθηκαν 15.000 καλλωπιστικά φυτά από το εξωτερικό, κυρίως τη Γένοβα και το Μιλάνο, ώστε να φυτευτούν στο κέντρο της πόλης. Πέρα από τις ουασινγκτόνιες, κατέφτασαν τότε με το μεταγωγικό καράβι καζουαρίνες, αρίες, γιούκες και άλλα, μερικά από τα οποία παραδόξως επιβιώνουν μέχρι σήμερα, έχοντας αντισταθεί σε δύο γερές καιρικές καταστροφές, του 1852 και του 1931.
Όσες φορές κι αν βρεθείς στον Εθνικό Κήπο, πάντα εμφανίζεται μπροστά σου κάτι καινούργιο. Μπορεί να υποθέτεις ότι γνωρίζεις τον κήπο όμως έχει μία «σπειροειδή δομή» όπως είχε παρατηρήσει η Βάνα Ξένου με αφορμή την έκθεση που είχε στήσει εντός τού και «λόγω αυτού κυρίως, υπάρχει η αίσθηση ότι συνεχώς κάτι αποκαλύπτεται μπροστά σου».
Πίσω από τον χώρο της Παιδικής Χαράς, η βασίλισσα Αμαλία είχε φτιάξει τον δικό της «θρόνο». Το σιδερένιο παγκάκι είναι γνωστό ως το κάθισμα της Αμαλίας, από όπου μπορούσε να επιβλέπει τις εργασίες και να απολαμβάνει το ηλιοβασίλεμα και τη θέα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Στις πρώιμες εποχές του κήπου, όταν δεν υπήρχαν κτήρια και τα δέντρα ήταν ακόμα χαμηλά, η θέα ήταν ανεμπόδιστη και το μάτι μπορούσε να φτάσει μέχρι τη θάλασσα.
Αρχαιολογικά ευρήματα ανακαλύφθηκαν μέσα στα χρόνια, είτε κατά τις πρώτες εργασίες στον κήπο είτε μετέπειτα, όπως αυτές που έγιναν για την κατασκευή του μετρό. Το ρωμαϊκό μωσαϊκό δάπεδο, που βρίσκεται προς την πλευρά της λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας, χρησιμοποιήθηκε από τη βασιλική οικογένεια ως εξωτερικό αίθριο περιβαλλόμενο από αναρριχώμενα φυτά.
Στον κήπο βρίσκεται και μία ρωμαϊκή επιγραφή όπου είναι γραμμένα τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, την οποία δώρισε ο Αμιντόρε Φανφάνι, πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, στην Ελλάδα το 1959.
Επί της λεωφόρου Αμαλίας, σε βάθος τεσσάρων περίπου μέτρων, αποκαλύφθηκε, στη διάρκεια εργασιών κατασκευής του μετρό, τμήμα ρωμαϊκού λουτρού. Όπως αναφέρουν και στο βιβλίο Αθήνα, ο Θανάσης Γιοχάλας και η Τόνια Καφετζάκη, η αρχική κατασκευή του προσδιορίζεται στα τέλη του 3ου – αρχές 4ου μ.Χ. αι. Φαίνεται ότι στη συνέχεια καταστράφηκε και ανακατασκευάστηκε τον 5ο – 6ο αι. Μάλλον το συγκρότημα επεκτεινόταν τόσο μέσα στον Εθνικό Κήπο όσο και στην άλλη πλευρά της λεωφ. Αμαλίας.
Στον Εθνικό Κήπο βρίσκουν καταφύγιο, φωλιάζουν και αναπαράγονται ελεύθερα αρκετά είδη πανίδας. Οι συνθήκες της πυκνής βλάστησης, η έντονη παρουσία νερού, το γεγονός ότι ο Κήπος κλείνει κατά τις βραδινές ώρες, διατηρώντας συνθήκες ηρεμίας, τον έχουν μετατρέψει σε ένα πολύ σημαντικό αστικό βιότοπο.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
Η εξημέρωση των οικόσιτων γατών και η συμβίωση μαζί τους έχει αναμφισβήτητα αλλάξει τη ζωή όλων μας
Μαζί τους μαθαίνουμε να κατανοούμε συμπεριφορές που μπορεί να μας φαίνονται περίεργες ή απροσδόκητες, να σεβόμαστε τα όρια των άλλων, και να χτίζουμε σχέσεις αμοιβαίας προσφοράς και αποδοχής. Η επιστημονική της ονομασία είναι Felis catus, και πρόκειται για το μοναδικό, σαρκοβόρο είδος που ανήκει στην οικογένεια των αιλουροειδών, το οποίο μπορεί να ζήσει εξημερωμένο μαζί με τους ανθρώπους.
Οι γάτες συμβιώνουν μαζί με τους ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η επικρατέστερη θεωρία για την αρχή αυτής της σχέσης λέει ότι ξεκίνησαν να περιφέρονται “ζαχαρώνοντας” τα ποντίκια που τρέφονταν με τα αποθέματα σιτηρών των ανθρώπων, και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σε όλον τον κόσμο μαζί με τους ναυτικούς που τις έπαιρναν στα καράβια.
Στις μέρες μας, οι γάτες εξακολουθούν να βοηθούν τους ανθρώπους στον έλεγχο των ποντικιών και άλλων ειδών που απειλούν τις καλλιέργειες και τη δημόσια υγεία, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν την υπέροχη παρέα τους σε όποιον/α τις αγαπά. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, οι άνθρωποι εξέθρεψαν συστηματικά κάποιες γάτες ώστε να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως είναι η απουσία τριχώματος. Έτσι αναπτύχθηκαν πολλές διαφορετικές φυλές γατών. Πώς, όμως, ξεκίνησε η ιστορία της εξημέρωσής τους;
Σύμφωνα με έρευνες, οι γάτες εξημερώθηκαν περίπου 10.000 χρόνια πριν. Μια γενετική έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2017 βρήκε ότι οι σημερινές οικόσιτες γάτες προέρχονται από ένα υποείδος αγριόγατας από την Εγγύς Ανατολή, τη Felis silvestris lybica. Γονίδια από γάτες που βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους στην Εγγύς Ανατολή, στην Ευρώπη, και στην Αφρική, αποκαλύπτουν ότι πριν από περίπου 10.000 χρόνια, στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας, οι γάτες ξεκίνησαν να συνδέονται με τους ανθρώπους, και σιγά σιγά διαφοροποιήθηκαν από τους άγριους συγγενείς τους.
Οι γάτες έκαναν την εμφάνισή τους στην ανατολική Ευρώπη γύρω στα 4.400 π.Χ., σύμφωνα με τα γονίδια που βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους. Η εξάπλωση αυτή υποδεικνύει ότι οι γάτες ανέβαιναν σε πλοία μαζί με τους εμπόρους, οι οποίοι πιθανότατα εκτιμούσαν την προστασία που τους παρείχαν από τα ποντίκια. Είναι γεγονός ότι τα αγαπημένα μας αιλουροειδή διένυαν μεγάλες αποστάσεις. Μια έρευνα που μελέτησε μια περιοχή των Βίκινγκ στη βόρεια Γερμανία, η οποία χρονολογήθηκε μεταξύ 700 και 1000 μ.Χ., βρήκε DNA Αιγυπτιακών γατών.
Η αρχαιότερη γνωστή ταφή οικόσιτης γάτας έχει καταγραφεί στην Κύπρο, όπου ένας άνθρωπος και μια γάτα θάφτηκαν μαζί πριν από 9.500 χρόνια. Έχουν βρεθεί, ακόμα, οστά γατών θαμμένα σε λάκκους 5.300 ετών στην Κίνα.
Παρότι οι γάτες συνδέθηκαν στενά με τους ανθρώπους στην Εγγύς Ανατολή, ο πιο καθοριστικός ρόλος που έπαιξαν ήταν στην αρχαία Αίγυπτο. Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με σιγουριά εάν οι Αιγύπτιοι εξημέρωσαν τις γάτες ξεχωριστά από τη γενεαλογία της Εγγύς Ανατολής, ή αν οι γάτες εξαπλώθηκαν από την Τουρκία στην Αίγυπτο. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιγύπτιοι αγαπούσαν τις γάτες σαν θεούς, και πολλές φορές τις έκαναν μούμιες και τις έθαβαν μαζί με τους κηδεμόνες τους.
Σήμερα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές φυλές γατών, αν και η ποικιλομορφία του είδους είναι μικρότερη από αυτή που χαρακτηρίζει τους σκύλους. Σε αυτές τις φυλές συμπεριλαμβάνονται διάφορες γνωστές ποικιλίες, όπως είναι η Σιαμέζα, η γάτα Περσίας, η γάτα Sphynx, και η γάτα Βεγγάλης. Παρότι οι σκύλοι έχουν εκτραφεί μέσα στους αιώνες με σκοπό να επιτελούν διαφορετικές εργασίες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία ως προς το σχήμα και το μέγεθος, από τις γάτες δεν περιμένουμε τόσα πολλά: οι δύο βασικές “δουλειές” τους είναι ο έλεγχος των επιβλαβών για τον άνθρωπο ζώων, και η παροχή συντροφιάς.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
Ως γονείς κατοικίδιων ζώων, κατανοούμε τη σημασία του να παρέχουμε στους γούνινους φίλους μας την καλύτερη δυνατή φροντίδα.
Ενώ εστιάζουμε στη διατροφή, την άσκηση και τη γενική ευεξία τους, μερικές φορές μπορεί να παραβλέπουμε μια κρίσιμη πτυχή της υγείας τους – την οδοντική τους υγιεινή.
Όπως και στους ανθρώπους, η οδοντική υγεία παίζει καθοριστικό ρόλο στη συνολική υγεία και ευτυχία ενός σκύλου. Ένα από τα πιο κοινά οδοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σκύλοι είναι η συσσώρευση πλάκας. Σε αυτό το άρθρο, θα εμβαθύνουμε στο τι είναι η πλάκα, πώς μπορεί να επηρεάσει την οδοντική υγεία του σκύλου σας και τι μπορείτε να κάνετε για να την αποτρέψετε και να την διαχειριστείτε.
Τι είναι η πλάκα στους σκύλους;
Η πλάκα είναι ένα κολλώδες, άχρωμο φιλμ βακτηρίων που σχηματίζεται στα δόντια και στα ούλα. Είναι ένα φυσικό φαινόμενο και αναπτύσσεται όταν τα σωματίδια τροφής, το σάλιο και τα βακτήρια συνδυάζονται στο στόμα του σκύλου σας. Εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, η πλάκα μπορεί να οδηγήσει σε μια ποικιλία οδοντικών προβλημάτων, όπως ασθένεια των ούλων, τερηδόνα και κακοσμία του στόματος. Καθώς η πλάκα συσσωρεύεται, σκληραίνει και μετατρέπεται σε πέτρα, η οποία είναι ακόμη πιο δύσκολο να αφαιρεθεί
Ποίες είναι οι αιτίες και ποίες οι συνέπειες;
Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στο σχηματισμό πλάκας στους σκύλους. Η κακή στοματική υγιεινή, η ακατάλληλη διατροφή και η γενετική προδιάθεση μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο.
Το μάσημα σκληρών αντικειμένων όπως οστά και παιχνίδια μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση της συσσώρευσης πλάκας, καθώς καθαρίζει μηχανικά τα δόντια. Ωστόσο, η ανεπαρκής οδοντιατρική φροντίδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες. Η συσσώρευση πλάκας μπορεί να προκαλέσει ουλίτιδα (φλεγμονή των ούλων), περιοδοντική νόσο, ακόμη και απώλεια δοντιών.
Επιπλέον, τα βακτήρια που υπάρχουν στην πλάκα μπορούν να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να επηρεάσουν δυνητικά τα όργανα του σκύλου σας. Συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς, του ήπατος και των νεφρών.
Τι πρέπει να κάνω για τη θεραπεία και την πρόληψη της πλάκας σε σκύλους:
Τακτική Κτηνιατρική Οδοντιατρική Περίθαλψη Ένα κρίσιμο βήμα στη διαχείριση της πλάκας είναι ο προγραμματισμός τακτικών οδοντιατρικών ελέγχων με τον κτηνίατρό σας. Οι επαγγελματικοί καθαρισμοί υπό αναισθησία επιτρέπουν στον κτηνίατρο να καθαρίσει σχολαστικά τα δόντια του σκύλου σας, αφαιρώντας τόσο την πλάκα όσο και την πέτρα. Μπορούν επίσης να εντοπίσουν τυχόν πιθανά οδοντικά προβλήματα από νωρίς.
Οδοντιατρική φροντίδα κατ’ οίκον Η εφαρμογή μιας καθημερινής ρουτίνας οδοντιατρικής φροντίδας στο σπίτι μπορεί να μειώσει σημαντικά τη συσσώρευση πλάκας. Το βούρτσισμα των δοντιών του σκύλου σας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αφαιρέσετε την πλάκα. Χρησιμοποιήστε μια οδοντόβουρτσα με μαλακές τρίχες και οδοντόκρεμα σχεδιασμένη για σκύλους. Ξεκινήστε αργά, επιτρέποντας στον σκύλο σας να συνηθίσει τη διαδικασία. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο και τη συχνότητα του βουρτσίσματος.
Λιχουδιές και παιχνίδια για την οδοντιατρική φροντίδα Οι οδοντιατρικές λιχουδιές και παιχνίδια έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στον καθαρισμό των δοντιών του σκύλου σας καθώς μασάει. Μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της συσσώρευσης πλάκας και πέτρας ενώ παρέχουν πνευματική διέγερση.
Θέματα διατροφής Επιλέξτε μια τροφή για σκύλους υψηλής ποιότητας που υποστηρίζει την υγεία των δοντιών. Ορισμένες εταιρείες προσφέρουν κροκέτες που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στην τριβή της πλάκας καθώς ο σκύλος σας μασάει.
Συμπληρώματα στοματικής υγείας Αυτά τα προϊόντα μπορούν να προστεθούν στην τροφή του σκύλου σας για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των βακτηρίων που προκαλούν πλάκα. Δεν θα πρέπει να αντικαθιστούν το βούρτσισμα των δοντιών του σκύλου σας, αλλά μπορούν να παρέχουν κάποια αναγκαία πρόσθετη οδοντιατρική φροντίδα.
Η σημασία της συνέπειας
Η συνέπεια είναι το κλειδί όταν πρόκειται για την πρόληψη της πλάκας και τη διατήρηση της στοματικής υγείας του σκύλου σας. Η ενσωμάτωση της οδοντιατρικής φροντίδας στην καθημερινή σας ρουτίνα μπορεί να πάρει χρόνο, αλλά τα μακροπρόθεσμα οφέλη αξίζουν τον κόπο. Η τακτική οδοντιατρική φροντίδα όχι μόνο αποτρέπει τα οδοντικά προβλήματα αλλά συμβάλλει επίσης στη συνολική ευημερία του σκύλου σας.
Κάνοντας τακτικό κτηνιατρικό έλεγχο, εφαρμόζοντας μια συνεπή ρουτίνα οδοντιατρικής φροντίδας στο σπίτι. Λαμβάνοντας υπόψη τις επιλογές διατροφής και συμπληρώματα στοματικής υγείας, μπορούμε να βοηθήσουμε στην πρόληψη της συσσώρευσης πλάκας και να διατηρήσουμε το αστραφτερό χαμόγελο του σκύλου μας για τα επόμενα χρόνια. Θυμηθείτε, ένα υγιές στόμα οδηγεί σε μια πιο υγιή, πιο ευτυχισμένη ζωή για τον αγαπημένο σας σύντροφο.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
Για όσους πιστεύουν σε κάποια θρησκεία και δέχονται τη μετά θάνατον ζωή, η απορία για το πού πάνε τα αγαπημένα μας σκυλιά μετά το θάνατό τους, είναι συνηθισμένη και λογική. Υπάρχει παράδεισος και κόλαση για τους σκύλους μας;
Πού πάνε οι σκύλοι αφού πεθάνουν; Μια σύντομη απάντηση από διαφορετικές θρησκείες
Στον χριστιανισμό δεν υπάρχει μία απάντηση, καθώς κάποιοι πιστεύουν ότι τα σκυλιά πηγαίνουν στον παράδεισο και κάποιοι πιστεύουν ότι απλώς παύουν να υπάρχουν μετά τον θάνατο. Στο Ισλάμ, η μεταθανάτια ζωή ενός σκύλου εξαρτάται από το αν ήταν ή όχι καλό πλάσμα εν ζωή, και αν ήταν, θα ανταμειφθεί στη μεταθανάτια ζωή.
Σύμφωνα με τον Ινδουισμό, όταν ένας σκύλος πεθαίνει, η ψυχή του ξαναγεννιέται ως άνθρωπος, ζώο ή φυτό, ανάλογα με το κάρμα του. Στον Βουδισμό, οι σκύλοι πιστεύεται ότι έχουν την ίδια μεταθανάτια ζωή με κάθε άλλο αισθανόμενο ον, επιστρέφοντας στον κύκλο της αναγέννησης μέχρι να φτάσουν στη φώτιση.
Τι είπαν οι αρχαίοι για αυτό
Πολλοί πολιτισμοί θεωρούσαν ότι οι ψυχές των σκύλων αλλά και άλλων ζώων ήταν στενά συνδεδεμένες με τους ανθρώπους και ότι αυτές οι ψυχές θα μπορούσαν να μετενσαρκωθούν σε άλλα ζώα.
Έτσι, οι περισσότεροι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν ότι οι σκύλοι και τα άλλα ζώα δεν ήταν καταδικασμένα να χαθούν μετά το θάνατο, επειδή θεωρούνταν ότι ανήκαν στο ίδιο πνευματικό βασίλειο με τους ανθρώπους.
Ακολουθούν ορισμένοι αρχαίοι πολιτισμοί που πίστευαν ότι οι σκύλοι είχαν πολύτιμο ρόλο στη μετά θάνατον ζωή.
Αιγυπτιακές πεποιθήσεις
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, για παράδειγμα, πίστευαν ότι τα ζώα είχαν αθάνατες ψυχές και ότι μετά το θάνατό τους εισέρχονταν σε ένα είδος ατελείωτου ύπνου, ο οποίος διακόπτονταν όταν οι θεοί τα ξυπνούσαν για να τα επαναφέρουν στη ζωή. Πίστευαν ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, τον παίρνει ο Ανούβης, ο θεός του θανάτου και της μουμιοποίησης, για να τον μεταφέρει στη μετά θάνατον ζωή. Στην αρχαία Αίγυπτο πολλά σκυλιά κηδεύονταν πλουσιοπάροχα και έτσι οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο αγαπημένος τους σκύλος θα είχε μια από τις πιο πολυτελείς μεταθανάτιες ζωές.
Για αυτούς, τα σκυλιά ήταν ευπρόσδεκτα στον παράδεισο, όπου θα έμεναν κοντά στις ανθρώπινες οικογένειές τους. Τα τιμούσαν και τα σέβονταν ως σύμβολο πίστης και φιλίας.
Ελληνικές πεποιθήσεις
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν επίσης σε μια καλή μεταθανάτια ζωή για τα ζώα και υπήρχαν διάφορες ιστορίες στην αρχαία μυθολογία σχετικά με αυτό – μερικές φορές τα ζώα θεωρούνταν ως μικροί θεοί και συνήθως συνδέονταν με τα πιο μυθικά μέρη της μεταθανάτιας ζωής.
Οι πεποιθήσεις των Αζτέκων
Για τους Αζτέκους, οι σκύλοι θεωρούνταν ιδιαίτερα και ιερά πλάσματα και ορισμένοι πίστευαν ότι γίνονταν θεοί στη μετά θάνατον ζωή. Οι Αζτέκοι είχαν συνήθως μια πνευματική αντίληψη του θανάτου και πίστευαν ότι όλα τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων και των σκύλων, θα ταξίδευαν στον Κάτω Κόσμο όπου όλα τα πλάσματα θα μπορούσαν να ζήσουν αρμονικά.
Εκεί τα σκυλιά μπορούσαν να ζήσουν σε αιώνια ευδαιμονία μαζί με τους ανθρώπους τους, οι οποίοι επίσης είχαν φύγει από τη ζωή. Εκείνοι των οποίων τα σκυλιά είχαν πεθάνει πριν από αυτούς, θα έβλεπαν το αγαπημένο τους κατοικίδιο να αποκαθίσταται στη μετά θάνατον ζωή, με την ίδια πιστή συντροφιά όπως πριν. Τελικά, για τους Αζτέκους, τα σκυλιά θεωρούνταν σύμβολο αφοσίωσης και όταν πέθαιναν, πίστευαν ότι παρέμεναν στο πνευματικό βασίλειο με τους θεούς, για πάντα.
Οι πεποιθήσεις των Βίκινγκς
Οι Βίκινγκς πίστευαν ότι οι σκύλοι είχαν τη δική τους μετά θάνατον ζωή όπου συναντούσαν τους ανθρώπους τους. Θεωρούσαν ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, πηγαίνει σε ένα μέρος που ονομάζεται Βαλχάλα – μια μεγάλη αίθουσα στο Άσγκαρντ- όπου οι σκύλοι ζουν σε τέλεια αρμονία με τους κηδεμόνες τους. Τα σκυλιά που ζούσαν υγιή και πιστά τιμούνταν και γευματίζονταν από τους θεούς στη Βαλχάλα. Επίσης, πίστευαν ότι ήταν πιστοί και προστατευτικοί φύλακες καθώς συνέχιζαν το ταξίδι τους στη μετά θάνατον ζωή.
Πηγαίνουν τα σκυλιά στον παράδεισο; Τι λένε η Βίβλος και ο Χριστιανισμός
Υπάρχει μεγάλη συζήτηση και σύγχυση στον Χριστιανισμό σχετικά με το αν τα σκυλιά πάνε στον παράδεισο. Ακόμη και οι Καθολικοί Πάπες δεν συμφωνούν. Ο Πάπας Παύλος ΣΤ’ έχει πει: “Μια μέρα θα ξαναδούμε τα ζώα μας στην αιωνιότητα του Χριστού. Ο παράδεισος είναι ανοιχτός σε όλα τα πλάσματα του Θεού”.
Από την άλλη πολλοί Πάπες έχουν διαφωνήσει με αυτό και δεν πιστεύουν ότι οι σκύλοι έχουν ψυχή για να πάνε στον παράδεισο. Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος ο Ιησούς δεν έκανε ποτέ μια δήλωση σχετικά με το αν τα σκυλιά πηγαίνουν στον παράδεισο ή όχι.
Στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Θεός λέει, “επειδή ο Κύριος αγαπάει τους δίκαιους και τους ευσεβείς, και η ψυχή του ευφραίνεται σ’ αυτούς” (11:28). Αυτό το εδάφιο θεωρείται συχνά ως ένδειξη ότι τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των σκύλων, μπορούν να εισέλθουν στη βασιλεία των Ουρανών.
Παρόλα αυτά, η Αγία Γραφή δεν δίνει οριστική απάντηση για το αν οι σκύλοι θα πάνε στον παράδεισο μετά το θάνατό τους. Ωστόσο, πολλοί χριστιανοί πιστεύουν ότι οι σκύλοι πηγαίνουν στον παράδεισο, καθώς αναφέρονται συχνά στη Βίβλο ως αγαπημένοι από τον άνθρωπο.
Τι λέει το Ισλάμ ότι συμβαίνει στα σκυλιά μετά το θάνατό τους
Σύμφωνα με την ισλαμική πίστη, τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των σκύλων, που ζουν μια καλή και ενάρετη ζωή και αγαπιούνται από τους ανθρώπους τους, θα λάβουν την ιδιαίτερη προσοχή και συμπόνια του Θεού όταν πεθάνουν.
Στην ισλαμική παράδοση, πιστεύεται ότι οι σκύλοι που ήταν υπάκουοι και πιστοί στη ζωή τους θα εισέλθουν στον Παράδεισο, όπου σύμφωνα με το Κοράνι, θα ενωθούν με τους ανθρώπινους συντρόφους τους. Το εδάφιο 55:56 του Κορανίου περιγράφει την ανταμοιβή που περιμένει τα άξια ζώα – όπου “κάθε ψυχή θα ζευγαρώσει με μια άλλη”. Αυτό σημαίνει ότι τα σκυλιά που έζησαν μια καλή ζωή, αγαπήθηκαν και εκτιμήθηκαν από τους ανθρώπους τους θα ενωθούν μαζί τους στον Παράδεισο.
Το Κοράνι αναφέρει επίσης ότι και άλλα ζώα, όπως τα άλογα και οι καμήλες, θα έχουν παρόμοια ανταμοιβή. Όσο για τα σκυλιά που χρησιμοποίησαν τη ζωή τους με κακό τρόπο, θα έχουν την ίδια μοίρα με τους ανθρώπους που έζησαν αμαρτωλά.
Τι λέει ο Ινδουισμός
Ο Ινδουισμός διδάσκει ότι κάτι από τα αγαπημένα μας κατοικίδια ζώα θα συνεχίσει να ζει, ακόμη και μετά το θάνατο του σώματός του. Σύμφωνα με την ινδουιστική πίστη, οι ψυχές μπορούν να ξαναγεννηθούν στο βασίλειο των ζώων μαζί με τις ανθρώπινες ψυχές, και οι σκύλοι δεν αποτελούν εξαίρεση. Ως εκ τούτου, πιστεύεται ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, η ενέργεια ή η ψυχή του θα συνεχίσει να υπάρχει σε άλλη μορφή, συνήθως σε άλλο ζώο. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως μετανάστευση των ψυχών ή μετεμψύχωση.
Στον Ινδουισμό, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι όλα τα έμβια όντα είναι μέρος ενός κύκλου γέννησης και θανάτου, γνωστού ως σαμσάρα. Αυτή η γνώση έχει διαμορφώσει τη νοοτροπία των Ινδουιστών σε μια νοοτροπία μεγάλης συμπόνιας και αγάπης, καθώς όλα τα έμβια όντα είναι αλληλένδετα και μοιράζονται ένα κοινό πεπρωμένο.
Οι γραφές του Ινδουισμού μας λένε ότι το σώμα ενός σκύλου, όπως και των άλλων ζώων, θα πάψει να υπάρχει μετά το θάνατο, αλλά η ψυχή του θα συνεχίσει να υπάρχει και να λαμβάνει προστασία από τους θεούς.
Τι πιστεύουν οι Βουδιστές
Οι Βουδιστές δεν πιστεύουν στον συμβατικό παράδεισο, αλλά πιστεύουν ότι η ψυχή θα εισέλθει σε διάφορους ουρανούς προτού τελικά φτάσει στη νιρβάνα, όπου δεν υπάρχει αίσθηση του εαυτού, επιθυμία ή πόνος.
Τα ζώα θεωρούνταν ανέκαθεν στη βουδιστική σκέψη ως αισθανόμενα όντα, με ψυχή. Το δόγμα της αναγέννησης υποστήριζε ότι κάθε άνθρωπος μετά το θάνατό του μπορούσε να αναγεννηθεί ως ζώο και κάθε ζώο μπορούσε να αναγεννηθεί ως άνθρωπος ή σε οποιοδήποτε άλλο ζώο.
Ο Βούδας δίδαξε ότι από άπειρες αναγεννήσεις, όλα τα ζώα ήταν οι προηγούμενοι συγγενείς μας, αδελφές, μητέρες, αδελφοί, πατέρες και παιδιά.
Επιπλέον, πιστεύεται ότι οι σκύλοι μπορούν να συνοδεύουν τους αποθανόντες κηδεμόνες τους στη μετά θάνατον ζωή, συνεχίζοντας ως πιστοί και προστατευτικοί φύλακες καθώς αυτοί συνεχίζουν το ταξίδι τους στη μετά θάνατον ζωή.
Σκέψεις άθεων για τα σκυλιά μετά το θάνατο
Οι άθεοι γενικά πιστεύουν ότι όταν ένα ζώο, όπως συμβαίνει και στον άνθρωπο, πεθαίνει, παύει να υπάρχει. Δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή για τα ζώα, ούτε παράδεισος ούτε κόλαση. Ο θάνατος σηματοδοτεί το τέλος της ύπαρξής τους, και μαζί του κάθε συνειδητή επίγνωση ή ευχαρίστηση που μπορεί να συνόδευε τη ζωή τους.
Ενώ ένα ζωντανό ζώο προσφέρει χαρά και συντροφικότητα στον άνθρωπό του, ο θάνατος φέρνει ένα τέλος στα βάσανά του καθώς και στις χαρές του. Δεν υπάρχει ανταμοιβή ή τιμωρία στη μετά θάνατον ζωή, απλώς μια παύση της ύπαρξης.
Συμπερασματικά
Στις περισσότερες θρησκείες, πολλοί άνθρωποι φαίνεται να συμφωνούν ότι τα σκυλιά θα συνεχίσουν να ζουν στη μετά θάνατον ζωή με τη μία ή την άλλη μορφή.
Όποιο όμως πιστεύω και να έχει ο καθένας μας σε ένα πράγμα όλοι συμφωνούμε, ανεξαρτήτως θρησκείας: Ότι οι σκύλοι είναι πολύτιμα μέλη της οικογένειάς μας που αξίζουν να αγαπιούνται και να εκτιμώνται κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής τους.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
Η ιστορία του Miniature Pinscher ανάγεται πολύ πίσω στο παρελθόν. Η καταγωγή του Min Pin τοποθετείται στη Γερμανία γύρω στο 1600 μ.χ. Πολλοί θεωρούν ότι είναι miniature Doberman Pinscher, όμως είναι άλλη φυλή που έχει αρχαιότερη καταγωγή από αυτό. Ο AKC ( American Kennel Club ) τοποθετεί τη φυλή αυτή στο Toy group.
Πρόκειται για ένα σκύλο που έχει το μέγεθος γάτας και βρίσκεται σε αδιάκοπη κίνηση. Έχει τη φήμη ιδιότροπου χαρακτήρα, αλλά κατέχει πολύ υψηλή θέση δημοφιλίας ανάμεσα στις μικρόσωμες ευρωπαϊκές ράτσες, ενώ είναι αγαπητή επίσης και στις ΗΠΑ.
Σύντομη ιστορία της φυλής
To Min Pin υπάρχει εδώ και κάμποσους αιώνες, έχοντας καταγωγή από τη Γερμανία. Εκεί αρχικά έγινε η αναπαραγωγή του από αγρότες ,για να κυνηγά βλαβερά τρωκτικά, όπως αρουραίους. Παρόλο που επίσημα έγγραφα τοποθετούν την εμφάνιση της φυλής του Miniature Pinscher τα τελευταία 200 χρόνια περίπου, θα βρεις εικόνες τους σε παλαιότερα έργα τέχνης, οπότε μάλλον χρονολογείται η ράτσα αρκετά παλαιότερα.
Στα τέλη του 1800 (1895) έγιναν διάσημα κατοικίδια στη Γερμανία, όταν έλαβαν μέρος σε μία έκθεση καθαροαιμίας στη Στουτγάρδη. Κάποιοι εκτροφείς πιστεύουν ότι πρόκειται για διασταύρωση του mila-palaia-agora και του Ιταλικού Greyhound. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές της φυλής του Min Pin και συζητείται ευρέως η συμμετοχή του Doberman Pinscher σε αυτές τις ποικιλίες.
Ο 1ος παγκόσμιος πόλεμος επηρέασε πολύ την ανάπτυξη της φυλής των Miniature Pincher.
Μετά τον πόλεμο Γερμανοί εκτροφείς και θαυμαστές των σκύλων συνέχισαν την αναπαραγωγή των Min Pin, όμως εξαιτίας του πολέμου υπήρξε μια κάθετη πτώση του πληθυσμού τους, όπως συνέβη σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές φυλές σκύλων. Γύρω στο 1920 η αγαπημένη ράτσα Min Pin έφθασε και στις ΗΠΑ.
Φυσικά χαρακτηριστικά της ράτσας
Πρόκειται για μια καλά ισορροπημένη και συμπαγής toyφυλή σκύλου. Παρόλο που είναι μία μικρόσωμη φυλή σκύλων αποτελεί έναν εξαίρετο φύλακα.
Έχει ρωμαλέο και μυώδες σωματότυπο με σφηνοειδή μορφή.
Το κεφάλι του στενεύει ξεκινώντας από την κορυφή και φθάνοντας στο άκρο του στόματος, ενώ το κρανίο του είναι επίπεδο με δυνατά σαγόνια και η μύτη είναι μαύρη.
Είναι περήφανο και αποπνέει τρομερή αυτοπεποίθηση.
Το AKC περιγράφει το Min Pin σαν ένα σκύλο με ζωηρή παρουσία και ατρόμητο χαρακτήρα.
Τα σοκολατί Min Pin έχουν το ίδιο χρώμα και στη μύτη τους.
Τα μάτια τους είναι χρώματος καφέ, έχουν οβάλ σχήμα και είναι πάντα σε εγρήγορση.
Τα αυτιά τους μπορεί να είναι κομμένα ή και όχι. Το τρίχωμα τους είναι κοντό, απαλό και ίσιο.
Το χρώμα του μπορεί να είναι κόκκινο ή κόκκινο με μαύρες τρίχες ενδιάμεσα, μαύρο με σημάδια σε χρώμα σκουριάς ή σοκολατί με σημάδια σκουριάς.
Πάντα φαίνεται ότι είναι περιποιημένο.
Το περπάτημα του είναι αρχοντικό, ενώ η ουρά και το κεφάλι δεσπόζουν πάντα σε ψηλή θέση.
Όπως προαναφέραμε δείχνει τρομερή αυτοπεποίθηση, ενώ πρόκειται για ένα άφοβο και αθλητικό σκύλο.
Το ύψος του είναι από 25 ως 32 cm, ενώ το βάρος του κυμαίνεται από 3,5 ως 4,6 Kgr.
Η διάρκεια της ζωής του μεσοσταθμικά κινείται ανάμεσα από τα 12 ως τα 15 έτη.
Χαρακτήρας του Miniature Pincher
Το δραστήριο και ατρόμητο Min Pin είναι μια αθλητική και ενεργητική ράτσα σκύλου. Είναι πολύ σίγουρο για τον εαυτό του με υψηλή αυτοεκτίμηση φθάνοντας στο σημείο να δείχνει σημάδια αλαζονείας στους άλλους σκύλους. Είναι πολύ επιφυλακτικό με τους άγνωστους, ενώ συχνά βγάζει επιθετικότητα προς τους ομοφύλους του. Όλα αυτά σκιαγραφούν τα αδιαμφισβήτητα προσόντα που έχει ένας άγρυπνος και εξαιρετικός φύλακας. Είναι επίσης περίεργο, παιχνιδιάρικο έχοντας όλα τα χαρακτηριστικά των Terrier δηλ. πείσμα και ανεξαρτησία.
Αν προκληθεί, σίγουρα θα βγάλει τον επιθετικό του χαρακτήρα. Αυτή η φυλή σκύλου ευνοείται στην ωρίμανση της με τη θετική εκπαίδευση, ενώ πρέπει να κοινωνικοποιείται στην παιδική ηλικία.
Οι «γονείς του» πρέπει να το προστατεύουν από τους πιο μεγαλόσωμους σκύλους που σίγουρα θα προκληθούν από το μικροσκοπικό ατίθασο «παιδί τους», διότι δίκαια έχει τη φήμη του τρομοκράτη και κυνηγού των μεγαλύτερων σκύλων. Προσαρμόζεται άνετα στη ζωή μέσα σε διαμέρισμα. Απολαμβάνει την αποκλειστική ενασχόληση των αγαπημένων του προσώπων μαζί του και θέλει πάντα να είναι το επίκεντρο της προσοχής μέσα στην οικογένεια.
Επειδή είναι σχεδόν αδύνατο να εμποδιστεί η έκφραση του θάρρους και του θράσους του, πρέπει οπωσδήποτε να κοινωνικοποιηθεί και να εκπαιδευτεί.
Ειδικές ανάγκες
Πρόκειται για μια υπέροχη συντροφιά γεμάτη ενέργεια και επαγρύπνηση. Επειδή μπορεί εύκολα να το σκάσει, πρέπει να είσαι σίγουρος ότι έχεις περιφράξει ή περιορίσει σωστά τον χώρο που κινείται δίνοντας του πολύ χρόνο παιχνιδιού καθημερινά, ώστε να εκτονώνει την περισσή του ενέργεια. Επειδή αντιπαθεί το κρύο πρέπει να ζει δίπλα στην οικογένεια ή τα άλλα κατοικίδια μέσα στο σπίτι. Δώσε του πολλά παιχνίδια αλληλεπίδρασης, ώστε εκτός της απασχόλησης να δυναμώσεις τον δεσμό ανάμεσα σας.
Πιθανά προβλήματα υγείας
Το Miniature Pincher είναι μια ενεργητική φυλή σκύλου, αλλά και επιρρεπής στα ακόλουθα ιατρικά προβλήματα:
Ξηρός αυχενικός δίσκος Πρόκειται για ένα κοινό νευρολογικό πρόβλημα στα Min Pin.Η ασθένεια του αυχενικού δίσκου έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ευκινησίας του μεσοσπονδύλιου δίσκου που χάνει την ικανότητα του να απορροφά το shock των κραδασμών από τα χτυπήματα ή τις έντονες κινήσεις.Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν δυσκαμψία κεφαλιού και λαιμού, σοβαρούς μυϊκούς σπασμούς και πιθανή παράλυση.
Εξάρθρωση επιγονατίδας Αυτή μπορεί να είναι επίκτητη ή εκ γενετής.Στις toy φυλές είναι συνήθως εκ γενετής, όπως το Min Pin και μπορεί να εμφανιστεί ταυτόχρονα με άλλες ανωμαλίες χωλαίματος.Προκαλείται από την αφύσικη ανάπτυξη της επιγονατίδας.Οι ακτινογραφίες θα αποδείξουν τη σοβαρότητα αυτής της μετατόπισης.Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση για την οποία πρέπει πάντα να συμβουλεύεσαι τον κτηνίατρο σου.
Πρόβλημα στο μηριαίο οστό Η ασθένεια αυτή εμφανίζεται σε μικρή ηλικία και προκύπτει από την προσωρινή διακοπή αιμάτωσης της κεφαλής του μηριαίου οστού με αποτέλεσμα αυτό να εκφυλίζεται σταδιακά. Συμβαίνει κυρίως στις μικρόσωμες φυλές σκύλων.Κάποια συμπτώματα αυτής της ασθένειας είναι το κούτσαμα στα πίσω πόδια, απώλεια μυϊκής μάζας των μηρών και αίσθημα πόνου στην κίνηση των γοφών.Η θεραπεία της περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση.
Επιληψία Πρόκειται για μια κληρονομική νόσο που εκδηλώνεται με πολλές κρίσεις.Το Min Pin θα χρειαστεί θεραπεία με αντισπασμωδικά φάρμακα που θα σου χορηγήσει ο κτηνίατρος σου, όταν διαπιστώσει αυτές τις κρίσεις.
Υποθυρεοειδισμός Η έλλειψη της ορμόνης του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να προκαλέσει την αύξηση βάρους στους σκύλους, καθώς επίσης δυσκοιλιότητα και αίσθημα κρύου.Η θεραπεία που χορηγείται περιλαμβάνει φαρμακευτικά υποκατάστατα της θυρεοειδούς ορμόνης.
Μυκοπολυσακχαριδώσεις Αφορά μια ομάδα γενετικών διαταραχών που προκαλούν φυσικές παραμορφώσεις και οργανικές δυσλειτουργίες.Προέρχονται από την υπερσυγκέντρωση γλυκολαμινογλυκάνων ή μυκοπολυσακχαριδώσεων. Το Miniature Pincher έχει ροπή προς την εμφάνιση τους.Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ασθένειες των οστών, νανισμό, εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων και σκοτείνιασμα της όρασης.
Συμβουλέψου τον κτηνίατρο σου για την κατάλληλη θεραπεία.
Άσκηση
Λόγω του μικροσκοπικού τους μεγέθους τα Min Pin μπορούν να ασκούνται και μέσα, αλλά και έξω από το σπίτι. Είναι μια αθλητική, γεμάτη ενέργεια φυλή σκύλων που απολαμβάνει τους περιπάτους στη γειτονιά για πνευματική και σωματική ευεξία.
Διατροφή
Τους αρέσει να τρέφονται με ποιοτική δίαιτα. Αν σκοπεύεις να ετοιμάζεις τα γεύματα του συντρόφου σου, πρέπει να μάθεις από τον κτηνίατρο σου τον τρόπο που θα καλύψεις τις διατροφικές ανάγκες του.
Ό,τι και αν επιλέξεις, πρέπει να ταιριάζει στην ηλικία και το μέγεθός του. Επίσης, ανθυγιεινά snack και μεζέδες απορρίπτονται και πρέπει πάντα να ελέγχεις ποιες ανθρώπινες τροφές δεν πειράζουν το φιλαράκι σου είτε ως κυρίως γεύμα είτε ως λιχουδιές.
Περιποίηση
Ευτυχώς, εξαιτίας του τριχώματος του ο καλλωπισμός του δεν είναι απαιτητικός. Έχει κοντό, σκληρό και λείο τρίχωμα που εύκολα χτενίζεται. Ένα βούρτσισμα κάθε 2-3 ημέρες με μια μαλακή βούρτσα είναι κατάλληλο για να είναι γυαλιστερό το τρίχωμα του. Ξεκίνησε το χτένισμα καθώς και το μπάνιο από την παιδική του ηλικία για να συνηθίσει αυτές τις διαδικασίες από νωρίς, για να τις ταυτίσει ως θετικές εμπειρίες.
Βούρτσισέ τα δόντια του τουλάχιστον 2-3 φορές κάθε εβδομάδα για να αποφύγεις τον σχηματισμό πλάκας και τα βακτήρια που ευδοκιμούν μέσα της. Αν καταφέρεις να το κάνεις σε καθημερινή βάση, θα γλυτώσεις το χαλάρωμα των ούλων και την κακοσμία του στόματος.
Να τριμάρεις τα νύχια του 1-2 φορές τον μήνα, αν αυτός δεν το κάνει μόνος του, ώστε να αποφύγεις τα δάκρυα πόνου, όταν αυτά μακραίνουν και ακούς τον χαρακτηριστικό ήχο που δημιουργούν, όταν περπατάει, ειδικά πάνω σε ξύλινο δάπεδο. Αν φοβάσαι να το κάνεις, διότι μπορεί ένα βαθύ κόψιμο νυχιών να προκαλέσει αιμορραγία στο φιλαράκι σου, τότε ανάθεσε τη δουλειά στον κτηνίατρο ή σε έναν έμπειρο groomer.
Τα αυτιά του πρέπει να ελέγχονται μια φορά την εβδομάδα, ώστε να αποφύγεις πιθανούς ερεθισμούς ή δυσοσμίες που σημαίνουν κάποιου είδους μόλυνση. Καθώς τα ελέγχεις, καθάρισε το εσωτερικό με μια βρεγμένη μπάλα βαμβακιού και με ένα απαλό καθαριστικό αυτιών ,για να απολυμάνεις την περιοχή αυτή και να γλυτώσεις τις μολύνσεις. Μη βάλεις τίποτα μέσα στο εσωτερικό κανάλι των αυτιών και περιορίσου στην εξώτερο περιοχή.
Επίλογος
Αν ένα Min Pin μεγαλώσει με παιδιά που του φέρθηκαν με ευγένεια και προσοχή, θα τα λατρέψει αποτελώντας για αυτά την πιο αξιόπιστη συντροφιά. Αντίθετα, αν εκείνα το άγγιζαν αδέξια και αδιαφορούσαν για τη σωστή μεταχείριση του, ίσως αναπτύξει άσχημη συμπεριφορά απέναντι τους ή μπορεί να τα αποφεύγει. Για αυτό, καλύτερα τα παιδιά σου να είναι μεγαλύτερα των 10 ετών, αν πραγματικά επιθυμείς να ενσωματώσεις ένα Min Pin στην οικογένεια σου.
Όπως συμβαίνει με κάθε φυλή σκύλου, πρέπει πάντα να τα διδάσκεις πώς θα πλησιάζουν και θα αγγίζουν ένα τετράποδο πλασματάκι, καθώς και να επιβλέπεις την αλληλεπίδραση ανάμεσα τους, για να αποφύγεις κάποιο δάγκωμα ή και αδέξιο τράβηγμα των αυτιών ή της ουράς του μικρού σου φίλου από αμφότερα τα μέρη.
Εξήγησε στα παιδιά σου να μην πλησιάζουν ποτέ ένα σκύλο, όταν τρώει ή κοιμάται, καθώς και να μην απομακρύνουν από αυτόν το πιάτο του φαγητού του.
Κανένας σκύλος, όσο φιλικός και αν είναι, δεν πρέπει να μένει δίχως επιτήρηση, όταν βρίσκεται κοντά σε κάποιο παιδί.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
Ο Βουκεφάλας, το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι γνωστό σε όλους. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι είχε μαζί του στην εκστρατεία και τον αγαπημένο του σκύλο, τον Περίτα;
Όταν πέθανε, ο Αλέξανδρος ονόμασε μία νέα πόλη προς τιμή του όπως είχε κάνει για τον Βουκεφάλα. Το 2020 ο Περίτας έγινε γνωστός σε εκατομμύρια παιδιά μέσω της ταινίας κινούμενων σχεδίων «Scoob!», όπου αποκαλύφθηκε ότι το αγαπημένο σκυλί του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχει μόνο ένα απόγονο, τον Σκούμπι Ντου!
Ο αγαπημένος σκύλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, Βίοι παράλληλοι, Αλέξανδρος 61, ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ένα σκυλί στην εκστρατεία του που αγαπούσε και το φρόντιζε. Τον είχε ονομάσει, “Περίτα”. Το ίδιο όνομα είχαν δώσει οι Μακεδόνες στο μήνα που αντιστοιχεί με τον Ιανουάριο. Ίσως είναι ο μήνας που ο Περίτας γεννήθηκε ή υιοθετήθηκε από τον Αλέξανδρο.
Δυστυχώς, τα στοιχεία που έχουν διασωθεί είναι ελάχιστα για τον Περίτα σε σχέση με τον Βουκεφάλα. Δεν γνωρίζουμε πότε τον υιοθέτησε ο Αλέξανδρος και πότε πέθανε. Ο Πλούταρχος υπονοεί ότι ο Αλέξανδρος είχε τον Περίτα από μικρό. Ίσως να τον είχε υιοθετήσει στη Μακεδονία όταν ήταν κουτάβι.
Ο θάνατος του Περίτα
Ο Πλούταρχος αναφέρει το θάνατο του Περίτα μαζί με του Βουκεφάλα. Ο Βουκεφάλας, πέθανε λίγο μετά τη Mάχη του Υδάσπη τον Ιούλιο του 326 π. Χ. όπου ο Αλέξανδρος νίκησε τον Πώρο. Κάποιες αρχαίες πηγές ισχυρίζονται ότι ο Βουκεφάλας πέθανε από γηρατειά καθώς ήταν 30 ετών.
Όμως, άλλες πηγές αναφέρουν, ότι τραυματίστηκε σε αυτή τη μάχη και πέθανε εξαιτίας των τραυμάτων του, παρά τις προσπάθειες των γιατρών του Αλέξανδρου να τις θεραπεύσουν. Ίσως τότε να πέθανε και ο Περίτας.
Η πόλη «Περίτας»
Δεν έχει ανακαλυφθεί κάποια αρχαία πόλη που μπορεί να ταυτοποιηθεί με του Περίτα. Καθώς δεν γνωρίζουμε πότε και που πέθανε, δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ούτε την περιοχή.
Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι μπορεί να ήταν κοντά στον Υδάσπη (σημερινό Πακιστάν), όπου ιδρύθηκε η Βουκεφαλεία, ή στη Πενταποταμία (σημερινό Πουντζάμπ). Όμως πρόκειται για εικασίες.
Ο Πλούταρχος ίσως επειδή οι αναγνώστες του θα εύρισκαν περίεργο ότι ο Αλέξανδρος έδωσε το όνομα του σκύλου του σε μία πόλη, παραπέμπει στις φιλολογικές πηγές όπου βρήκε αυτή την αναφορά, τον Σωτίωνα τον Αλεξανδρέα και τον Ποταμώνα του Λέσβιου που έζησαν πιο κοντά στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Υπάρχουν διάφορες ιστορίες για τον Περίτα που είναι φανταστικές αφού δεν αναφέρονται σε αρχαίες φιλολογικές πηγές. Για παράδειγμα, ότι δάγκωσε ένα ελέφαντα στη διάρκεια της Μάχης του Υδάσπη, ή ότι όταν ο Αλέξανδρος τραυματίστηκε από ένα βέλος στην πολιορκία των Μαλλών, στο σημερινό Πουντζάμπ, ο Περίτας που ήταν στο πλευρό του τραυματίστηκε και εκείνος από δόρυ και πέθανε στην αγκαλιά του αφεντικού του.
Ο Πλίνιος και οι ινδικοί σκύλοι του Αλέξανδρου
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει διάφορες ιστορίες για σκύλους που δόθηκαν ως δώρο στον Αλέξανδρο όταν ήταν στην Ινδία από ντόπιους ηγεμόνες. Οι σκύλοι αυτοί λέγεται ότι μπορούσαν να σκοτώσουν με τα δόντια τους ελέφαντες ή λιοντάρια. Πράγματι, στην αρχαιότητα η Ινδία είχε τη φήμη ότι εξέτρεφε τα πιο δυνατά και ατρόμητα σκυλιά. Οι Πέρσες την εποχή των Μηδικών Πολέμων είχαν εκπαιδεύσει ινδικά σκυλιά να ρίχνονται στη μάχη και να επιτίθονται στους αντιπάλους στρατιώτες…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
[vc_row][vc_column][vc_video link=”https://youtu.be/ToGWfvNG7Mc?si=JjwEu6SqHUS9KHRR&t=4″ el_class=”myBorder2″][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]Υπάρχουν αδέσποτα άλογα μέσα στην Αττική; Μπορεί να ακούγεται απίστευτο ή απλώς περίεργο, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό.
Στους πρόποδες της ανατολικής πλευράς του Υμηττού και σε μια ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων εδώ και χρόνια ζουν ελεύθερα, κοπάδια αλόγων με τον αριθμό τους να αυξάνεται διαρκώς. Η κάμερα του Newsbomb.gr βρέθηκε στους πρόποδες του Υμηττού, όπου συνάντησε τις Ιωάννα Ζεμπερλίγκου και Μαρία Μαρόλια οι οποίες προσπαθούν να φροντίσουν 100 μέχρι στιγμής αδέσποτα άλογα. [/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][/vc_column][/vc_row]
Αν έχουμε αποφασίσει να αναλάβουμε καθήκοντα δασκάλου και να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας, θα πρέπει είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι, για να μπορέσουμε να εκπαιδεύσουμε τον σκύλο μας, χρειάζονται γνώσεις και σωστή μέθοδος. Να γνωρίζουμε τη φύση, τη «γλώσσα του σώματος» και την ψυχολογία του.
Και η εκπαίδευση του σκύλου δεν σταματάει ποτέ.
«Η εκπαίδευση του σκύλου αρχίζει από την πρώτη ημέρα που έρχεται το κουτάβι μας στο σπίτι μας. Η εκμάθηση της τουαλέτας, οι ζημιές, τα ενοχλητικά παιχνιδιάρικα δαγκώματα του, είναι μερικά από τα προβλήματα των πρώτων ημερών. Αργότερα, η κοινωνικοποίηση, η εκμάθηση εντολών, όπως και να περπατά ήρεμα στη βόλτα, είναι πιο σημαντικά, όσον αφορά την εκπαίδευσή του», διευκρινίζει ο εκπαιδευτής σκύλων, Μιχάλης Διαμαντάρας.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει, οι λάθος χειρισμοί κατά την εκπαίδευση μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα, που θα τον ακολουθούν στην υπόλοιπη ζωή του.
Το Διαδίκτυο μπορεί να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτή σκύλων;
Είναι γεγονός ότι πολλοί νέοι κηδεμόνες συμβουλεύονται το Διαδίκτυο για να εκπαιδεύσουν το νέο μέλος της οικογένειας τους.
«Το Διαδίκτυο αποτελεί ανεξάντλητη πηγή πληροφοριών, ακόμη για την εκπαίδευση του σκύλου. Είναι πολλοί οι νέοι κηδεμόνες σκύλων, οι οποίοι ακολουθούν τις οδηγίες του Internet για να εκπαιδεύσουν τον μικρό τους φίλο. Άλλες φορές τα αποτελέσματα είναι θετικά, ενώ κάποιες άλλες έχουν αρνητικές επιπτώσεις στον χαρακτήρα του σκύλου», επισημαίνει ο κ. Διαμαντάρας.
Οι βασικότερες αιτίες της αποτυχίας μιας εκπαίδευσης είναι η έλλειψη ρουτίνας και συνέπειας
Εξηγεί ότι η πληθώρα πληροφοριών, οι διαφορετικές προσεγγίσεις της εκπαίδευσης, δημιουργούν, τις περισσότερες φορές, σύγχυση. Πρώτα στην οικογένεια και μετά στον ίδιο τον σκύλο.
Είναι αλήθεια ότι, σε πολλές περιπτώσεις, θα ήταν καλύτερα ο σκύλος να μην γνώριζε καμία εντολή, όπως λέει ο κ. Διαμαντάρας, καθώς η μόρφωσή του είναι ελλιπής.
Και αυτό οφείλεται «σε «καμένες» εντολές, στις λιχουδιές που δεν τού προσφέρονται στη σωστή στιγμή, αλλά και στις επιβραβεύσεις που πάνε στο βρόντο. Όπως και στις διορθώσεις που γίνονται με θυμό.
Πράξεις, που δεν έχουν κανένα θετικό αποτέλεσμα», αναφέρει ο εκπαιδευτής.
Εξηγεί ότι ένας εκπαιδευμένος σκύλος είναι εκείνος που θα τού ζητήσουμε, για παράδειγμα, να «κάτσει», και θα το κάνει με το που θα ακούσει τη λέξη. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, προχωράμε την εκπαίδευσή του.
Πολλοί κηδεμόνες σκύλων θεωρούν ότι έχουν εκπαιδεύσει τον αγαπημένο τους φίλο, παρόλο που εκείνος κάθεται με τη συνεχή επανάληψη της λέξης.
Είναι οι περιπτώσεις κηδεμόνων σκύλων που το βλέπουν ως επιτυχία και προχωρούν την εκπαίδευσή του, ζητώντας του πράγματα στα οποία δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί.
Ο ρόλος του εκπαιδευτή σκύλων
«Ο δάσκαλος, γνωρίζοντας την οικογένεια, τον ελεύθερο χρόνο της, αλλά και τον χώρο που μένει το νέο μέλος, θα δημιουργήσει μια σχέση υπακοής, σεβασμού και αγάπης. Ο εκπαιδευτής με μεθοδευμένο τρόπο θα εκπαιδεύσει, παράλληλα, όλη την οικογένεια και τον σκύλο. Θα βάλει στην άκρη τη βιασύνη του κηδεμόνα, θα χειριστεί τον θυμό του, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στην εκπαίδευση με συνέπεια. Η καθιέρωση της ρουτίνας -που εμείς οι άνθρωποι την αποφεύγουμε- είναι, τις περισσότερες φορές, αναγκαία στην καθημερινότητα του σκύλου μας», αναφέρει ο κ. Διαμαντάρας.
Η επιτυχημένη εκπαίδευση του σκύλου βασίζεται στη ρουτίνα και στη συνέπεια
Οι βασικότερες αιτίες της αποτυχίας μιας εκπαίδευσης, σύμφωνα με τον κ. Διαμαντάρα, είναι η έλλειψη ρουτίνας και συνέπειας.
Η συνέπεια είναι βασική καθόλη τη διάρκεια της εκπαίδευσης.
«Στην επιβράβευση, στη διόρθωση, στον τρόπο που λέμε τις εντολές, όπως και στο σημείο που θα κάνει την ανάγκη του το κουτάβι. Το crate, ο οδηγός/λουρί, το παρκάκι, οι πάνες, είναι μερικά από τα αξεσουάρ που θα μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε συνέπεια», διευκρινίζει ο κ. Διαμαντάρας.
Είναι παράλογο, όπως λέει ο εκπαιδευτής, να απαιτούμε από τον σκύλο μας να είναι πειθαρχημένος στις εντολές, όταν δεν είμαστε εμείς.
Δεν γίνεται, ο σκύλος μας να έρχεται αμέσως κάθε φορά που τον καλούμε, όταν αλλάζουμε συνέχεια τη λέξη.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε από το κουτάβι μας να κάνει την ανάγκη του στην πάνα, όταν η θέση της αλλάζει συνεχώς.
Δεν είναι δυνατόν, ο σκύλος να μάθει το «Μείνε», όταν χτυπάει το κινητό μας και εμείς μιλάμε, αδιαφορώντας ότι ο σκύλος μας δεν παραμένει στη θέση του.
Σωστή εκπαίδευση = Αρμονική σχέση κηδεμόνα και σκύλου
Το βασικό μέλημα ενός εκπαιδευτή, όπως υποστηρίζει ο κ. Διαμαντάρας, είναι να κατανοήσουν οι κηδεμόνες σκύλων τη σπουδαιότητα της ρουτίνας και της συνέπειας στην εκπαίδευση του σκύλου.
«Είναι αλήθεια, ότι οι συνθήκες τις καθημερινότητας του σύγχρονου ανθρώπου δεν του αφήνουν τα περιθώρια, ώστε να είναι τόσο συνεπής και πειθαρχημένος με τον σκύλο του. Μία σωστή εκπαίδευση έχει σαν αποτέλεσμα την αρμονική σχέση κηδεμόνα και σκύλου. Ένας καλά εκπαιδευμένος ιδιοκτήτης είναι ικανός να συνεχίσει την εκπαίδευση του σκύλου του, ακόμη και όταν ο δάσκαλος αποχωρίσει. Άλλωστε, η εκπαίδευση του σκύλου δεν τελειώνει ποτέ», καταλήγει ο κ. Διαμαντάρας.
___________________________________________
* Ο κ. Μιχάλης Διαμαντάρας, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνοδός στρατιωτικών σκύλων στην Πολεμική Αεροπορία το 1990, όπου και υπηρέτησε επί 10 χρόνια.
Από το 2000 ασκεί το επάγγελμα του εκπαιδευτή σκύλων και όπως λέει: «έχω εκπαιδεύσει σκύλους, σχεδόν όλων των φυλών, λαμβάνοντας πάντα υπ΄όψιν τόσο τον χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες του σκύλου όσο και τις ανάγκες του κηδεμόνα του. Στόχος μου είναι με την προεκπαίδευση, την κοινωνικοποίηση, τη βασική υπακοή, αλλά και τη επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων, να διαμορφωθεί η συμπεριφορά του σκύλου, έτσι ώστε να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει τη θέση του μέσα στην οικογένεια. Έτσι, με ήρεμο και κυρίως με μεθοδευμένο τρόπο, θα δημιουργηθεί μια σχέση υπακοής, σεβασμού και αγάπης».
Είναι μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτών Σκύλων.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]
[/vc_raw_html][vc_video link=”https://youtu.be/E2O4ll_Aqc8?si=K0PX0NlXNlpBFCSS&t=10″ el_class=”myBorder2″][dt_gap height=”15″][vc_column_text]Το Πάρκο Αττικής Οδού Βριλησσίων-Χαλανδρίου δημιουργήθηκε το 2004 με τη διέλευση της Αττικής Οδού, στα σύνορα των δήμων Χαλανδρίου-Βριλησσίων. Βρίσκεται στην οροφή της λεωφόρου και σκοπό είχε να αποτρέψει τη διχοτόμηση στις γειτονιές και τη διαμπερή κυκλοφορία ανάμεσα στους 2 δήμους, όπως συνέβη σε άλλες περιοχές από τις οποίες πέρασε η Αττική Οδός. Δε διαθέτει ιδιαίτερα πλούσια βλάστηση καθώς το έδαφος από κάτω είναι κούφιο, αλλά είναι μια έκταση μεγάλη που χρησιμοποιείται από τους δημότες για ποικίλες δραστηριότητες. Είναι σημείο συνάντησης, περιπάτου, ποδηλασίας καθώς συνδέεται με τον ποδηλατόδρομο Χαλανδρίου στην οδό Μεταμορφώσεως, παιχνιδιού για τις οικογένειες, βόλτας για τους σκύλους με συνοδό, ενώ φιλοξενεί και εκδηλώσεις των δήμων (ανθοκομική έκθεση Βριλησσίων). Λόγω της γειτνίασής του με το διαδημοτικό γήπεδο Χαλανδρίου, χρησιμοποιείται και για ήπιες αθλητικές δραστηριότητες. Το πάρκο βρίσκεται πίσω από τη στάση Πεντέλης του Προαστιακού. [/vc_column_text][dt_gap height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” counters=”0″ hide_names=”force”][vc_column_text css=”.vc_custom_1450335701309{margin-top: 20px !important;}”][contentblock id=12 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][/vc_column][/vc_row]
Demo fixture.
A real, half-migrated WordPress structure. Account, contact, reviewer and
credential data are removed; public editorial business copy may remain.
Parts of it still carry demo copy from an unrelated industry template the theme
shipped with, never replaced during the redesign — finding and removing
that is what this agent is built to do.
