Category: Ενημέρωση

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ο Κόλιν Μ. Γουάιτινγκ με το βιβλίο του (φωτ.: C.M. Whiting, πηγή εικόνας ASCSA).

Ο Κόλιν Μ. Γουάιτινγκ μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αν ζούσαμε στην αρχαία Ελλάδα μπορεί να είχαμε ένα μικρό σκυλί για κατοικίδιο ή ένα μεγαλύτερο για φύλακα ή για το κυνήγι. Θα το φωνάζαμε ίσως «Ακτίς» (Ηλιακτίδα) ή «Ξίφων» (Σπαθί) και πιθανότατα θα το αγαπούσαμε ως το τέλος της ζωής του και πέρα από αυτήν, βάζοντας ίσως ένα μεγάλο κόκαλο στο στόμα του για συντροφιά στο μεταθανάτιο ταξίδι. Κι αν θέλαμε ένα ζώο για να κυνηγά τα ποντίκια, τότε αντί για γάτα θα προτιμούσαμε μάλλον κάτι πιο… εξωτικό. Μια νυφίτσα, για παράδειγμα.

Μια πρωτότυπη έρευνα του Κόλιν Μ. Γουάιτινγκ (Colin M. Whiting), ιστορικού, υπεύθυνου σύνταξης στο Κέντρο Βυζαντινών Σπουδών Dumbarton Oaks του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στην Ουάσιγκτον, φέρνει στο φως πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον τρόπο που οι σκύλοι εντάσσονταν στην καθημερινότητα των αρχαίων Ελλήνων. Αφού μελέτησε μια μεγάλη γκάμα υλικού από τα τελευταία 90 χρόνια ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά που διεξάγει η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, ενέταξε τα συμπεράσματά του στη νέα έκδοση της Σχολής με τίτλο ΅η («Σκύλοι στην Αρχαία Αγορά»), η οποία προς το παρόν είναι διαθέσιμη μόνο στα αγγλικά.

«Όπως μπορείτε να φανταστείτε, μετά από 90 χρόνια υπάρχει αρκετό υλικό να αντλήσει κανείς… Ίσως τα πιο γνωστά ευρήματα από τον αρχαίο κόσμο για τους σύγχρονους θεατές είναι τα μελανόμορφα αγγεία της αρχαίας Ελλάδας. Πολλά από αυτά παρουσιάζουν εικόνες σκύλων, από μικρά κατοικίδια έως μεγάλα κυνηγετικά σκυλιά και μυθολογικά θηρία όπως ο Κέρβερος. Υπάρχουν όμως και επιτύμβιες στήλες με αγαπημένα σκυλιά να συνοδεύουν τους νεκρούς ιδιοκτήτες τους, πήλινες κουδουνίστρες σε σχήμα σκύλου για παιδιά, ακόμη και σύγχρονες φωτογραφίες σκυλιών από τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι απεικονίσεις είναι μόνο το ήμισυ της ιστορίας: Πολλά σκυλιά έχουν ανασκαφεί στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, μερικά από τα οποία θάφτηκαν με πολλή αγάπη κι άλλα όχι. Για την καλύτερη κατανόηση των υλικών καταλοίπων, το βιβλίο βασίζεται και σε λογοτεχνικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων συγγραφέων όπως ο Όμηρος, ο Ξενοφών, αλλά και Ρωμαίων που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπως ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο συγγραφέας του βιβλίου Κόλιν Μ. Γουάτινγκ.

Ο ίδιος μας εκμυστηρεύεται ποια από αυτά τα ευρήματα τον εντυπωσίασαν περισσότερο. «Πάντα εντυπωσιάζομαι με μικρότερα, πιο “κοινά” ευρήματα, που μας επιτρέπουν να ρίξουμε μια ματιά στην καθημερινή ζωή. Μεγάλα ιερά και κτηριακά κατάλοιπα είναι πάντα εντυπωσιακά, αλλά είναι συναρπαστικό να βλέπεις το αποτύπωμα ενός ποδιού “εντυπωμένο” σε πήλινο πλακίδιο, με τον ίδιο τρόπο που βρίσκει κανείς σήμερα ένα παρόμοιο αποτύπωμα σε ένα τσιμεντένιο πεζοδρόμιο. Ακόμη και στα αγγεία, οι αγαπημένες μου λεπτομέρειες είναι τα περιλαίμια σε κυνηγετικά σκυλιά. Ίσως δεν είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κάποιος έβαλε κολάρο σε έναν σκύλο, αλλά μου φαίνεται εκπληκτικό να βλέπω έναν σκύλο με κολάρο πριν από 2.500 χρόνια, όπως ακριβώς συμβαίνει με έναν σύγχρονό του».

Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας χρονολογείται πριν από το 500 μ.Χ. «Το αρχαιότερο κατάλοιπο προέρχεται περίπου από τον 8ο αι. π.Χ. και το πιο πρόσφατο από τον 5ο αι. μ.Χ. Υπάρχει, όμως, υλικό και από τη βυζαντινή, την οθωμανική και τη σύγχρονη περίοδο – και πιστεύω ότι είναι σημαντικό να συμπεριληφθεί. Άλλωστε, η Αγορά της Αθήνας κατοικήθηκε επί μακρόν και μετά το τέλος της αρχαιότητας και αυτοί οι άνθρωποι είχαν επίσης σκυλιά», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Όσο για το πόσο αντιπροσωπευτικό είναι το υλικό αυτό και για την υπόλοιπη Ελλάδα, εξηγεί «ότι είναι δύσκολο να το πούμε. Κάποια είναι πολύ αντιπροσωπευτικά. Για παράδειγμα, οι τρόποι με τους οποίους απεικονίζονταν τα σκυλιά στην κεραμική και στη γλυπτική είναι αρκετά σταθεροί. Αυτό μπορεί να είναι πολύ χρήσιμο και για εμάς. Για παράδειγμα, ένα από τα γλυπτά του Ηφαιστείου δείχνει τον Ηρακλή και τον Κέρβερο, αλλά έχει υποστεί σοβαρές ζημιές στο πέρασμα των αιώνων. Ευτυχώς, μοιάζει αρκετά με ένα γλυπτό στην αρχαία Ολυμπία, οπότε έχουμε μια καλή ιδέα για το πώς θα ήταν το πρωτότυπο», αναφέρει ο Κ. Γουάτινγκ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η συνέπεια στις απεικονίσεις «οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι η Αθήνα, τμήμα ενός ιδιαίτερα ζωντανού πολιτιστικού και εμπορικού συστήματος στον αρχαίο κόσμο, εξήγαγε πολλά αγγεία και σε άλλες περιοχές. Έτσι τον 5ο ή τον 4ο αι. π.Χ., για παράδειγμα, αθηναϊκές απεικονίσεις σκύλων θα είχαν διαδοθεί σε όλο τον ελληνικό κόσμο. Άλλα αντικείμενα είναι λιγότερο αντιπροσωπευτικά, ωστόσο και αυτό μπορεί να είναι περίπλοκο. Για παράδειγμα, Αθηναίοι γλύπτες έφτιαχναν παιδικές κουδουνίστρες σε σχήμα σκύλου, ειδικά τη Ρωμαϊκή περίοδο, αλλά αυτές δεν φαίνεται να υπάρχουν πουθενά αλλού στην αρχαία Μεσόγειο. Γιατί όχι;», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Και πώς μεταχειρίζονταν τα σκυλιά οι αρχαίοι Έλληνες; «Υπήρξαν μελετητές που θα υποστήριζαν ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν τα “αγαπούσαν”, αλλά νομίζω ότι αυτό δεν είναι σωστό σύμφωνα με τις ενδείξεις», απαντά. Και συνεχίζει: «Για παράδειγμα, υπάρχουν ταφές στην αθηναϊκή Αγορά που δείχνουν “αγάπη” για τα σκυλιά, με την έννοια ότι κάποιοι φρόντισαν να εξασφαλίσουν τη –μεταθανάτια– ευτυχία ενός ζώου με δικά τους έξοδα, χωρίς ελπίδα να τα επανακτήσουν. Ένα σκυλί θάφτηκε μέσα σε ένα σπασμένο αγγείο που επισκευάστηκε μετά την εισαγωγή του σώματός του σε αυτό – μια αρκετά δαπανηρή ταφή. Κάποιος, δηλαδή, φρόντισε αυτό το ζώο να έχει μια σωστή ταφή, ακόμα κι αν ήταν ακριβή. Μια άλλη ταφή σκύλου στην Αγορά, όχι τόσο ακριβή, αλλά συγκινητική, αφορά την τοποθέτηση ενός κόκαλου από βοδινό κρέας στο στόμα του ζώου», πληροφορεί το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ερευνητής, επισημαίνοντας κάποιες από τις διαφορές του χτες με το σήμερα όσον αφορά στην αντιμετώπιση των ζώων. «Δεν υπήρχαν οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων ή νόμοι κατά της κακοποίησής τους στον αρχαίο κόσμο και δεν πιστεύω ότι υπήρχε αίσθηση ότι τα ζώα γενικά είχαν δικαιώματα ή “άξιζαν” να τα μεταχειρίζονται καλά μόνο και μόνο επειδή ήταν ζωντανά. Ήταν δύσκολη η ζωή για όλα τα όντα, ανθρώπους και σκύλους. Στη σύγχρονη εποχή, ωστόσο, είμαστε τυχεροί που έχουμε οργανώσεις και νόμους για την προστασία των ζώων και μια καλύτερη αίσθηση εκτίμησης για όλα τα έμβια όντα», υπογραμμίζει.

Είχαν, λοιπόν, δύσκολη ζωή πολλά σκυλιά στην αρχαιότητα κι αυτό το γνωρίζουμε καλά και από ένα σημαντικό εύρημα. «Υπάρχει ένα συγκεκριμένο πηγάδι στην Αγορά, που τώρα ονομάζεται “Πηγάδι των οστών της Αγοράς”, το οποίο περιείχε τα οστά εκατοντάδων ανθρώπινων βρεφών και σκύλων όλων των ηλικιών. Χρονολογείται στον 2ο αι. π.Χ. Οι σύγχρονοι ερευνητές είναι πεπεισμένοι ότι τα βρέφη ήταν εκείνα που δεν επιβίωσαν πολύ μετά τον τοκετό και, αφού πέθαναν, εναποτέθηκαν στο πηγάδι από τις μαίες. Αυτές θα είχαν θυσιάσει τα σκυλιά με σκοπό να κατευνάσουν θεότητες του Κάτω Κόσμου, όπως η Εκάτη ή μια σκοτεινή θεά του τοκετού που ονομάζεται Ειλειθυία, ή να εξιλεωθούν για το αμάρτημα της στενής επαφής με τους νεκρούς. Με αυτό το πηγάδι ασχολούνται οι Maria A. Liston, Susan I. Rotroff και Lynn Snyder στο βιβλίο The Agora Bone Well (Princeton NJ: American School of Classical Studies at Athens, 2018). Είναι δύσκολο να κρίνουμε πόσο διαδεδομένη ήταν η πρακτική ή πόσο πίσω στον χρόνο πηγαίνει, αλλά γενικά υποψιάζομαι ότι ήταν “ευρέως διαδεδομένη” και για “πολύ καιρό”! Υπάρχουν στοιχεία για παρόμοιες θυσίες σκύλων σε άλλες τοποθεσίες στην Ιταλία και την Ελλάδα, ενώ οι φιλολογικές ενδείξεις ανάγονται στην αρχαιότερη ελληνική λογοτεχνία –ο ίδιος ο Αχιλλέας θυσιάζει σκύλους στην Ιλιάδα– που μπορεί κάλλιστα να αντικατοπτρίζει τις πρακτικές της Εποχής του Χαλκού», σημειώνει ο κ. Γουάτινγκ.

Ο ίδιος πληροφορεί το ΑΠΕ-ΜΠΕ και για συνηθισμένα ονόματα κατοικίδιων της αρχαιότητας. «Υπάρχουν πολλές ταφές σκύλων στην αθηναϊκή Αγορά που έχουν ανασκαφεί, αλλά δυστυχώς δεν γνωρίζουμε τα ονόματα κανενός από τα ίδια τα σκυλιά. Ωστόσο, γνωρίζουμε κάποια συνηθισμένα ονόματα σκύλων από την αρχαιότητα. Ο Ξενοφών, ο Αθηναίος στρατηγός και φιλόσοφος, έγραψε μια ολόκληρη πραγματεία για τα κυνηγετικά σκυλιά και προτείνει σύντομα ονόματα όπως “Ξίφων” (σπαθί), “Φόναξ” (Χασάπης) και “Ὁρμή” (Επίθεση). Άλλα ονόματα είναι πιο ευχάριστα, όπως “Ἀκτίς” (Ηλιαχτίδα). Γνωρίζουμε επίσης από λογοτεχνικές πηγές ότι μικρά σκυλιά μπορεί να έχουν πιο περίτεχνα ονόματα, όπως “Μυρίνη” (Μυρτιά)», προσθέτει, ενώ αναφέρεται και στις ράτσες της αρχαιότητας. «Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αποσύνδεση μεταξύ των καλλιτεχνικών απεικονίσεων, των λογοτεχνικών αναπαραστάσεων και των υλικών καταλοίπων. Στις απεικονίσεις, υπάρχουν ουσιαστικά δύο ράτσες σκύλων: κυνηγόσκυλα και μικρόσωμοι σκύλοι που ονομάζονται “μαλτέζ”. Σκύλος που έχει απεικονιστεί σε ζωγραφική ή γλυπτική, μοιάζει με μία από αυτές τις δύο ράτσες. Όμως, γνωρίζουμε από λογοτεχνικές πηγές που πηγαίνουν πίσω στον Όμηρο ότι πρέπει να υπήρχαν όλων των ειδών τα σκυλιά, ιδιαίτερα ποιμενικά, φύλακες και μια μεγάλη ποικιλία κυνηγετικών σκύλων, που απλώς δεν απεικονίζονται από καλλιτέχνες. Και τα σκελετικά υπολείμματα δείχνουν ότι υπήρχαν σκυλιά όλων των ειδών και μεγεθών, αλλά και πάλι, αυτά τα νεκρά σκυλιά –είτε ανήκαν σε διαφορετικές ράτσες είτε ήταν απλώς ημίαιμα- είναι ως επί το πλείστον αόρατα αν επιμείνουμε στα ευρήματα», διευκρινίζει.

Και οι γάτες, τι ρόλο έπαιζαν στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων; Υπάρχει υλικό που θα τον οδηγούσε στη συγγραφή ενός βιβλίου που να τις αφορά; «Παραδόξως, οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν λάτρεις των γατιών ως κατοικίδιων. Γνωρίζουμε ότι οι Αιγύπτιοι και άλλοι αρχαίοι λαοί το έκαναν, αλλά για κάποιο λόγο οι αρχαίοι Έλληνες προτιμούσαν να έχουν νυφίτσες ως κατοικίδια που κυνηγούσαν ποντικούς και πουλιά. Από την άλλη, έχουμε απεικονίσεις “γατών” στην Αγορά: Όμως τυχαίνει να είναι μεγάλες γάτες, δηλαδή λιοντάρια και λεοπαρδάλεις. Θα μου άρεσε αν κάποιος συγκέντρωνε τις διαθέσιμες πληροφορίες για τις γάτες σε ένα βιβλίο. Προς το παρόν δεν έχω κανένα σχέδιο να το κάνω, αλλά ποιος ξέρει τι θα φέρει το μέλλον…», καταλήγει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

*Το βιβλίο είναι διαθέσιμο πλέον και στα ελληνικά.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ (Ελένη Μάρκου)

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

από τη Τζούλη Τούντα

Φόλες, τα ύπουλα δηλητήρια που έχει επινοήσει ο άνθρωπος για να αφανίσει, τα αγαπημένα μας κατοικίδια. Τα συμπτώματα, οι πρώτες βοήθειες και η θεραπεία

Μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες που έχουν οι περισσότεροι κηδεμόνες ζώων συντροφιάς, είναι οι φόλες.
Οι δηλητηριασμένες τροφές, που απειλούν τις ζωές των αγαπημένων μας φίλων.
«Τον τελευταίο καιρό αυξάνονται τα περιστατικά δηλητηρίασης ζώων από φόλες, και η φιλοζωική κοινότητα έχει καταληφθεί από ανησυχία. Αρχικά να αναφέρουμε πως μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, στην αντιμετώπιση των δηλητηριάσεων από φόλα, είναι το πλήθος των ουσιών που μπορούν να συμπεριληφθούν σε αυτή την κατηγορία. Κάθε μια από αυτές προκαλεί διαφορετικά συμπτώματα και έχει διαφορετική θεραπεία», επισημαίνει ο κτηνίατρος, Ελευθέριος Γινάργυρος.

Φόλες και συμπτώματα

Tα δηλητηριασμένα δολώματα – φόλες που μπορεί να απειλήσουν τις ζωές των ανυποψίαστων αγαπημένων μας φίλων, είναι τα εξής, σύμφωνα με τον κ. Γινάργυρο.

1. Τα οργανοφωσφορικά τα βρίσκουμε σε αρκετά φυτοφάρμακα και αντιπαρασιτικά. Πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα, καθώς είναι ιδιαίτερα τοξικά για τα ζώα μας. Συνήθως, τα συμπτώματα που προκαλούν είναι, αστάθεια, έντονο τρέμουλο, σιελόρροια, σπασμούς ή/και συστολή της κόρης του ματιού. Στα περισσότερα από αυτά χορηγούμε ατροπίνη, και η δόση εξαρτάται από τα κιλά του ζώου. Επίσης, θεραπεία είναι και η οροθεραπεία, ή και η πρόκληση εμετού σε περιπτώσεις που η κατανάλωση τους είναι αρκετά πρόσφατη.
2. Τα ποντικοφάρμακα είναι ιδιαίτερα ύπουλα, καθώς μπορεί να μην εκδηλώσουν κανένα σύμπτωμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ έχουν ήδη προκαλέσει εσωτερική αιμορραγία. Η θεραπεία και εδώ είναι η πρόκληση εμετού, αν καταναλώθηκαν πρόσφατα, αλλιώς η οροθεραπεία και η χορήγηση βιταμίνης Κ.
3. Λιχουδιές ή φαγητά με σπασμένα γυαλιά – βίδες κ.ά. Η κατανάλωση τους, συνήθως, προκαλεί έντονο κοιλιακό πόνο, εμετό ή/και διάρροια με αίμα. Εδώ, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να προκαλέσουμε εμετό, καθώς το ζώο μας μπορεί να τραυματιστεί περισσότερο. Η θεραπεία, συνήθως, είναι η χειρουργική αφαίρεση τους.

Πρώτες βοήθειες

Στην περίπτωση, λοιπόν, που το ζώο μας φάει φόλα, όπως λέει ο κτηνίατρος, θα πρέπει να έχουμε αμπούλες ατροπίνης και αμπούλες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ενέσιμα για την πρόκληση εμετού. Στην περίπτωση που δεν έχουμε, μπορούμε να γεμίσουμε μια σύριγγα, των 60 ml, με αλατόνερο 1:3 και να το χορηγήσουμε στο στόμα του ζώου μας.
Ωστόσο, όπως λέει ο κτηνίατρος, η χρήση τους θα πρέπει να γίνεται μόνον εφόσον είμαστε σίγουροι για το τι κατανάλωσε το ζώο μας, και ύστερα από συνεννόηση με τον κτηνίατρο. Για να μας καθοδηγήσει για τις δοσολογίες και τη διαδικασία…

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στο: In.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Το πρήξιμο της κοιλιάς ενός σκύλου είναι από τα πιο σπαραξικάρδια θεάματα που βλέπουν στα επείγοντα περιστατικά οι κτηνίατροι ενός νοσοκομείου ζώων

Τη μια στιγμή ο σκυλο-γονέας έχει έναν υγιή και ευτυχισμένο σύντροφο, ενώ σε χρόνο ρεκόρ βρίσκεται σε μία κατάσταση ζωής και θανάτου, όπου οι πιθανότητες επιβίωσης του φίλου του είναι δυστυχώς εναντίον του.

Τι σημαίνει συστροφή στομάχου;

Στον ιατρικό κόσμο αυτός ο όρος εξηγεί το σύνδρομο διάτασης και συστροφής του στομάχου (Gastric dilatation volvulus ή GDV).

Είναι μία κατάσταση, όπου το στομάχι ενός σκύλου διογκώνεται ταχύτατα γεμάτο με αέρια και υγρά και αυτοπεριστρέφεται, στρίβοντας ταυτόχρονα η αρχή και το τέλος του.

Επέρχεται ζύμωση μεταξύ αερίων και υγρών συστατικών του στομάχου και η πίεση που προκύπτει διακόπτει την ομαλή τροφοδοσία του με αίμα, έχοντας ως αποτέλεσμα την μερική ή ολική του νέκρωση.

Αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε μία αλληλουχία προβλημάτων που ίσως προκαλέσουν τον θάνατο σε λίγες ώρες, αν δεν γίνει θεραπεία.

Ποιες φυλές σκύλων είναι πιο επιρρεπείς στη συστροφή στομάχου;

Υπάρχουν κάποιες ράτσες σκύλων που συγκριτικά με άλλες είναι πιο ευάλωτες σε αυτό το φαινόμενο.

Σε γενικές γραμμές οι σκύλοι που έχουν μεγαλύτερη περίμετρο θώρακα διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, όπως:

• Οι Great Danes (οι μελέτες δείχνουν ότι το 42% του συνολικού πληθυσμού τους θα πάθει σίγουρα συστροφή κατά τη διάρκεια της ζωής τους)

• Τα καθαρόαιμα Poodles

• Τα Irish wolfhounds

• Τα Weimaraner

• Τα Doberman Pinschers

• Τα Rottweilers

• Τα Rhodesian Ridgebacks

• Τα Labrador Retreivers

• Τα Boxers

• Τα St. Bernard’s

• Τα Great Pyrenees

• Τα Collies

• Τα Shar- Peis

Συμπτώματα της συστροφής στομάχου

Η εξέλιξη αυτής της δυνητικά θανατηφόρας κατάστασης εμφανίζεται ξαφνικά συνήθως στα μεσήλικα και στα πιο ηλικιωμένα ζώα.

Συνήθως ο σύντροφος σου θα έχει φάει ένα μεγάλο γεύμα ή θα ήπιε μεγάλη ποσότητα νερού ή θα ασκήθηκε εντατικά πριν ή μετά το γεύμα προτού εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα αυτής της γαστρικής ανωμαλίας.

5 πρώιμα σημάδια της συστροφής στομάχου

• Ο σκύλος σου μπορεί να εμφανίζει μεγάλη εκροή σάλιου

• Ο σκύλος σου προσπαθεί να κάνει εμετό, αλλά δεν τα καταφέρνει

• Ο σκύλος σου έχει σφιγμένο ή πρησμένο στομάχι

• Ο σκύλος σου είναι πολύ κουρασμένος μεν, αλλά και πολύ ανήσυχος δε

• Ο σκύλος σου αισθάνεται πολύ άβολα ή πονάει με βογκητά, κλαψουρίζει ή γρυλίζει, ειδικά όταν ακουμπάς την κοιλιά του.

Όταν δεις κάποιο από τα σημάδια αυτά να χειροτερεύει με το πέρασμα του χρόνου πήγαινε στο πλησιέστερο νοσοκομείο ζώων, διότι αν έχει πάθει συστροφή στομάχου χρειάζεται επειγόντως χειρουργική επέμβαση.

Πρόληψη συστροφής χωρίς χειρουργείο

Δυστυχώς δεν υπάρχει κλινικά αποδεδειγμένη αιτία για τη συστροφή στομάχου στους σκύλους.

Στον ιατρικό χώρο υπάρχει πολύ συζήτηση για το κατά πόσο τα αίτια είναι γενετικά, ιδιοσυγκρασίας ή άγχους ή και πολλά άλλα.

Κάποια πράγματα που μπορείς να κάνεις , ώστε να προλάβεις τη φρικτή αυτή δοκιμασία του κολλητού σου, είναι:

• Τάιζε τον σπαστά ημερήσια γεύματα, αντί για ένα μεγάλο

• Ελάττωσε την ταχύτητα που τρώει, ειδικά αν είναι λαίμαργος με ένα ειδικό πιάτο

• Μην του δίνεις μόνο ξηρά τροφή ή προσπάθησε πρώτα να τη μουλιάζεις κάπως

• Μην τον αφήνεις να πίνει πολύ νερό μονομιάς

• Μην τον υποβάλεις σε βαριά άσκηση πριν ή μετά το φαγητό.

Πρόληψη συστροφής με προληπτική επέμβαση (γαστροπηξία)

Αν το φιλαράκι σου εντάσσεται στους δυνητικούς υποψήφιους του φαινομένου ή γνωρίζεις κάποιο μέλος της οικογένειας του που ήδη το έπαθε, τότε σκέψου σοβαρά την προληπτική χειρουργική επέμβαση.

Η γαστροπηξία είναι μία χειρουργική επέμβαση όπου γίνεται συρραφή του πλαϊνού μέρος του στομάχου πάνω στο κοιλιακό τείχος, ώστε να προληφθεί τυχόν συστροφή του.

Η προληπτική γαστροπηξία γίνεται σε έναν υγιή σκύλο πριν εμφανίσει το φονικό σύνδρομο της συστροφής στομάχου. Δεν πρόκειται για μία κατάσταση έκτακτου ανάγκης.

Μέχρι πρόσφατα αποτελούσε την κύρια χειρουργική αντιμετώπιση της συστροφής στομάχου.

Ωστόσο, τελευταία υπάρχει και μία άλλη επιλογή που λέγεται λαπαροσκοπική γαστροπηξία.

Είναι μία διαδεδομένη διαδικασία στις ανθρώπινες χειρουργικές επεμβάσεις, διότι είναι λιγότερο επεμβατική, είναι ταχύτερη και έχει καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Τώρα εφαρμόζεται και σε χειρουργεία ζώων για επιλεγμένα ιατρικά προβλήματα μεταξύ των οποίων είναι και η συστροφή στομάχου.

Τα οφέλη της λαπαροσκοπικής γαστροπηξίας

• Είναι λιγότερο επεμβατική και αφήνει μικρότερες ουλές στο σώμα. Χρειάζεται ράμματα 0,5-1 cm , αντί για τα παλιά των 10-15 cm.

• Είναι μικρότερη επέμβαση και απαιτεί λιγότερη αναισθησία

• Χρειάζεται νοσηλεία μίας μόνο νύχτας και την επόμενη ημέρα το φιλαράκι σου θα ξεκουράζεται στο δικό του κρεβάτι

• Έχει λιγότερο πόνο

• Ταχύτερη ανάρρωση

• Λιγότερο δαπανηρή από την ανοικτή επέμβαση

• Πιο αξιόπιστη διαδικασία.

Πότε πρέπει να γίνεται η προληπτική γαστροπηξία;

Συνήθως γίνεται ταυτόχρονα με τη στείρωση των περισσοτέρων σκύλων.

Ωστόσο, αν το φιλαράκι σου είναι ηλικιωμένο ή ανήκει στις φυλές υψηλού κινδύνου μπορείς να προβείς αποκλειστικά σε αυτή τη χειρουργική επέμβαση.

Φυσικά, όπως ισχύει σε όλες τις επεμβάσεις υπάρχουν δυνητικοί κίνδυνοι και επιπλοκές που πρέπει να συζητηθούν με τον κτηνίατρο σου πριν προχωρήσεις στη λήψη μίας τέτοιας απόφασης.

Μπορεί ο σκύλος σου να πάθει συστροφή ακόμα και μετά το χειρουργείο;

Η γαστροπηξία απλά εμποδίζει την εκδήλωση της συστροφής στο στομάχι του κολλητού σου, κάτι που θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του.

Ωστόσο τίποτα δεν αποκλείει να πάθει συστροφή ακόμα και μετά το χειρουργείο αν και θα μπορεί να ρευτεί καθώς και να απελευθερώσει τα αέρια από το στομάχι του.

Αυτό σημαίνει ότι θα έχεις στη διάθεση σου όλο τον απαραίτητο χρόνο για να τον οδηγήσεις στον κτηνίατρο σου.

Συνεπώς, το πρόβλημα τώρα από ζήτημα ζωής και θανάτου μετατρέπεται σε κάτι σαφώς λιγότερο απειλητικό για τη ζωή του.

Επίλογος

Κλείνοντας αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε στην πρόγνωση του φαινομένου.

Αν αντιμετωπιστεί νωρίς, περίπου το 90-95% των περιπτώσεων σκύλων που χειρουργούνται θα επιβιώσουν.

Συνήθως όμως, κατά τη διάρκεια της επέμβασης πιστοποιείται ότι ένα ποσοστό του στομάχου έχει νεκρωθεί και για αυτόν τον λόγο η επιβίωση των περιστατικών πέφτει γύρω στο 50%.

Οι σκύλοι που έχουν ήδη πάθει συστροφή στομάχου έχουν προδιάθεση εμφάνισης ακανόνιστων καρδιακών παλμών, όπου αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα αυτή η ανωμαλία ίσως οδηγηθούν στον θάνατο.

Επίσης, ίσως εμφανιστεί αυξημένη ενδοαγγειακή πήξη του αίματος που θα προκαλέσει δυσλειτουργία σε πολλά εσωτερικά όργανα, αιμορραγικά επεισόδια και τελικά τον θάνατο.

Υπάρχει ακόμα, μία μικρή πιθανότητα αποτυχίας της γαστροπηξίας (επέμβαση που γίνεται συρραφή ενός μέρους του στομάχου πάνω στο κοιλιακό τείχος για να προληφθεί η συστροφή) και αυτό θα οδηγήσει σε επαναλαμβανόμενες συστροφές στομάχου, κάτι που έχει πολύ μικρές πιθανότητες να συμβεί (λιγότερο του 5%).

Η χρόνια και επαναλαμβανόμενη συστροφή στομάχου συμβαίνει πολύ σπάνια και συνήθως οφείλεται στην πολύ χαλαρή λειτουργία του στομαχικού μυός.

Μπορεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή για τη βελτίωση της στομαχικής κινητικότητας, αλλά αυτή έχει συνήθως αποτέλεσμα γύρω στο 50% των περιπτώσεων συστροφής στομάχου.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Petfan.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Φωτογραφία: Patrickios

Θα επιτρέπεται η “επιβίβαση” κατοικιδίων

Το Μετρό Θεσσαλονίκης ετοιμάζεται να ξεκινήσει την κανονική του λειτουργία στις 30 Νοεμβρίου, με τους συρμούς του να υποδέχονται τους επιβάτες της πόλης.

Ωστόσο, ένα από τα νέα χαρακτηριστικά του είναι η φιλική στάση προς τα κατοικίδια, καθώς θα επιτρέπεται η επιβίβαση τους στους συρμούς.

Τα κατοικίδια, όπως σκυλάκια και γατάκια, θα μπορούν να μεταφέρονται στο Μετρό της Θεσσαλονίκης, αρκεί να συνοδεύονται από τους ιδιοκτήτες τους. Επιπλέον, πρέπει να βρίσκονται εντός ειδικού σάκου κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους, προκειμένου να είναι ασφαλή και να μην προκαλούν άβολη κατάσταση στους υπόλοιπους επιβάτες.

Οι εκπαιδευμένοι σκύλοι οδηγοί για τυφλά άτομα αποτελούν εξαίρεση από τον κανόνα του ειδικού σάκου, καθώς είναι εκπαιδευμένοι για να επιβιβάζουν και αποβιβάζουν με ασφάλεια τους ιδιοκτήτες τους. Παρόλα αυτά, δεν επιτρέπεται η μεταφορά άλλων ζώων, όπως φίδια ή άλλα εξωτικά είδη, ακόμα και εντός ειδικού σάκου.

Στα αστικά λεωφορεία του ΟΑΣΘ στη Θεσσαλονίκη, επιτρέπεται η επιβίβαση κατοικιδίων εάν είναι τοποθετημένα σε ασφαλές κλουβί μεταφοράς. Οι ιδιοκτήτες πρέπει να φέρουν το ατομικό βιβλιάριο υγείας και διαβατήριο του ζώου και να μεριμνούν για τη μη πρόκληση τραυματισμού ή όχλησης στους υπόλοιπους επιβάτες.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: enternow.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Η εκπαίδευση των γερακιών πραγματοποιείται συγχρόνως με την εκπαίδευση του προσωπικού και διαρκεί περίπου 4 μήνες. Γενικά το γεράκι δεν εξημερώνεται στον βαθμό εξημέρωσης ενός κατοικίδιου ζώου όπως ο σκύλος μας

Η Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης, του ήπιου κλίματος και της ποικιλομορφίας του εδάφους αποτελεί πόλο έλξης μεγάλου αριθμού πτηνών, με έξαρση τους χειμερινούς μήνες. Αρκετά αεροδρόμια αντιμετωπίζουν καθημερινά, κινδύνους πρόκλησης ατυχημάτων από προσκρούσεις πτηνών σε αεροσκάφη ενώ τα πτηνά που χαρακτηρίζονται επικίνδυνα είναι, οι γλάροι, τα ψαρόνια, τα κοράκια, τα σπουργίτια και τα άγρια γεράκια. Από το 1974 μέχρι σήμερα η Π.Α μετρά 5 μείζονα ατυχήματα από Birdstrikes με ολοσχερή καταστροφή των αεροσκαφών, ενώ καθημερινά προκαλούνται πολλά περιστατικά που απασχολούν το προσωπικό με πολλές εργατοώρες αλλά και οικονομικά κόστη.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος και την Προαγωγή της Ασφάλειας των πτήσεων, η πολεμική αεροπορία λαμβάνει μέτρα για την εξάλειψη των αιτιών που προκαλούν την συγκέντρωση των πτηνών (π.χ. περιορισμός των καλλιεργειών που παράγουν καρπούς και σπόρους και προσελκύουν πτηνά προς ανεύρεση τροφής, αποστράγγιση στάσιμων υδάτων, εξάλειψη χώρων καταφυγίου και φωλιάσματος). Επιπρόσθετα χρησιμοποιούνται και διάφορες μέθοδοι εκφοβισμού, με περιορισμένα δυστυχώς αποτελέσματα αφού η επίδρασή τους θεωρείται παροδική.>

To 1999 αποφασίσθηκε να χρησιμοποιηθούν και εκπαιδευμένα γεράκια επικουρικά στα Α/Δ που παρουσίαζαν τη μεγαλύτερη συχνότητα περιστατικών προσκρούσεων πτηνών. Οι χειριστές γερακιών ήταν μόνιμοι Υπαξιωματικοί που δήλωσαν επιθυμία να ασχοληθούν με τα γεράκια, τα οποία προμηθεύτηκε η πολεμική αεροπορία από το εγχώριο εκτροφείο αρπακτικών πτηνών του κ. Κ. Ελευθεριάδη στα Κύργια Δράμας. Μέχρι και σήμερα έχουν εκπαιδευτεί εικοσιπέντε (25) Υπαξιωματικοί και σαράντα τρία (43) γεράκια.

Η εκπαίδευση των γερακιών πραγματοποιείται συγχρόνως με την εκπαίδευση του προσωπικού και διαρκεί περίπου 4 μήνες. Γενικά το γεράκι δεν εξημερώνεται στον βαθμό εξημέρωσης ενός κατοικίδιου ζώου όπως ο σκύλος μας. Δηλαδή είναι πάντα καχύποπτο, τρομάζει σχετικά εύκολα και δεν αφοσιώνεται στο αφεντικό του. Η εξημέρωση είναι μία επίπονη διεργασία, η οποία απαιτεί από τον γερακάρη να είναι μία αστείρευτη πηγή υπομονής, επιμονής , αγάπης και ηρεμίας. Ταυτόχρονα ο ανθρώπινος εγκέφαλος θα πρέπει συνεχώς να επεξεργάζεται κάθε αντίδραση του γερακιού και να αποφασίζει όσο το δυνατό με σύνεση, ποια θα είναι η επόμενη κίνησή του. Ο βαθμός εξημέρωσης δεν πρέπει να είναι ποτέ σταθερός. Οι προσπάθειες λοιπόν του γερακάρη θα στοχεύουν στην συνεχή βελτίωση του.

Στην επιλογή των πλέον κατάλληλων ειδών γερακιών, λαμβάνεται υπόψη, η μέση θερμοκρασία περιβάλλοντος που θα κληθούν να επιχειρήσουν και τα είδη των πτηνών που επηρεάζουν κάθε αεροδρόμιο, έτσι η πλειονότητα των εκπαιδευμένων γερακιών της Π.Α είναι του είδους Πετρίτη και διασταυρώσεις του. Ο Πετρίτης (Peregrine Falcon) θεωρείται το πιο διάσημο γεράκι και το πιο γρήγορο πλάσμα σε αυτόν τον πλανήτη. Όταν εφορμά ενάντια στη λεία του, σε βύθιση (Vertical Stoop), αναπτύσσει ταχύτητες που φθάνουν από 180mph έως και 250 mph. Σε ελιγμούς διαφυγής του θηράματος, ο πετρίτης μπορεί να ελιχθεί μέχρι και τα 25G προκειμένου να το εγκλωβίσει. Ανεβαίνει σε ύψη των 15000ft και έχει το πλεονέκτημα της συνεχόμενης εστίασης του θηράματος σε οποιαδήποτε ταχύτητα. Ένα τέτοιο πλάσμα θα πρέπει όλοι όσοι ασχολούνται με την φύση, την αγαπούν και απολαμβάνουν δραστηριότητες όπως το κυνήγι, να είναι σε θέση να το αναγνωρίζουν ώστε να μην θεωρείται θήραμα και να αποτρέπονται τυχαίες απώλειες. Αντιθέτως και ιδιαίτερα για την περιοχή πλησίον του Α/Δ της Καλαμάτας και της Αγχιάλου θα ήταν σημαντική η συμβολή των κυνηγών στο να ενημερώνουν την αρμόδια αρχή όταν με την εμπειρία τους αναγνωρίζουν κάποιο από τα γεράκια της αεροπορίας που πιθανώς απομακρύνθηκε, συμβάλλοντας στην προσπάθεια του χειριστών να το επανακτήσουν.

Τα γεράκια εκτελούν καθημερινά ολιγόλεπτες επαναλαμβανόμενες πτήσεις σε σημεία κίνησης αεροσκαφών ενώ η πτήση εκτελείται γύρω από τον χειριστή και σε ακτίνα τέτοια ώστε να υπάρχει οπτικοακουστική επαφή. Πριν την ελεύθερη πτήση του γερακιού λαμβάνονται υπόψη πολλοί παράγοντες (π.χ. ακριβές βάρος, θερμοκρασία περιβάλλοντος, άνεμος κλπ.). Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες επιδρούν αρνητικά στην επιχειρησιακή εκμετάλλευση των γερακιών. Έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει κίνδυνος απώλειας ενός εκπαιδευμένου γερακιού, εάν πετάξει με ένταση ανέμου μεγαλύτερη των 25 knots, ή ορατότητα μικρότερη του 1 km. Επίσης είναι σχεδόν αδύνατο να αντέξει για αρκετό χρόνο σε πτήση με θερμοκρασία περιβάλλοντος μεγαλύτερη από 30ο C.

Όσον αφορά τον εξοπλισμό του γερακάρη είναι απαραίτητα : το ειδικό γάντι από δέρμα Καγκουρό, η σφυρίχτρα, η κουκούλα η οποία χρησιμοποιείται ώστε το γεράκι να παραμένει ήρεμο κατά την μεταφορά του στην περιοχή ευθύνης του, η τροφή, κιάλια, το ειδικό σύστημα τηλεμετρίας το οποίο και μας παρέχει την δυνατότητα μεγάλης ακτίνας δράσης μεγαλύτερη διάρκεια αποτελώντας μεγάλη απειλή για τα πτηνά που βρίσκονται στην περιοχή του αεροδρομίου και πριν αντιδράσουν κάνουν εκτίμηση της απειλής. Το γεράκι μας κυνηγά μέχρι να απομακρύνει τον κίνδυνο από την ευαίσθητη περιοχή και αμέσως το καλούμε αποτρέποντας το από το να συλλάβει το θήραμα πράγμα το οποίο και θα καθιστούσε το γεράκι μας χορτάτο άρα και ανεξάρτητο.

Τα αποτελέσματα της χρήσης γερακιών είναι ενθαρρυντικά και εκτιμάται ότι, μπορούν να καταστούν αποτελεσματικότερα από οποιανδήποτε άλλη μέθοδο εκφοβισμού και απομάκρυνσης πτηνών, των οποίων τα αποτελέσματα είναι απλώς στιγμιαία και παροδικά. Επισημαίνεται ότι, μετά από παρέλευση ενός μηνός περίπου, με καθημερινές πτήσεις γερακιών, έχουμε παρατηρήσει σημαντική μείωση συγκέντρωσης πτηνών. Ειδικά τα πτηνά της ευρύτερης περιοχής του αεροδρομίου, αποφεύγουν τη διέλευσή τους από το αεροδρόμιο, διότι γνωρίζουν πλέον, ότι η περιοχή είναι επικίνδυνη για αυτά, λόγω των εκπαιδευμένων γερακιών, τα οποία και μόνο με την εκτέλεση ελιγμών κατά την πτήση τους προκαλούν ανησυχία, με αποτέλεσμα να απομακρύνονται από την περιοχή. Η εκμετάλλευση εκπαιδευμένων γερακιών συναντάται σε πολλά Α/Δ ανά τον κόσμο στρατιωτικά ή μη, με μόνιμες ομάδες ή και με συμβάσεις που εκτελούνται από ιδιώτες όταν απαιτείται.

Τα γεράκια επιχειρούν στο Α/Δ Καλαμάτας από το 2004 και στο Α/Δ της Αγχιάλου από το 2012 παρουσιάζοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του κινδύνου πρόσκρουσης πτηνών. Η Ομάδα Εκφοβισμού Πτηνών αποτελείται από 4 έως 6 εκπαιδευμένα γεράκια και 5-6 χειριστές οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την εκμετάλλευση κάθε διατιθέμενου μέσου απομάκρυνσης πτηνών όπως :

1. Συσκευές παραγωγής θορύβου (κανονάκια αερίου – Propane Canons),
2. Κυνηγετικά όπλα (Shooting Guns),
3. Συσκευές Αναμετάδοσης κραυγών πανικοβλημένων πτηνών (Distress calls Track 1 – Γλάρος, Track 2 – Γεράκι, Track 3 – Εκπυρσοκρότηση όπλου, Track 4 – Σειρήνα και Track 5 – Laser).

Συμπερασματικά, η πολεμική αεροπορία εκμεταλλευόμενη τα είδη υπάρχοντα μέσα και σε συνεργασία με άλλους φορείς όπως η ΥΠΑ, η Ορνιθολογική Εταιρεία, η Μετεωρολογική Υπηρεσία και οι τοπικές Νομαρχίες, είναι σε θέση να μελετά το φαινόμενο συγκέντρωσης πτηνών στις περιοχές των αεροδρομίων και να αντιμετωπίζει ουσιαστικά τον κίνδυνο με συνεχή εκπαίδευση του προσωπικού και εκσυγχρονισμό των μέσων. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η αρχή ενασχόλησης του ανθρώπου με γεράκι έγινε πριν 3000 χρόνια στις Στέπες με τις Νομάδες των Μογγόλων. Έπειτα πέρασε στους Πέρσες και από αυτούς στους Έλληνες οι οποίοι ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που ασχολήθηκαν με την ιερακοθηρία.

Έτσι μέσω της Αεροπορίας αναβιώνει μια ακόμα παράδοση των Ελλήνων η οποία σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί πανάκεια στην απομάκρυνση των πτηνών. Τέλος αυτό που απαιτείται για την ουσιαστική αντιμετώπιση είναι η εξάλειψη των παραγόντων που χαρακτηρίζουν ένα Α/Δ ελκυστικό για τα πτηνά και ο κατάλληλος συνδυασμός εκμετάλλευσης όλων των διατιθέμενων μέσων εκφοβισμού από μόνιμες ομάδες , οι οποίες καταρτισμένες στο αντικείμενο θα έχουν γνώση της πανίδας στην περιοχής δράσης τους και άποψη ως προς την ιδανική αντιμετώπιση.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Σύλλογος Ελληνικής Ιερακοθηρίας

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ο Border Collie είναι ένας μεσαίου μεγέθους, με καλές αναλογίες σκύλος. Το τρίχωμα του μπορεί να είναι είτε λείο είτε μεσαίου μήκους και το πιο κοινό χρώμα είναι μαύρο και άσπρο, αν και εμφανίζονται και άλλα χρώματα με λευκό – π.χ. καφέ, μπλε merle, κόκκινο και τρίχρωμο. Οι ενήλικοι αρσενικοί είναι περίπου 53cm, ενώ οι θηλυκές λίγο λιγότερο. Το εύρος βάρους για τη φυλή είναι περίπου 14-20 κιλά.

Προσωπικότητα

Οι Border Collies είναι πάντα έτοιμοι να εργαστούν, προσεκτικοί, δραστήριοι και σε εγρήγορση. Θα σχηματίσουν πολύ στενό δεσμό με τον ιδιοκτήτη και την οικογένειά τους, αλλά αν δεν δοθεί αρκετός χρόνος και άσκηση, δεν είναι ιδανικά κατοικίδια για μια οικογένεια με πολύ μικρά παιδιά, καθώς είναι στη φύση τους να φυλάττουν σαν κοπάδι οτιδήποτε κινείται – συμπεριλαμβανομένων των παιδιών σας ! Αν δεν διατηρηθούν φυσικά και πνευματικά, θα βαρεθούν, θα αναπτύξουν προβλήματα συμπεριφοράς ή θα βρεθούν σε μπελά, καθώς οι εγκέφαλοί τους είναι πάντα ενεργοί.

Προέλευση

Η φυλή Border Collie χρονολογείται από το 1700, αν και δεν είχε το σημερινό της όνομα μέχρι το 1915. Οι Border Collies εργάστηκαν με τους βοσκούς στα σύνορα μεταξύ Σκωτίας και Αγγλίας για εκατοντάδες χρόνια, που εκτρέφονταν αποκλειστικά για την ικανότητα εργασίας τους. Ορισμένοι κτηνοτρόφοι των Border φοβούνται ότι η έμφαση στην εμφάνιση και την ομορφιά θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή της φυλής και, συνεπώς,επικεντρώνονται κυρίως στις εργασιακές τους ιδιότητες. Υπάρχουν συχνά διαφορές μεταξύ των σκύλων επίδειξης και εργασίας.

Υγεία

H φυλή Border Collie θεωρείται ιδιαίτερα με ελάχιστα προβλήματα υγείας. Ωστόσο, όπως και πολλές φυλές, μπορεί να υποφέρουν κληρονομικές οφθαλμολογικές παθήσεις και από δυσπλασία ισχίου (μια πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα κινητικότητας). Ο έλεγχος των ματιών και των ισχίων πριν από την αναπαραγωγή είναι επομένως σημαντικός. Επίσης, η επιληψία εμφανίζεται συχνότερα σε αυτή τη φυλή.

Άσκηση

Με την ανάγκη τους να είναι απασχολημένοι και τη μεγάλη επιθυμία τους να ευχαριστήσουν, οι Border Collieς διαπρέπουν στην εκπαίδευση, που είναι ένας πολύ καλός τρόπος άσκησης του μυαλού και του σώματος τους. Είναι σαν δώρο για όσους θέλουν να ανταγωνίζονται σε δοκιμασίες υπακοής, ευκινησίας και άλλα. Η έλλειψη άσκησής τους μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη οριακών προβλημάτων συμπεριφοράς ή να τους κάνει ανυπόφορους να ζήσει κανείς μαζί τους. Για έναν ενήλικο, χρειάζονται δύο ώρες καθημερινής άσκησης, μαζί με ψυχική διέγερση.

Διατροφή

Η διατροφή του σκύλου σας πρέπει να έχει τη σωστή ισορροπία όλων των κύριων θρεπτικών συστατικών, συμπεριλαμβανομένης μιας σταθερής παροχής φρέσκου νερού. Είναι σημαντικό να διεξάγετε τακτικούς ελέγχους του σωματικού βάρους για να βεβαιωθείτε ότι διατηρείτε τον σκύλο σας σε ιδανική κατάσταση και να θυμάστε να τον ταΐζετε τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα και σύμφωνα με τις οδηγίες διατροφής της συγκεκριμένης τροφής του.

Περιποίηση

Τόσο στη μεσαίου μεγέθους όσο και στη λεία ποικιλία, το εξωτερικό τρίχωμα είναι πυκνό και το δεύτερο στρώμα τριχώματς παχύ και μαλακό. Υπάρχει μια αξιοσημείωτη χαίτη γύρω από το λαιμό και τους ώμους. Το τρίχωμα είναι εύκολο να διατηρηθεί, καθώς χρειάζεται βούρτσισμα μερικές φορές την εβδομάδα για την ποικιλία μεσαίου μήκους και μία φορά την εβδομάδα για την ομαλή ποικιλία και την αντιμετώπιση των κόμπων σε τακτική βάση.

Καλύτερες ράτσες σκύλου για παιδιά

Ενώ οι περισσότεροι σκύλοι θεωρούνται ότι είναι εξαιρετικοί με τα παιδιά, οι σκύλοι και τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται ο ένας τον άλλον, ώστε να είναι ασφαλείς μαζί. Παρόλα αυτά, οι σκύλοι και τα μικρά παιδιά δεν πρέπει ποτέ να μένουν μόνα τους μαζί και οι ενήλικες πρέπει πάντα να επιβλέπουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Purina

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Φωτ.: Wikimedia Commons

από τη Στέλλα Πανοπούλου

Η εξημέρωση των οικόσιτων γατών και η συμβίωση μαζί τους έχει αναμφισβήτητα αλλάξει τη ζωή όλων μας

Μαζί τους μαθαίνουμε να κατανοούμε συμπεριφορές που μπορεί να μας φαίνονται περίεργες ή απροσδόκητες, να σεβόμαστε τα όρια των άλλων, και να χτίζουμε σχέσεις αμοιβαίας προσφοράς και αποδοχής. Η επιστημονική της ονομασία είναι Felis catus, και πρόκειται για το μοναδικό, σαρκοβόρο είδος που ανήκει στην οικογένεια των αιλουροειδών, το οποίο μπορεί να ζήσει εξημερωμένο μαζί με τους ανθρώπους.

Οι γάτες συμβιώνουν μαζί με τους ανθρώπους εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η επικρατέστερη θεωρία για την αρχή αυτής της σχέσης λέει ότι ξεκίνησαν να περιφέρονται “ζαχαρώνοντας” τα ποντίκια που τρέφονταν με τα αποθέματα σιτηρών των ανθρώπων, και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σε όλον τον κόσμο μαζί με τους ναυτικούς που τις έπαιρναν στα καράβια.

Στις μέρες μας, οι γάτες εξακολουθούν να βοηθούν τους ανθρώπους στον έλεγχο των ποντικιών και άλλων ειδών που απειλούν τις καλλιέργειες και τη δημόσια υγεία, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν την υπέροχη παρέα τους σε όποιον/α τις αγαπά. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, οι άνθρωποι εξέθρεψαν συστηματικά κάποιες γάτες ώστε να παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως είναι η απουσία τριχώματος. Έτσι αναπτύχθηκαν πολλές διαφορετικές φυλές γατών. Πώς, όμως, ξεκίνησε η ιστορία της εξημέρωσής τους;

Σύμφωνα με έρευνες, οι γάτες εξημερώθηκαν περίπου 10.000 χρόνια πριν. Μια γενετική έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2017 βρήκε ότι οι σημερινές οικόσιτες γάτες προέρχονται από ένα υποείδος αγριόγατας από την Εγγύς Ανατολή, τη Felis silvestris lybica. Γονίδια από γάτες που βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους στην Εγγύς Ανατολή, στην Ευρώπη, και στην Αφρική, αποκαλύπτουν ότι πριν από περίπου 10.000 χρόνια, στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας, οι γάτες ξεκίνησαν να συνδέονται με τους ανθρώπους, και σιγά σιγά διαφοροποιήθηκαν από τους άγριους συγγενείς τους.

Οι γάτες έκαναν την εμφάνισή τους στην ανατολική Ευρώπη γύρω στα 4.400 π.Χ., σύμφωνα με τα γονίδια που βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους. Η εξάπλωση αυτή υποδεικνύει ότι οι γάτες ανέβαιναν σε πλοία μαζί με τους εμπόρους, οι οποίοι πιθανότατα εκτιμούσαν την προστασία που τους παρείχαν από τα ποντίκια. Είναι γεγονός ότι τα αγαπημένα μας αιλουροειδή διένυαν μεγάλες αποστάσεις. Μια έρευνα που μελέτησε μια περιοχή των Βίκινγκ στη βόρεια Γερμανία, η οποία χρονολογήθηκε μεταξύ 700 και 1000 μ.Χ., βρήκε DNA Αιγυπτιακών γατών.

Η αρχαιότερη γνωστή ταφή οικόσιτης γάτας έχει καταγραφεί στην Κύπρο, όπου ένας άνθρωπος και μια γάτα θάφτηκαν μαζί πριν από 9.500 χρόνια. Έχουν βρεθεί, ακόμα, οστά γατών θαμμένα σε λάκκους 5.300 ετών στην Κίνα.

Παρότι οι γάτες συνδέθηκαν στενά με τους ανθρώπους στην Εγγύς Ανατολή, ο πιο καθοριστικός ρόλος που έπαιξαν ήταν στην αρχαία Αίγυπτο. Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν με σιγουριά εάν οι Αιγύπτιοι εξημέρωσαν τις γάτες ξεχωριστά από τη γενεαλογία της Εγγύς Ανατολής, ή αν οι γάτες εξαπλώθηκαν από την Τουρκία στην Αίγυπτο. Σε κάθε περίπτωση, οι Αιγύπτιοι αγαπούσαν τις γάτες σαν θεούς, και πολλές φορές τις έκαναν μούμιες και τις έθαβαν μαζί με τους κηδεμόνες τους.

Σήμερα, υπάρχουν πολλές διαφορετικές φυλές γατών, αν και η ποικιλομορφία του είδους είναι μικρότερη από αυτή που χαρακτηρίζει τους σκύλους. Σε αυτές τις φυλές συμπεριλαμβάνονται διάφορες γνωστές ποικιλίες, όπως είναι η Σιαμέζα, η γάτα Περσίας, η γάτα Sphynx, και η γάτα Βεγγάλης. Παρότι οι σκύλοι έχουν εκτραφεί μέσα στους αιώνες με σκοπό να επιτελούν διαφορετικές εργασίες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία ως προς το σχήμα και το μέγεθος, από τις γάτες δεν περιμένουμε τόσα πολλά: οι δύο βασικές “δουλειές” τους είναι ο έλεγχος των επιβλαβών για τον άνθρωπο ζώων, και η παροχή συντροφιάς.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: topetmou.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ένας οδηγός για γονείς κατοικίδιων ζώων

Ως γονείς κατοικίδιων ζώων, κατανοούμε τη σημασία του να παρέχουμε στους γούνινους φίλους μας την καλύτερη δυνατή φροντίδα.

Ενώ εστιάζουμε στη διατροφή, την άσκηση και τη γενική ευεξία τους, μερικές φορές μπορεί να παραβλέπουμε μια κρίσιμη πτυχή της υγείας τους – την οδοντική τους υγιεινή.

Όπως και στους ανθρώπους, η οδοντική υγεία παίζει καθοριστικό ρόλο στη συνολική υγεία και ευτυχία ενός σκύλου. Ένα από τα πιο κοινά οδοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σκύλοι είναι η συσσώρευση πλάκας. Σε αυτό το άρθρο, θα εμβαθύνουμε στο τι είναι η πλάκα, πώς μπορεί να επηρεάσει την οδοντική υγεία του σκύλου σας και τι μπορείτε να κάνετε για να την αποτρέψετε και να την διαχειριστείτε.

Τι είναι η πλάκα στους σκύλους;

Η πλάκα είναι ένα κολλώδες, άχρωμο φιλμ βακτηρίων που σχηματίζεται στα δόντια και στα ούλα. Είναι ένα φυσικό φαινόμενο και αναπτύσσεται όταν τα σωματίδια τροφής, το σάλιο και τα βακτήρια συνδυάζονται στο στόμα του σκύλου σας. Εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, η πλάκα μπορεί να οδηγήσει σε μια ποικιλία οδοντικών προβλημάτων, όπως ασθένεια των ούλων, τερηδόνα και κακοσμία του στόματος. Καθώς η πλάκα συσσωρεύεται, σκληραίνει και μετατρέπεται σε πέτρα, η οποία είναι ακόμη πιο δύσκολο να αφαιρεθεί

Ποίες είναι οι αιτίες και ποίες οι συνέπειες;

Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στο σχηματισμό πλάκας στους σκύλους. Η κακή στοματική υγιεινή, η ακατάλληλη διατροφή και η γενετική προδιάθεση μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο.

Το μάσημα σκληρών αντικειμένων όπως οστά και παιχνίδια μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση της συσσώρευσης πλάκας, καθώς καθαρίζει μηχανικά τα δόντια.  Ωστόσο, η ανεπαρκής οδοντιατρική φροντίδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες. Η συσσώρευση πλάκας μπορεί να προκαλέσει ουλίτιδα (φλεγμονή των ούλων), περιοδοντική νόσο, ακόμη και απώλεια δοντιών.

Επιπλέον, τα βακτήρια που υπάρχουν στην πλάκα μπορούν να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να επηρεάσουν δυνητικά τα όργανα του σκύλου σας. Συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς, του ήπατος και των νεφρών.

Τι πρέπει να κάνω για τη θεραπεία και την πρόληψη της πλάκας σε σκύλους:

1. Τακτική Κτηνιατρική Οδοντιατρική Περίθαλψη
   Ένα κρίσιμο βήμα στη διαχείριση της πλάκας είναι ο προγραμματισμός τακτικών οδοντιατρικών ελέγχων με τον κτηνίατρό σας. Οι επαγγελματικοί καθαρισμοί υπό αναισθησία επιτρέπουν στον κτηνίατρο να καθαρίσει σχολαστικά τα δόντια του σκύλου σας, αφαιρώντας τόσο την πλάκα όσο και την πέτρα. Μπορούν επίσης να εντοπίσουν τυχόν πιθανά οδοντικά προβλήματα από νωρίς.
2. Οδοντιατρική φροντίδα κατ’ οίκον
   Η εφαρμογή μιας καθημερινής ρουτίνας οδοντιατρικής φροντίδας στο σπίτι μπορεί να μειώσει σημαντικά τη συσσώρευση πλάκας. Το βούρτσισμα των δοντιών του σκύλου σας είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αφαιρέσετε την πλάκα. Χρησιμοποιήστε μια οδοντόβουρτσα με μαλακές τρίχες και οδοντόκρεμα σχεδιασμένη για σκύλους. Ξεκινήστε αργά, επιτρέποντας στον σκύλο σας να συνηθίσει τη διαδικασία. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο και τη συχνότητα του βουρτσίσματος.
3. Λιχουδιές και παιχνίδια για την οδοντιατρική φροντίδα
   Οι οδοντιατρικές λιχουδιές και παιχνίδια έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στον καθαρισμό των δοντιών του σκύλου σας καθώς μασάει. Μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της συσσώρευσης πλάκας και πέτρας ενώ παρέχουν πνευματική διέγερση.
4. Θέματα διατροφής
   Επιλέξτε μια τροφή για σκύλους υψηλής ποιότητας που υποστηρίζει την υγεία των δοντιών. Ορισμένες εταιρείες προσφέρουν κροκέτες που έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στην τριβή της πλάκας καθώς ο σκύλος σας μασάει.
5. Συμπληρώματα στοματικής υγείας
   Αυτά τα προϊόντα μπορούν να προστεθούν στην τροφή του σκύλου σας για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των βακτηρίων που προκαλούν πλάκα. Δεν θα πρέπει να αντικαθιστούν το βούρτσισμα των δοντιών του σκύλου σας, αλλά μπορούν να παρέχουν κάποια αναγκαία πρόσθετη οδοντιατρική φροντίδα.

Η σημασία της συνέπειας

Η συνέπεια είναι το κλειδί όταν πρόκειται για την πρόληψη της πλάκας και τη διατήρηση της στοματικής υγείας του σκύλου σας. Η ενσωμάτωση της οδοντιατρικής φροντίδας στην καθημερινή σας ρουτίνα μπορεί να πάρει χρόνο, αλλά τα μακροπρόθεσμα οφέλη αξίζουν τον κόπο. Η τακτική οδοντιατρική φροντίδα όχι μόνο αποτρέπει τα οδοντικά προβλήματα αλλά συμβάλλει επίσης στη συνολική ευημερία του σκύλου σας.

Κάνοντας τακτικό κτηνιατρικό έλεγχο, εφαρμόζοντας μια συνεπή ρουτίνα οδοντιατρικής φροντίδας στο σπίτι. Λαμβάνοντας υπόψη τις επιλογές διατροφής και συμπληρώματα στοματικής υγείας, μπορούμε να βοηθήσουμε στην πρόληψη της συσσώρευσης πλάκας και να διατηρήσουμε το αστραφτερό χαμόγελο του σκύλου μας για τα επόμενα χρόνια. Θυμηθείτε, ένα υγιές στόμα οδηγεί σε μια πιο υγιή, πιο ευτυχισμένη ζωή για τον αγαπημένο σας σύντροφο.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Swedencare.com

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

από τη Μυρτώ Τζώρτζου

Για όσους πιστεύουν σε κάποια θρησκεία και δέχονται τη μετά θάνατον ζωή, η απορία για το πού πάνε τα αγαπημένα μας σκυλιά μετά το θάνατό τους, είναι συνηθισμένη και λογική. Υπάρχει παράδεισος και κόλαση για τους σκύλους μας;

Πού πάνε οι σκύλοι αφού πεθάνουν; Μια σύντομη απάντηση από διαφορετικές θρησκείες

Στον χριστιανισμό δεν υπάρχει μία απάντηση, καθώς κάποιοι πιστεύουν ότι τα σκυλιά πηγαίνουν στον παράδεισο και κάποιοι πιστεύουν ότι απλώς παύουν να υπάρχουν μετά τον θάνατο. Στο Ισλάμ, η μεταθανάτια ζωή ενός σκύλου εξαρτάται από το αν ήταν ή όχι καλό πλάσμα εν ζωή, και αν ήταν, θα ανταμειφθεί στη μεταθανάτια ζωή.

Σύμφωνα με τον Ινδουισμό, όταν ένας σκύλος πεθαίνει, η ψυχή του ξαναγεννιέται ως άνθρωπος, ζώο ή φυτό, ανάλογα με το κάρμα του. Στον Βουδισμό, οι σκύλοι πιστεύεται ότι έχουν την ίδια μεταθανάτια ζωή με κάθε άλλο αισθανόμενο ον, επιστρέφοντας στον κύκλο της αναγέννησης μέχρι να φτάσουν στη φώτιση.

Τι είπαν οι αρχαίοι για αυτό

Πολλοί πολιτισμοί θεωρούσαν ότι οι ψυχές των σκύλων αλλά και άλλων ζώων ήταν στενά συνδεδεμένες με τους ανθρώπους και ότι αυτές οι ψυχές θα μπορούσαν να μετενσαρκωθούν σε άλλα ζώα.

Έτσι, οι περισσότεροι αρχαίοι πολιτισμοί πίστευαν ότι οι σκύλοι και τα άλλα ζώα δεν ήταν καταδικασμένα να χαθούν μετά το θάνατο, επειδή θεωρούνταν ότι ανήκαν στο ίδιο πνευματικό βασίλειο με τους ανθρώπους.

Ακολουθούν ορισμένοι αρχαίοι πολιτισμοί που πίστευαν ότι οι σκύλοι είχαν πολύτιμο ρόλο στη μετά θάνατον ζωή.

Αιγυπτιακές πεποιθήσεις

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, για παράδειγμα, πίστευαν ότι τα ζώα είχαν αθάνατες ψυχές και ότι μετά το θάνατό τους εισέρχονταν σε ένα είδος ατελείωτου ύπνου, ο οποίος διακόπτονταν όταν οι θεοί τα ξυπνούσαν για να τα επαναφέρουν στη ζωή. Πίστευαν ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, τον παίρνει ο Ανούβης, ο θεός του θανάτου και της μουμιοποίησης, για να τον μεταφέρει στη μετά θάνατον ζωή. Στην αρχαία Αίγυπτο πολλά σκυλιά κηδεύονταν πλουσιοπάροχα και έτσι οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο αγαπημένος τους σκύλος θα είχε μια από τις πιο πολυτελείς μεταθανάτιες ζωές.

Για αυτούς, τα σκυλιά ήταν ευπρόσδεκτα στον παράδεισο, όπου θα έμεναν κοντά στις ανθρώπινες οικογένειές τους. Τα τιμούσαν και τα σέβονταν ως σύμβολο πίστης και φιλίας.

Ελληνικές πεποιθήσεις

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν επίσης σε μια καλή μεταθανάτια ζωή για τα ζώα και υπήρχαν διάφορες ιστορίες στην αρχαία μυθολογία σχετικά με αυτό – μερικές φορές τα ζώα θεωρούνταν ως μικροί θεοί και συνήθως συνδέονταν με τα πιο μυθικά μέρη της μεταθανάτιας ζωής.

Οι πεποιθήσεις των Αζτέκων

Για τους Αζτέκους, οι σκύλοι θεωρούνταν ιδιαίτερα και ιερά πλάσματα και ορισμένοι πίστευαν ότι γίνονταν θεοί στη μετά θάνατον ζωή. Οι Αζτέκοι είχαν συνήθως μια πνευματική αντίληψη του θανάτου και πίστευαν ότι όλα τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων και των σκύλων, θα ταξίδευαν στον Κάτω Κόσμο όπου όλα τα πλάσματα θα μπορούσαν να ζήσουν αρμονικά.

Εκεί τα σκυλιά μπορούσαν να ζήσουν σε αιώνια ευδαιμονία μαζί με τους ανθρώπους τους, οι οποίοι επίσης είχαν φύγει από τη ζωή. Εκείνοι των οποίων τα σκυλιά είχαν πεθάνει πριν από αυτούς, θα έβλεπαν το αγαπημένο τους κατοικίδιο να αποκαθίσταται στη μετά θάνατον ζωή, με την ίδια πιστή συντροφιά όπως πριν. Τελικά, για τους Αζτέκους, τα σκυλιά θεωρούνταν σύμβολο αφοσίωσης και όταν πέθαιναν, πίστευαν ότι παρέμεναν στο πνευματικό βασίλειο με τους θεούς, για πάντα.

Οι πεποιθήσεις των Βίκινγκς

Οι Βίκινγκς πίστευαν ότι οι σκύλοι είχαν τη δική τους μετά θάνατον ζωή όπου συναντούσαν τους ανθρώπους τους. Θεωρούσαν ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, πηγαίνει σε ένα μέρος που ονομάζεται Βαλχάλα – μια μεγάλη αίθουσα στο Άσγκαρντ- όπου οι σκύλοι ζουν σε τέλεια αρμονία με τους κηδεμόνες τους. Τα σκυλιά που ζούσαν υγιή και πιστά τιμούνταν και γευματίζονταν από τους θεούς στη Βαλχάλα. Επίσης, πίστευαν ότι ήταν πιστοί και προστατευτικοί φύλακες καθώς συνέχιζαν το ταξίδι τους στη μετά θάνατον ζωή.

Πηγαίνουν τα σκυλιά στον παράδεισο; Τι λένε η Βίβλος και ο Χριστιανισμός

Υπάρχει μεγάλη συζήτηση και σύγχυση στον Χριστιανισμό σχετικά με το αν τα σκυλιά πάνε στον παράδεισο. Ακόμη και οι Καθολικοί Πάπες δεν συμφωνούν. Ο Πάπας Παύλος ΣΤ’ έχει πει: “Μια μέρα θα ξαναδούμε τα ζώα μας στην αιωνιότητα του Χριστού. Ο παράδεισος είναι ανοιχτός σε όλα τα πλάσματα του Θεού”.

Από την άλλη πολλοί Πάπες έχουν διαφωνήσει με αυτό και δεν πιστεύουν ότι οι σκύλοι έχουν ψυχή για να πάνε στον παράδεισο. Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος ο Ιησούς δεν έκανε ποτέ μια δήλωση σχετικά με το αν τα σκυλιά πηγαίνουν στον παράδεισο ή όχι.

Στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Θεός λέει, “επειδή ο Κύριος αγαπάει τους δίκαιους και τους ευσεβείς, και η ψυχή του ευφραίνεται σ’ αυτούς” (11:28). Αυτό το εδάφιο θεωρείται συχνά ως ένδειξη ότι τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των σκύλων, μπορούν να εισέλθουν στη βασιλεία των Ουρανών.

Παρόλα αυτά, η Αγία Γραφή δεν δίνει οριστική απάντηση για το αν οι σκύλοι θα πάνε στον παράδεισο μετά το θάνατό τους. Ωστόσο, πολλοί χριστιανοί πιστεύουν ότι οι σκύλοι πηγαίνουν στον παράδεισο, καθώς αναφέρονται συχνά στη Βίβλο ως αγαπημένοι από τον άνθρωπο.

Τι λέει το Ισλάμ ότι συμβαίνει στα σκυλιά μετά το θάνατό τους

Σύμφωνα με την ισλαμική πίστη, τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των σκύλων, που ζουν μια καλή και ενάρετη ζωή και αγαπιούνται από τους ανθρώπους τους, θα λάβουν την ιδιαίτερη προσοχή και συμπόνια του Θεού όταν πεθάνουν.

Στην ισλαμική παράδοση, πιστεύεται ότι οι σκύλοι που ήταν υπάκουοι και πιστοί στη ζωή τους θα εισέλθουν στον Παράδεισο, όπου σύμφωνα με το Κοράνι, θα ενωθούν με τους ανθρώπινους συντρόφους τους. Το εδάφιο 55:56 του Κορανίου περιγράφει την ανταμοιβή που περιμένει τα άξια ζώα – όπου “κάθε ψυχή θα ζευγαρώσει με μια άλλη”. Αυτό σημαίνει ότι τα σκυλιά που έζησαν μια καλή ζωή, αγαπήθηκαν και εκτιμήθηκαν από τους ανθρώπους τους θα ενωθούν μαζί τους στον Παράδεισο.

Το Κοράνι αναφέρει επίσης ότι και άλλα ζώα, όπως τα άλογα και οι καμήλες, θα έχουν παρόμοια ανταμοιβή. Όσο για τα σκυλιά που χρησιμοποίησαν τη ζωή τους με κακό τρόπο, θα έχουν την ίδια μοίρα με τους ανθρώπους που έζησαν αμαρτωλά.

Τι λέει ο Ινδουισμός

Ο Ινδουισμός διδάσκει ότι κάτι από τα αγαπημένα μας κατοικίδια ζώα θα συνεχίσει να ζει, ακόμη και μετά το θάνατο του σώματός του. Σύμφωνα με την ινδουιστική πίστη, οι ψυχές μπορούν να ξαναγεννηθούν στο βασίλειο των ζώων μαζί με τις ανθρώπινες ψυχές, και οι σκύλοι δεν αποτελούν εξαίρεση. Ως εκ τούτου, πιστεύεται ότι όταν ένας σκύλος πεθαίνει, η ενέργεια ή η ψυχή του θα συνεχίσει να υπάρχει σε άλλη μορφή, συνήθως σε άλλο ζώο. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως μετανάστευση των ψυχών ή μετεμψύχωση.

Στον Ινδουισμό, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι όλα τα έμβια όντα είναι μέρος ενός κύκλου γέννησης και θανάτου, γνωστού ως σαμσάρα. Αυτή η γνώση έχει διαμορφώσει τη νοοτροπία των Ινδουιστών σε μια νοοτροπία μεγάλης συμπόνιας και αγάπης, καθώς όλα τα έμβια όντα είναι αλληλένδετα και μοιράζονται ένα κοινό πεπρωμένο.

Οι γραφές του Ινδουισμού μας λένε ότι το σώμα ενός σκύλου, όπως και των άλλων ζώων, θα πάψει να υπάρχει μετά το θάνατο, αλλά η ψυχή του θα συνεχίσει να υπάρχει και να λαμβάνει προστασία από τους θεούς.

Τι πιστεύουν οι Βουδιστές

Οι Βουδιστές δεν πιστεύουν στον συμβατικό παράδεισο, αλλά πιστεύουν ότι η ψυχή θα εισέλθει σε διάφορους ουρανούς προτού τελικά φτάσει στη νιρβάνα, όπου δεν υπάρχει αίσθηση του εαυτού, επιθυμία ή πόνος.

Τα ζώα θεωρούνταν ανέκαθεν στη βουδιστική σκέψη ως αισθανόμενα όντα, με ψυχή. Το δόγμα της αναγέννησης υποστήριζε ότι κάθε άνθρωπος μετά το θάνατό του μπορούσε να αναγεννηθεί ως ζώο και κάθε ζώο μπορούσε να αναγεννηθεί ως άνθρωπος ή σε οποιοδήποτε άλλο ζώο.

Ο Βούδας δίδαξε ότι από άπειρες αναγεννήσεις, όλα τα ζώα ήταν οι προηγούμενοι συγγενείς μας, αδελφές, μητέρες, αδελφοί, πατέρες και παιδιά.

Επιπλέον, πιστεύεται ότι οι σκύλοι μπορούν να συνοδεύουν τους αποθανόντες κηδεμόνες τους στη μετά θάνατον ζωή, συνεχίζοντας ως πιστοί και προστατευτικοί φύλακες καθώς αυτοί συνεχίζουν το ταξίδι τους στη μετά θάνατον ζωή.

Σκέψεις άθεων για τα σκυλιά μετά το θάνατο

Οι άθεοι γενικά πιστεύουν ότι όταν ένα ζώο, όπως συμβαίνει και στον άνθρωπο, πεθαίνει, παύει να υπάρχει. Δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή για τα ζώα, ούτε παράδεισος ούτε κόλαση. Ο θάνατος σηματοδοτεί το τέλος της ύπαρξής τους, και μαζί του κάθε συνειδητή επίγνωση ή ευχαρίστηση που μπορεί να συνόδευε τη ζωή τους.

Ενώ ένα ζωντανό ζώο προσφέρει χαρά και συντροφικότητα στον άνθρωπό του, ο θάνατος φέρνει ένα τέλος στα βάσανά του καθώς και στις χαρές του. Δεν υπάρχει ανταμοιβή ή τιμωρία στη μετά θάνατον ζωή, απλώς μια παύση της ύπαρξης.

Συμπερασματικά

Στις περισσότερες θρησκείες, πολλοί άνθρωποι φαίνεται να συμφωνούν ότι τα σκυλιά θα συνεχίσουν να ζουν στη μετά θάνατον ζωή με τη μία ή την άλλη μορφή.

Όποιο όμως πιστεύω και να έχει ο καθένας μας σε ένα πράγμα όλοι συμφωνούμε, ανεξαρτήτως θρησκείας: Ότι οι σκύλοι είναι πολύτιμα μέλη της οικογένειάς μας που αξίζουν να αγαπιούνται και να εκτιμώνται κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής τους.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: topetmou.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ενημερωθείτε για τις υπηρεσίες που παρέχει ο Δήμος Γλυφάδας για τα ζώα συντροφιάς.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]