Category: Ενημέρωση

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ο σκύλος, είτε μικρός, είτε μεγάλος, είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Για ένα παιδί η συνύπαρξη αλλά και η δημιουργία μιας αρμονικής σχέσης με ένα τετράποδο μπορεί να έχει εξαιρετικά οφέλη. Ο σκύλος είναι ένα κατοικίδιο που επηρεάζει θετικά τον ψυχισμό μας, ιδιαίτερα των παιδιών. Καλλιεργεί τη σωματική, ψυχική υγεία και ευεξία, τη συναισθηματική πληρότητα, τη συντροφικότητα, τη συνεργασία. Συμβάλλει στην υπευθυνότητα, αλλά και στην κοινωνικοποίηση των παιδιών.

Με υπεύθυνη εκπαίδευση και των δύο, τα σκυλιά μπορούν να είναι ασφαλείς, χρήσιμοι και πιστοί σύντροφοι των παιδιών σας. Για τη δημιουργία μιας αρμονικής σχέσης ο σκύλος θα πρέπει να μάθει να υπακούει στις εντολές και να συμπεριφέρεται σωστά απέναντι στα παιδιά. Τα παιδιά από την άλλη, θα πρέπει να μάθουν να συμπεριφέρονται και να προσεγγίζουν σωστά τα σκυλιά. Ποια είναι, όμως, τα πλεονεκτήματα που θα αποκτήσουν τα παιδιά μεγαλώνοντας με ένα σκύλο από τη δημιουργία μιας αρμονικής σχέσης;

Υπευθυνότητα

Με τη συμβίωση και τη δημιουργία μιας αρμονικής σχέσης με ένα κατοικίδιο είναι η ευκαιρία να μάθει το παιδί ένα πολύ σημαντικό μάθημα ζωής, την υπευθυνότητα. Η φροντίδα ενός ζωντανού οργανισμού διαφέρει εντελώς από την ευθύνη και την φροντίδα ενός υλικού πράγματος. Η βόλτα, το περπάτημα, το τάισμα, το νερό είναι καθήκοντα που μπορεί να κάνει και να αναλάβει το ίδιο το παιδί. Το παιδί διδάσκεται το πολύ σημαντικό μάθημα της υπευθυνότητας και υποχρέωσης απέναντι στο κατοικίδιο και τους γονείς.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με τα σκυλιά είναι υγιέστερα

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα μωρά που έρχονται σε στενή επαφή με ένα κατοικίδιο ζώο αρρωσταίνουν λιγότερο στο πρώτο έτος ζωής τους. Είχαν καλύτερο ανοσοποιητικό σύστημα από εκείνα που δεν συμβίωναν με σκυλιά. Πιστεύεται ότι η συμβίωση με σκύλους μπορεί να ενισχύσει θετικά την ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος κατά τη βρεφική ηλικία. Σε περίπτωση που αυτά τα παιδιά αρρώσταιναν χρειάζονταν μικρότερη διάρκεια αντιβιοτικών.

Η μελέτη, επίσης, διαπιστώνει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν και η ανάπτυξη μιας αρμονικής σχέσης με σκύλους αντιμετωπίζουν μειωμένο κίνδυνο αλλεργιών. Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που έχουν προδιάθεση σε αναπνευστικές αλλεργίες ή άσθμα (λόγω γονέων) είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν παρόμοια θέματα, εάν έχουν ένα σκύλο στο σπίτι.

Καλύτερη συναισθηματική νοημοσύνη (EQ)

Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα ακόμη αποτέλεσμα της αρμονικής σχέσης μεταξύ του παιδιού και του κατοικίδιου. Η φροντίδα για μια άλλη ζωή θα απαιτήσει από το παιδί να γίνει πιο συμπονετικό άτομο. Η κατοχή και η συμβίωση με κατοικίδια μπορεί να διδάξει τα παιδιά τη φροντίδα και την ενσυναίσθηση.  Συνιστά έναν τρόπο να κατανοήσουν τις ανάγκες τόσο των ίδιων όσο και των άλλων. Η φροντίδα ενός κατοικίδιου ζώου αναπτύσσει την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Η εκπλήρωση μικρών καθηκόντων (όπως η βόλτα ή το τάισμα) βοηθάει τα παιδιά να νιώθουν ικανά και να έχουν μια αίσθηση ολοκλήρωσης.

Περισσότερα παιχνίδια και άσκηση

Η φροντίδα ενός σκύλου ενθαρρύνει ένα πιο ενεργό τρόπο ζωής. Κατά μέσο όρο, τα παιδιά που έχουν σκύλο στο σπίτι ασκούνται 11 λεπτά περισσότερο ημερησίως από εκείνα που δεν έχουν. Υπολογίζοντας τα νούμερα συνολικά ασκούνται μέχρι και 5.5 ώρες το μήνα, 66 ώρες το χρόνο! Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι η ιδιοκτησία σκύλων μπορεί να είναι ένας βιώσιμος τρόπος για να καταπολεμηθεί η παιδική παχυσαρκία…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo MAX MAG

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Του έβγαλαν φωτογραφίες και του έδωσαν κωδικό κρατουμένου. Αν και αθώος πέρασε όλη του τη ζωή στη φυλακή…

12 Αυγούστου 1924. Στην πολιτεία της Πενσυλβάνιας των ΗΠΑ ένα λαμπραντόρ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία της αγαπημένης γάτας του κυβερνήτη. Αυτή ήταν η είδηση που, συνοδευόμενη από τη φωτογραφία της σύλληψης, μεταδόθηκε από μέσα ενημέρωσης, όπως η Boston Daily Globe και οι New York Times.

Κυβερνήτης στην Πενσυλβάνια ήταν ο Γκιφόρντ Πιντσότ. Το 1924, ο ανιψιός του, εκτροφέας στο επάγγελμα, του χάρισε ένα κουτάβι. Ήταν ένα καθαρόαιμο μαύρο λαμπραντόρ που άκουγε στο όνομα Πεπ. Ωστόσο, όπως πολλά σκυλιά της ράτσας αυτής, ο Πεπ γρήγορα ανέπτυξε μία κακή συνήθεια. Δάγκωνε με μανία τα ακριβά έπιπλα της οικίας Πιντσότ και τα κατέστρεφε. Όπως ήταν φυσικό, η κατάσταση δεν άργησε να τους εξοργίσει. Δεν ήθελαν, βέβαια, να παρατήσουν το σκυλί ή να του κάνουν ευθανασία. Έτσι, προσωρινά, αποφάσισαν να το κρατήσουν.

Η λύση δόθηκε μετά από ένα επαγγελματικό ταξίδι του κυβερνήτη στην πολιτεία του Μέιν. Εκεί ήρθε σε επαφή με μία πρωτοποριακή πρακτική που εφάρμοζαν στις τοπικές φυλακές. Χρησιμοποιούσαν τα σκυλιά ως μέρος μιας θεραπείας των κρατούμενων στα πλαίσια της επανένταξής τους στην κοινωνία. Το σκεπτικό τον ενθουσίασε. Μόλις επέστρεψε στην Πενσυλβάνια, πήγε αμέσως να μιλήσει με τον διευθυντή των Ανατολικών Πολιτειακών Φυλακών. Ύστερα από την κουβέντα τους, ο Πεπ δόθηκε ως δώρο στο σωφρονιστικό ίδρυμα για τον σκοπό που είχε στο μυαλό του ο Πιντσότ. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, βέβαια, είχαν στο νου τους κάτι τελείως διαφορετικό. Μόλις το σκυλί έφτασε, μάλλον εν είδει αστείου, το στήσανε ως κατηγορούμενο και τραβήξανε τις τυπικές φωτογραφίες. Μάλιστα, του έδωσαν και ειδικό κωδικό κράτησης «C-2559». Ο ειδικός κωδικός κράτησης του Πεπ ήταν «C-2559»/ YouTube Πολύ γρήγορα, η φωτογραφία διέρρευσε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συνοδευόταν από την πληροφορία ότι το ζωντανό συνελήφθη επειδή σκότωσε τη γάτα της γυναίκας του κυβερνήτη.

Το θέμα πήρε τέτοιες διαστάσεις που η κυρία Πιντσότ χρειάστηκε να βγει δημόσια για να αποκαταστήσει τη φήμη του Πεπ. Ο σκύλος βρισκόταν εκεί ως «υπάλληλος», όχι ως κρατούμενος. Το 1924 δεν υπήρχαν social media αλλά και τότε τα fake news, διαδίδονταν με ευκολία και επιπολαιότητα. Η κοινή γνώμη δέχθηκε αυτή τη νέα εκδοχή. Ακόμα πιο θερμά δέχθηκαν τον Πεπ στο νέο του σπίτι. Το μαύρο λαμπραντόρ έγινε το αγαπημένο κατοικίδιο τόσο των φυλακισμένων όσο και των φρουρών. Τους κρατούσε συντροφιά, έπαιζε μαζί τους και επενέβαινε σε τυχόν καβγάδες και διενέξεις.

Λέγεται ότι το σκυλί πέρασε όλη του τη ζωή στις φυλακές. Όταν πια γέρασε και πέθανε από φυσικά αίτια, το έθαψαν στην αυλή του κτιρίου. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Πεπ στάθηκε ως αφορμή για μια ριζική αλλαγή στο σωφρονιστικό σύστημα των ΗΠΑ…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στη Μηχανή του Χρόνου

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]
Χιόνι, κρύο, βροχή με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Δύσκολες συνθήκες για όλους μας, πόσο μάλλον για τα αδέσποτα ζώα του Δήμου Αχαρνών. Τα αδέσποτα είναι εκτεθειμένα και απροστάτευτα σε αυτές τις δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Ο Δήμαρχος Αχαρνών Σπύρος Βρεττός και ο Αντιδήμαρχος Άγγελος Αραμπατζής σκέφτηκαν τα αδέσποτα ζωάκια και:

“Κατόπιν εντολής του δημάρχου Αχαρνών Σπύρου Βρεττού και του Αντιδημάρχου Άγγελου Αραμπατζή ..αλλά και της αγάπης μας για τα ζώα ..κόψαμε την άδεια μας για ταΐσουμε τους φίλους μας σε αυτές τις αντίξοες συνθήκες…”

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Αχαρναϊκά Νέα

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Τα αδέσποτα ζωάκια είναι μια άσχημη πραγματικότητα στην Ελλάδα, αμέτρητα ζώα γεννιούνται και πεθαίνουν στους δρόμους καθημερινά.

Όμως δεν το βλέπουν όλοι έτσι και προσπαθούν να τα φροντίζουν και δεν είναι πρώτη φόρα που φτιάχνονται γατόσπιτα από λάστιχα στη Λήμνο, πέρυσι την αρχή την είχε κάνει ο φιλόζωος Στράτος Ροσβάνης .

Φέτος το συνέχισαν οι μαθητές του Γυμνασίου Μύρινας με την καθηγήτρια τους Μαίρη Γεροντάρα, η φιλοζωική με την Μαριαλένα,ο Αντιδήμαρχος κος Πόντικας Γιάννης,η Κοινότητα Μύρινας με την Πρόεδρο Βούλα Μοσχάκη ,εθελοντές (Κατσικας Γιάννης,Δημήτρης Αμπελώμος) και τα αφήσανε σε διάφορα μέρη της πόλης.

Όπως αναφέρει η Πρόεδρος της Κοινότητας Μύρινας κα Μοσχάκη: “Παρακαλούμε όσοι τα δείτε στις γειτονιές σας,φροντίστε να παραμείνουν εκεί,ακόμη κι αν δεν είστε φιλόζωοι!”

Μια όμορφη ιδέα που συνεχίζεται από παλιά λάστιχα αυτοκινήτου που συνήθως απλά τα πετάμε και μολύνουμε το περιβάλλον, τα έκαναν πανέμορφα καταφύγια για τις γάτες!!!

Μπράβο σε όλους!

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: LimnosReport.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Δολοφόνοι κατά συρροή (serial killers) και βιαστές ανθρωποκτόνοι, έχουν συχνότατα, αν όχι πάντα, ιστορικά γεμάτα από γεγονότα κακοποίησης ζώων

ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΠΕΤΡΑΤΟΥ, Καθηγητή Πυρηνικής Φυσικής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Kεντ, Οχάιο, ΗΠΑ

Μια μέρα σταματήσαμε με την σύζυγό μου να χαζέψουμε τα κουτάβια που είχαν σε ένα κατάστημα για κατοικίδια στο γειτονικό μας εμπορικό κέντρο. Μπροστά μας, στην μέση τριών ορόφων με κλουβιά, υπήρχε ένα Σιαμάκι που έκλαιγε φοβισμένο ασταμάτητα. Η σύζυγος μού πρότεινε να ζητήσουμε να το πάρουμε λίγο αγκαλιά. Της είπα γιατί όχι, ξέροντας βέβαια ότι θα γυρνάγαμε πίσω σπίτι με το γατάκι. Τον βαφτίσαμε Πούκη. Στη φωτογραφία είναι περίπου ενός χρόνου. Ο Πούκης δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς εμάς. Στα συχνά ταξίδια που κάναμε λόγω της δουλειάς μας, τον παίρναμε μαζί στην καμπίνα του αεροπλάνου. Μόνο που οι άκαρδες αεροπορικές εταιρίες δεν του έδιναν μίλια και μας χρεώνανε υπερβολικά (εκτός από την Aegean). Όταν ερχόμασταν στην Ελλάδα τον φιλοξενούσαν μετά χαράς, πίσω στην Αμερική, αγαπημένοι συγγενείς ή φίλοι που τους έκανε ό,τι ήθελε. Αλλά όταν αρρώστησε από μια ανίατη ασθένεια και χρειαζόταν 2 ενέσεις την ημέρα τον παίρναμε πια μαζί μας και στην Ελλάδα.

Ένα καλοκαίρι, πριν λίγα χρόνια, έπρεπε να πάμε σε ένα Συνέδριο Φυσικής σε ένα νησί του Αιγαίου για να δώσουμε μια παρουσίαση. Έψαξα για ξενοδοχείο ή νοικιαζόμενο δωμάτιο σε συγκρότημα, που να δέχεται κατοικίδια. Με έκπληξη ανακάλυψα ότι δεν δεχόντουσαν κατοικίδια γιατί «το απαγορεύει ο νόμος», κάτι που δεν το πίστεψα. Μετά από 30 και βάλε τηλεφωνήματα, ένας ξενοδόχος μου λέει «Συγγνώμη, δεν δεχόμαστε κατοικίδια. Θα μου επιτρέψετε όμως να σας κάνω μια αδιάκριτη ερώτηση; Γιατί πρέπει να πάρετε τον γάτο μαζί σας;» Του απάντησα ότι ο γάτος είναι μέλος της οικογένειας και ταξιδεύει πάντα μαζί μας, αυτή τη φορά από την Αμερική. Και αμέσως τότε μου είπε, «Ήρθε ο γάτος από την Αμερική και θα αρνηθώ εγώ να τον δεχθώ στο ξενοδοχείο μου; Να τον φέρετε μαζί σας». Έτσι, λόγω του εξαιρετικού αυτού του ανθρώπου μπορέσαμε να πάμε στο Συνέδριο και δεν ακυρώσαμε τις παρουσιάσεις μας.

Τελικά ανακάλυψα ότι υπάρχει τέτοιος νόμος. Είναι ψηφισμένος από την φημισμένη Βουλή των Ελλήνων. Το ένα και μοναδικό σχετικό άρθρο ενός νόμου για ξενοδοχεία (23ζ/1652 του 1986) λέει ότι «Aπαγορεύεται η διατήρηση μέσα στο ξενοδοχείο κάθε είδους κατοικιδίων ζώων, εκτός αν διατίθεται στο ξενοδοχείο ειδικός για τούτο χώρος». Έτσι τα ξενοδοχεία δεν δέχονται κατοικίδια γιατί δεν έχουν τέτοιους «ειδικούς» χώρους. Ποιες είναι οι προδιαγραφές αυτών των χώρων, άντε ρώτα τους. Θα σου πουν ότι δεν θυμούνται γιατί μάλλον ήτανε μεσάνυχτα όταν ψήφισαν τον νόμο. Έτσι κι αλλιώς και ντάλα μεσημέρι να ήταν, τα μαύρα τους τα μεσάνυχτα τους θα είχανε νομοθετήσει τότε.

Θα μου πείτε ότι ο ξενοδόχος καταπάτησε τον νόμο. Όχι, καθόλου. Το δωμάτιο είχε όλες τις εγκαταστάσεις τις οποίες ο νόμος δεν περιέγραφε, αλλά απαιτούσε. Είχε χώρο κάτω δίπλα στο εντοιχισμένο ψυγείο για τα μπολάκια για την τροφή και το νερό του Πούκη. Το μπάνιο ήταν ευρύχωρο και χώραγε άνετα την σχετικά μεγάλη πλαστική τουαλέτα του Πούκη. Το δωμάτιο διέθετε και ένα έξτρα ντιβάνι με κάλυμμα, όπου πάνω βάλαμε μια βαμβακερή κουβερτούλα και το κάναμε κρεβάτι του Πούκη. Και είχε τουλάχιστον μια πόρτα με πόμολο όπου κρεμάσαμε ένα ονυχοδρόμιο (την γνωστή τάβλα τυλιγμένη με τριχιά) όπου έξυνε τα νύχια του ο Πούκης. Τέλος, το δωμάτιο είχε και μπαλκόνι με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Ο Πούκης πέταγε την σκούφια του για να την αράζει σε μπαλκόνια. Αισθανότανε σαν στο σπίτι του στο ξενοδοχείο του κ. Μάκη.

Και τώρα να σοβαρευτούμε. Το θέμα δεν είναι μόνο ότι για να βρεις στην Ελλάδα ξενοδοχείο που να δέχεται κατοικίδια πρέπει να είσαι πολύ τυχερός ή να έχεις μπάρμπα ξενοδόχο. Αυτό με τα ξενοδοχεία είναι ένα από τα συμπτώματα μιας πολύ σοβαρής αρρώστιας που είναι διαδεδομένη στη χώρα.

Το πιο σοβαρό σύμπτωμά της είναι η ανεξέλεγκτη και συχνότατη κακοποίηση ζώων. Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι η Ελλαδα είναι μια χώρα όπου περισσότερα κατοικίδια πεθαίνουν από φόλες παρά από φυσικό θάνατο. Γιατί, δυστυχώς, η Ελλάδα του Τσιτσιπά, είναι ταυτόχρονα και η πρωταθλήτρια της φόλας. Για παράδειγμα, δεκάδες σκυλιά βρέθηκαν δηλητηριασμένα από φόλες πριν 2 μήνες στις Σέρρες, και άλλα τόσα πριν 3 μήνες στην Φλώρινα. Πριν τρεις βδομάδες κάποιος δολοφόνησε ένα Χάσκυ στο Μεσολόγγι αφού πρώτα του έβγαλε τα μάτια, και πριν μια βδομάδα κάποιος πυροβόλησε και σκότωσε στον Παγασητικό μια φώκια Μονάχους-Μονάχους. Καθημερινά διαβάζει η ακούει κανείς στα ΜΜΕ ρεπορτάζ τρόμου για ζώα που βρίσκονται φρικτά βασανισμένα, ακρωτηριασμένα, η νεκρά μετά από μαρτυρικό θάνατο, ακόμα και από μικρά παιδιά.

Γράφτηκε πριν μερικές βδομάδες στον Τύπο ότι η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά κακοποίησης ζώων. Είναι αλήθεια, και δυστυχώς η κατάσταση χειροτερεύει. Η επίσημη στατιστική που ανακοινώθηκε πρόσφατα από την ΕΡΤ λέει ότι το ποσοστό κακοποίησης ζώων το 2018 στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 22%. Είναι επιτακτική ανάγκη, η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι φορείς να ασχοληθούν μαζί με ειδικούς επιστήμονες και φιλοζωικές οργανώσεις με αυτό το θέμα. Είναι ζήτημα ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας.

Η κακοποίηση ζώων πρέπει να αναδειχθεί ως ειδεχθές, ΙΔΙΩΝΥΜΟ κακούργημα εκ προμελέτης και να τιμωρείται ανάλογα. Η απονομή δικαιοσύνης στους παραβάτες πρέπει να είναι απόλυτη και ταχύτατη. Σημειωτέον ότι η υπάρχουσα νομοθεσία, περιέργως, δεν περιέχει την λέξη δολοφονία. Ο θάνατος κατοικίδιου ή άλλου ζώου από φόλα, πνιγμό, κρέμασμα, βασανιστήρια κτλ θεωρείται απλά ως «κακοποίηση» ή «βάναυση μεταχείριση» και όχι ως δολοφονία! Επίσης, η απόκρυψη από τις αρχές εγνωσμένης κακοποίησης ζώου πρέπει να θεωρείται ως υπόθαλψη κακουργήματος και να τιμωρείται και αυτή ανάλογα.

Και τώρα να έλθουμε στο πιο σημαντικό θέμα: Παιδιά και Ζώα. Μα τα παιδιά δεν βασανίζουν ζώα. Ναι, βεβαίως, εκτός από αυτά που πριν τρεις βδομάδες βασάνισαν σχεδόν μέχρι θανάτου μια τυφλή γατούλα στην Φολέγανδρο. Η γατούλα έζησε για να μας θυμίζει ότι το πρόβλημα της κακοποίησης των ζώων από παιδιά είναι υπαρκτό και καθόλου ασυνήθιστο. Αρκετές φορές έχει να κάνει με παιδιά που μεγαλώνουν σε «προβληματικές» οικογένειες (που υπάρχουν σε κάθε κοινωνία). Έχουν γίνει πολλές μελέτες πάνω στην κακοποίηση ζώων από παιδιά. Τα αποτελέσματα, που μπορεί να μην είναι γνωστά στο ευρύ κοινό, είναι σοκαριστικά. Πολλά παιδιά που κακοποιούν ζώα δεν σταματούν εκεί – αργότερα ως ενήλικες κακοποιούν και συνανθρώπους τους. Βίαιοι και επιθετικοί εγκληματίες ξεκίνησαν την καριέρα τους βασανίζοντας και σκοτώνοντας ζώα ως παιδιά. Δολοφόνοι κατά συρροή (serial killers), και βιαστές ανθρωποκτόνοι, έχουν συχνότατα, αν όχι πάντα, ιστορικά γεμάτα από γεγονότα κακοποίησης ζώων. Όπως είπε κάποτε ένας αξιωματικός του Αμερικάνικου FBI, αυτοί οι εγκληματίες είναι «τα παιδιά που δεν έμαθαν ποτέ ότι είναι κακό να βγάζεις το μάτι ενός ζώου».

Και μιας και είναι αρκετά πιθανό ένα παιδί να μην μάθει ποτέ στο σπίτι του ότι δεν πρέπει να κακοποιεί ζώα, είναι επιτακτικό και άκρως απαραίτητο να το μάθει στο σχολείο…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στη Ηuffington Post

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ενας νέος μαθηματικός τύπος που βασίζεται στο επιγενετικό ρολόι δίνει ακριβή απάντηση για την αντιστοίχιση της ηλικίας των κατοικιδίων μας σε ανθρώπινα χρόνια

Δεν υπάρχει «σκυλο-αφεντικό» που να μην έχει μπει στη διαδικασία να υπολογίσει την ηλικία του αγαπημένου του κατοικιδίου σε ανθρώπινα χρόνια – ίσως επειδή μέσω του «εξανθρωπισμού» της ηλικίας των σκύλων μας νιώθουμε ακόμη πιο κοντά τους και κατανοούμε καλύτερα την πορεία της ζωής τους προς τη φθορά, όπως συμβαίνει και με τη δική μας πορεία ζωής. Χωρίς κανένας να ξέρει το γιατί και το πώς, ο υπολογισμός αυτός συνήθως γίνεται πολλαπλασιάζοντας τα χρόνια του σκύλου επί επτά. Ωστόσο η μέθοδος αυτή είναι… μπακαλίστικη, σημειώνουν επιστήμονες που αναζητούν ακριβέστερες μεθόδους αντιστοίχισης της σκυλίσιας ηλικίας με την ανθρώπινη. Τώρα, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο αναφέρουν ότι ανέπτυξαν έναν νέο μαθηματικό τύπο υπολογισμού της (ανθρώπινης) ηλικίας των σκύλων, ο οποίος έχει ισχυρό επιστημονικό υπόβαθρο – βασίζεται σε αλλαγές που υφίσταται το DNA με την πάροδο του χρόνου.

Το «επιγενετικό ρολόι»

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον γενετιστή Τρέι Αϊντεκερ, καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, βασίστηκαν σε ένα σχετικώς νέο πεδίο στην έρευνα για τη γήρανση προκειμένου να βρουν μια (επιστημονική) άκρη στην αντιστοίχιση της σκυλίσιας ηλικίας με την ανθρώπινη: πρόκειται για το αποκαλούμενο «επιγενετικό ρολόι» το οποίο μετρά την ηλικία με βάση έναν επιγενετικό μηχανισμό που ονομάζεται μεθυλίωση. Οσο οι άνθρωποι – αλλά και οι σκύλοι, τα ποντίκια, οι χιμπαντζήδες, οι λύκοι, πιθανώς και άλλα ζώα που δεν έχουν μελετηθεί ακόμη – γερνούν, στο DNA τους προστίθενται ομάδες μεθυλίου. Η επιγενετική αυτή τροποποίηση η οποία αποτελεί το «σημάδι» που αφήνει στο γενετικό μας υλικό ένα πλήθος παραγόντων όπως οι ασθένειες, ο τρόπος ζωής, η διατροφή, δεν αφορά την αλληλουχία των βάσεων του DNA, ωστόσο επηρεάζει την έκφραση γονιδίων. Ορισμένες ερευνητικές ομάδες χρησιμοποιούν λοιπόν τη μεθυλίωση του DNA ως ένα μέτρο για να εκτιμήσουν την ηλικία – ακόμη και για να προβλέψουν το προσδόκιμο ζωής.

Αυτόν τον επιγενετικό μετρητή της ηλικίας αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν και στους σκύλους οι ειδικοί στις ΗΠΑ. Οπως εξήγησε στο «Βήμα» ο δρ Αϊντεκερ «οι επιγενετικές μετρήσεις φαίνεται ότι παρέχουν μια πολύ καλή ποσοτική εκτίμηση της ηλικίας και για αυτόν τον λόγο έχουν κερδίσει προσφάτως τόση προσοχή. Προσφέρουν εκτίμηση σχετικά με την ηλικία ενός σκύλου με περιθώριο σφάλματος μικρότερο του έτους. Σήμερα οι κτηνίατροι κοιτούν τα δόντια των σκυλιών για να εκτιμήσουν την ηλικία τους, ωστόσο τα δόντια δείχνουν μόνο αν ένας σκύλος είναι νεαρός ή ηλικιωμένος χωρίς να προσφέρουν ποσοτική εκτίμηση. Η μεγάλη ακρίβεια της συγκεκριμένης προσέγγισης επιτυγχάνεται επειδή το επιγενετικό προφίλ μετρά τα επίπεδα εκατοντάδων χιλιάδων μοριακών χαρακτηριστικών των κυττάρων».

Ολοι οι σκύλοι – ασχέτως ράτσας – ακολουθούν παρόμοια πορεία ανάπτυξης: μπαίνουν στην εφηβεία γύρω στους 10 μήνες ζωής και πεθαίνουν προτού συμπληρώσουν το 20ό έτος της ηλικίας τους. Η ερευνητική ομάδα, στη συγκεκριμένη μελέτη της η οποία παρουσιάστηκε στην πλατφόρμα προδημοσίευσης bioRxiv (όπως μας πληροφόρησε ο δρ Αϊντεκερ, η μελέτη έχει ήδη υποβληθεί και για δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό, ωστόσο δεν μπορεί σε αυτή τη φάση να αποκαλύψει σε ποιο), αποφάσισε να ασχοληθεί με μόνο μια ράτσα σκύλων – συγκεκριμένα λαμπραντόρ – προσπαθώντας να αυξήσει τις πιθανότητες να εντοπίσει τους επιγενετικούς παράγοντες που συνδέονται με τη γήρανση. «Επιλέξαμε τα λαμπραντόρ καθώς εμφανίζουν μεγάλο ηλικιακό εύρος ενώ παράλληλα είχαμε αρκετά σκυλιά της συγκεκριμένης ράτσας διαθέσιμα για έρευνα».

Οι επιστήμονες «σάρωσαν» τα μοτίβα μεθυλίωσης του DNA στο γονιδίωμα 104 λαμπραντόρ ηλικίας τεσσάρων εβδομάδων έως 16 ετών και τα συνέκριναν με το προφίλ μεθυλίωσης 320 ανθρώπων ηλικίας ενός έως 103 ετών. Η ανάλυσή τους αποκάλυψε ότι οι σκύλοι –  τουλάχιστον της συγκεκριμένης ράτσας – και οι άνθρωποι εμφανίζουν παρόμοια μοτίβα μεθυλίωσης που σχετίζονται με τη γήρανση σε συγκεκριμένες περιοχές του γονιδιώματος. Ανακάλυψαν επίσης ότι ορισμένες ομάδες γονιδίων που εμπλέκονται στην ανάπτυξη μεθυλιώνονται με παρόμοιο τρόπο κατά τη διαδικασία της γήρανσης και στα δύο είδη. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί ότι, τουλάχιστον ορισμένες πτυχές της γήρανσης, αποτελούν μια συνέχεια της διαδικασίας ανάπτυξης καθώς και ότι κάποιες από αυτές τις αλλαγές έχουν διατηρηθεί εξελικτικώς στα θηλαστικά. Είναι γνωστό ότι οι σκύλοι εμφανίζουν πολλές από τις νόσους που εμφανίζουν και οι άνθρωποι, καθώς και παρόμοια λειτουργική φθορά με την πάροδο του χρόνου και τα νέα στοιχεία μαρτυρούν ότι τελικώς λαμβάνουν χώρα και παρόμοιες μοριακές αλλαγές στα δύο είδη κατά τη γήρανση. «Οι αλλαγές στη μεθυλίωση που σχετίζονται με την ηλικία τόσο στους σκύλους όσο και στους ανθρώπους εντοπίστηκαν σε γονίδια που εμπλέκονται στην ανάπτυξη, όπως τα γονίδια που ελέγχουν την ανάπτυξη των μελών του σώματος στα έμβρυα και στα νεαρά ζώα. Είναι άκρως ενδιαφέρον ότι τα γονίδια αυτά συνεχίζουν να μεθυλιώνονται πολύ μετά το τέλος της ανάπτυξης, κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής. Για τον λόγο αυτό μπορούν να μας «πουν» τόσο καλά την ηλικία» υπογράμμισε ο δρ Αϊντεκερ…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo Βήμα

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων της Πολεμικής Αεροπορίας στην 110 Π.Μ. έγινε επίδειξη σκύλων της ομάδας «Κέρβερος».

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Δείτε το φωτορεπορτάζ του Λεωνίδα Τζέκα στο larissanet.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Κυνηγοί ανακάλυψαν στη Σιβηρία ένα προϊστορικό «κουτάβι» διατηρημένο από τους πάγους

Πριν από περίπου έναν χρόνο, μία ομάδα Ρώσων κυνηγών άρχισε να σκάβει στους παλιούς παγετώνες της Σιβηρίας, αναζητώντας πολύτιμους χαυλιόδοντες προϊστορικών μαμούθ.

Αντί για τους χαυλιόδοντες όμως, έπεσαν πάνω σε ένα πανάρχαιο «κουτάβι» 18.000 ετών, που μπορεί να ρίξει φως στην προέλευση και την ποικιλομορφία των σύγχρονων εξημερωμένων σκύλων. Το τετράποδο ήταν περίπου δύο μηνών όταν πέθανε και οι πάγοι διατήρησαν το πτώμα σε εξαιρετική κατάσταση, με την γούνα του και την μύτη του ζώου να θυμίζουν τετράποδο βαλσαμωμένο από κάποιον σύγχρονο ταριχευτή.

Όπως μεταδίδουν οι Times, οι ερευνητές διεξάγουν τώρα τεστ DNA στο ζώο, για να εξακριβώσουν αν πρόκειται για τον αρχαιότερο σκύλο που βρέθηκε ποτέ, κάποιο είδος λύκου ή κάτι άλλο «ενδιάμεσο». Ο πρώτος γύρος εξετάσεων πάντως δεν είχε ξεκάθαρα αποτελέσματα και η διαδικασία συνεχίζεται.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε ήδη να γνωρίζουμε αν πρόκειται για σκύλο ή για λύκο. Το γεγονός ότι δεν τα έχουμε καταφέρει ακόμα είναι από μόνο του εντυπωσιακό», σχολιάζει η ερευνήτρια Love Dalén του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Στοκχόλμης, που διεξήγαγε την πρώτη ανάλυση…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στη LIFO

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Πολλοί άνθρωποι έχουν ευχάριστες αναμνήσεις από κατοικίδια ή ζώα φάρμας.  Το να μεγαλώνουν με έναν χνουδωτό, τρυφερό φίλο είναι ένα ικανοποιητικό μέρος της παιδικής ηλικίας των περισσότερων ανθρώπων.

Πολλές από τις ικανότητές μας για τη διαμόρφωση υγιών, ενήλικων σχέσεων μπορεί να προέρχονται από τις πρώτες ευχάριστες εμπειρίες με κατοικίδια.

Η Αμερικάνικη Κτηνιατρική Φαρμακευτική Ένωση εκτιμά ότι 59,1 εκατομμύρια γάτες, 52,9 εκατομμύρια σκύλοι, 12,6 εκατομμύρια πουλιά, 4 εκατομμύρια άλογα, 24 εκατομμύρια ψάρια, και εκατομμύρια άλλων ζώων μοιράζονται τα σπίτια μας μαζί μας. 


Τα νοικοκυριά με κατοικίδια είναι πιθανό να είναι γονείς με παιδιά. Το ποσοστό της ιδιοκτησίας κατοικίδιων είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο στις Η.Π.Α από ότι είναι στα βιομηχανικά έθνη της Ευρώπης και πέντε φορές μεγαλύτερο από ότι στην Ιαπωνία. Σε μια μελέτη, το 90% των ιδιοκτητών κατοικίδιων είπαν ότι το κατοικίδιό τους ήταν «εξαιρετικά σημαντικό» ή «πολύ σημαντικό» γι’ αυτούς, 87% θεωρούσαν το κατοικίδιό τους μέλος της οικογένειας, το 50% είχε φωτογραφίες του κατοικίδιού τους στο γραφείο ή το σπίτι ή στο πορτοφόλι τους, και το 50% επέτρεπε στο κατοικίδιό τους να κοιμάται με τα μέλη της οικογένειας.  Το 15% γιόρταζε τα γενέθλια των κατοικίδιών τους.  Σε μια εποχή όπου οι παραδοσιακές οικογένειες εξαφανίζονται, το 79% των ιδιοκτητών κατοικίδιων είπαν ότι μερικές φορές, το κατοικίδιό τους ήταν ο στενότερος σύντροφός τους.

Ψυχοσυναισθηματική  υγεία

“Στην σημερινή εξαιρετικά εξειδικευμένη και σύνθετη κοινωνία, ο μοντέρνος άνθρωπος έρχεται σε επαφή με περισσότερους ανθρώπους σε μια μέρα από ότι οι πρόγονοί μας σε ολόκληρη τη ζωή τους.  Έχει γίνει αναγκαίο να επιταχύνουμε τη διαδικασία των δεσμών, και είναι πολύ δυσκολότερο να αναπτυχθούν σημαντικές και με σημασία σχέσεις… Η μοναξιά δεν γνωρίζει άλλους: δεν γνωρίζεται από άλλους… μπορεί να αποσπούν προς άλλη κατεύθυνση τις ανησυχίες και τα προβλήματα κάποιου. Είναι κοινωνικά αποδεκτά θέματα για συζήτηση και ευκαιρίες για άγγιγμα. Υπάρχει μεγαλύτερη «πολυδιαστατικότητα» («πλαστικότητα») στις σχέσεις κατοικίδιου/ανθρώπου παρά στις περισσότερες σχέσεις ανθρώπου/ανθρώπου: οι κανόνες που καθορίζουν τους ρόλους στις γονικές, αδερφικές, γαμιαίες και φιλικές σχέσεις είναι περισσότερο κοινωνικά δομημένοι και κωδικοποιημένοι. Τα κατοικίδια έχουν συχνά περιγραφεί ως μη απειλητικοί και μη επικριτικοί σύντροφοι. Η φύση μη διγνωμίας της ανταλλαγής τρυφερότητας μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων διαφέρει από τις ανταλλαγές με στενά μέλη της οικογενείας και άλλους συγγενείς.  Τα κατοικίδια είναι μια πηγή παρηγοριάς που μπορεί να προγραμματιστεί βάσει των αναγκών του ιδιοκτήτη, σε σχεδόν οποιαδήποτε ποσότητα, χωρίς διαπραγμάτευση ή παρακάλια”, δηλώνουν οι ερευνητές Aaron Katcher και Erika Friedmann.

“Οι σκύλοι επιτρέπουν στους ιδιοκτήτες τους να είναι ο εαυτός τους έτσι ώστε να μπορούν να ρισκάρουν την αυτό-απομόνωσή τους και να δημιουργήσουν δεσμεύσεις”. – Judy Harris  “Ένας σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου επειδή κουνάει την ουρά του και όχι τη γλώσσα του” –  Dr. Samuel Corson.

• Μπορεί να προσθέτουν μια αίσθηση ασφάλειας και προστασίας.
• Μπορεί να ενθαρρύνουν τη σωματική δραστηριότητα και την κοινωνική συναναστροφή με τους γείτονές μας.
• Μπορεί να είναι έξοδοι για χόμπι και ευκαιρίες για ομαδικά ενδιαφέροντα.
• Μπορεί να είναι το υποκατάστατο των απόντων παιδιών.
• Οι ευθύνες και οι καθημερινές τελετουργίες φροντίδας τους μπορεί να προσφέρουν τη λυδία λίθο της πραγματικότητας.
• Τα ζώα σε ένα σπίτι μπορεί να παίζουν το ρόλο του φυλαχτού κατά της μοναξιάς και της κατάθλιψης.
• Τα κατοικίδια έχει επίσης, παρατηρηθεί ότι συμβάλλουν στην ανάπτυξη της δύναμης του «εγώ» σε ανθρώπους σε ιδρύματα.
• Η παρουσία κατοικίδιων σε ένα νοικοκυριό φαίνεται να συμβάλλει στην ανάπτυξη της εμπιστοσύνης και της αυτοεκτίμησης των παιδιών. Τα κατοικίδια μπορούν να βοηθάνε στο να μάθουν τα παιδιά τις υπευθυνότητες της καθημερινής ζωής, τη συμπόνοια για άλλα πλάσματα τα οποία μοιράζονται τον πλανήτη μαζί μας και τους κύκλους της ζωής και του θανάτου. Μπορούν να βοηθάνε στη δημιουργία της αυτοπεποίθησης. Έχει επιστημονικά αποδειχθεί ότι η ύπαρξή τους κοντά σε παιδιά, τα διδάσκει αξίες όπως η υπευθυνότητα, η φιλία και ο σεβασμός και αναπτύσσει την κοινωνικότητα, την ευαισθησία και την προσωπικότητά τους. Τα οικιακά ζώα μπορεί να είναι ανεκτίμητοι φίλοι με τους οποίους τα παιδιά μπορούν να μοιραστούν τα πιο κρυφά τους όνειρα, τις μυστικές σκέψεις, τις ιδιωτικές στιγμές και τη συντροφικότητα κατά τη διάρκεια μοναχικών ή γεμάτων στρες περιόδων.
• Είναι πολύτιμοι σύντροφοι για τους ανθρώπους τρίτης ηλικίας. Τους βοηθούν να διατηρήσουν τα ενδιαφέροντα, τη ζωτικότητα και την οξύτητα του πνεύματός τους, και να αντιμετωπίσουν τη μελαγχολία που πολλές φορές εμφανίζεται σε αυτές τις ηλικίες.
• Ειδικές συναισθηματικές σχέσεις αναπτύσσονται μεταξύ ζώων και ανθρώπων με ειδικές ανάγκες. Τα ζώα γίνονται η παρηγοριά τους, γίνονται οι πολύτιμοι συμπαραστάτες τους, γίνονται κάποιες φορές, το φως τους.

Σωματική υγεία

Αυξάνονται όλο και περισσότερο οι αποδείξεις ότι τα συναισθηματικά και ψυχολογικά οφέλη της συντροφιάς των κατοικίδιων έχουν και σωματικά οφέλη, ότι δηλ. τα κατοικίδια βελτιώνουν όχι μόνο την άυλη «ποιότητα ζωής» αλλά και βελτιώνουν και την ανθρώπινη υγεία. Έρευνες έχουν δείξει ότι το χάιδεμα και η φροντίδα των ζώων, ιδιαίτερα εκείνων με τα οποία έχει δημιουργηθεί μια στενή σχέση, μπορεί να μειώσουν την πίεση και τους ρυθμούς της καρδιάς και να βελτιώσουν τα ποσοστά επιβίωσης μετά από καρδιακές ασθένειες. Διάφορες έρευνες κατέληξαν στο ότι η παρουσία και η επαφή με ένα ζώο συντροφιάς θα μειώσει την πίεση ενός ατόμου. Σε δημοσίευμα του Reuters αναφέρεται σε συμπεράσματα της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, που κάνει λόγο για τα πολλά οφέλη ενός ιδιοκτήτη κατοικίδιου από αυτό, με πρώτο και βασικό τη μείωση του κινδύνου για καρδιοπάθεια που σημαίνει σχετίζεται με λιγότερη παχυσαρκία, καθώς επίσης με χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, λιπιδίων (τριγλυκεριδίων) και χοληστερόλης. Σε έρευνα βρέθηκε ότι όσοι είχαν στο σπίτι τους κάποιο ζώο ήταν πιο δραστήριοι σωματικά, κάτι που είναι πολύ καλό για την υγεία. Παράλληλα, άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι τα κατοικίδια δρουν ηρεμιστικά για τον κάτοχό τους, μειώνοντας το στρες του. Δεν είναι μάλιστα λίγες οι φορές που τα ζώα χρησιμοποιούνται βοηθητικά σε προγράμματα ψυχοθεραπείας. Η αφοσίωση και η αγάπη που δείχνουν τα ζώα μειώνουν το άγχος, την κατάθλιψη και τη μοναξιά του ιδιοκτήτη τους, ενώ ανεβάζουν την αυτοεκτίμησή του. Αυτό που συμβαίνει βιοχημικά στον οργανισμό εξηγεί την αλλαγή στη διάθεση: Η κορτιζόλη, ορμόνη του στρες, μειώνεται και η παραγωγή σεροτονίνης είναι γεγονός.

Το κοίταγμα μιας γυάλας με ψάρια επίσης μείωσε την πίεση σε επίπεδο ακόμη χαμηλότερο από όταν ο άνθρωπος καθόταν ακίνητος και κοιτούσε έναν κενό τοίχο.

Μεγαλύτερη έκπληξη μπορεί να προκαλέσουν οι ανακαλύψεις ότι η ιδιοκτησία κατοικίδιων μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο που έπαθε καρδιακή προσβολή, να ζήσει περισσότερο. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που έχουν κατοικίδια επισκέπτονται τους γιατρούς 16% λιγότερο από εκείνους που δεν έχουν και ότι οι ιδιοκτήτες σκύλων ιδιαίτερα κάνουν 21% λιγότερες επισκέψεις. Τα ζώα συντροφιάς, λοιπόν, έχουν μάθει να ζουν κοντά μας σαν πολύτιμοι φίλοι και σύντροφοί, μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος. Έχουν την ανάγκη μας και έχουμε τη δική τους. Η παρουσία τους λειτουργεί σαν ένα είδος θεραπείας από το καθημερινό άγχος…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στο Medlabgr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]