Author: Fixture Admin

[vc_row][vc_column][vc_raw_html]

JTNDc3R5bGUlMjB0eXBlJTIwJTNEJTIwJTIydGV4dCUyRmNzcyUyMiUzRSUwQSUwQS5zaG93X3RpdGxlJTIwJTdCJTBBZGlzcGxheSUzQW5vbmUlM0IlMEElN0QlMEElMEElM0MlMkZzdHlsZSUzRQ==

[/vc_raw_html][vc_column_text css=”.vc_custom_1490785428380{margin-bottom: 20px !important;}”]

Από τις αρχές Ιουλίου του 2015, ο Βασίλης Τζιγκούρας κατασκευάζει αναπηρικά αμαξίδια για ζώα. Μας άνοιξε τις πόρτες του σπιτιού του και μας μίλησε για τις δημιουργίες του που έχουν βοηθήσει αμέτρητα σκυλιά, γάτες αλλά και μια αρκούδα…

Ενα από τα αμέτρητα σκυλιά που κατάφεραν να περπατήσουν με τη βοήθεια των αμαξιδίων του Βασίλη Τζιγκούρα.

Το σπίτι του Βασίλη Τζιγκούρα δεν είναι ένα «συνηθισμένο» σπίτι. Αν χτυπήσεις το κουδούνι, το πιθανότερο είναι να σου ανοίξει ο οικοδεσπότης Βασίλης αγκαλιά με τον πάντα ενθουσιασμένο Μάκη. Η Ρίτα θα τρέξει να μπλεχτεί στα πόδια σου ενώ η Μάγια ίσα που θα σηκώσει το βλέμμα της για να σε κοιτάξει. Στο βάθος του σπιτιού θα δεις τη Λίλη να ψάχνει την κίτρινη μπάλα της ενώ ο Νίνο θα στέκεται σε μία γωνία με ένα αίσθημα φόβου που παλεύει ακόμα να διώξει.

Ο Βασίλης ζει μαζί με την Ρενάτα και άλλα 11 ζωντανά. Πέντε σκυλιά και έξι γάτες. Από τα πέντε του σκυλιά, τα δύο έχουν πρόβλημα αναπηρίας ενώ ο Νίνο έχει υποστεί κακοποίηση και ακόμα είναι διστακτικός με την ανθρώπινη επαφή. Η αγάπη του Βασίλη για τα ζώα έχει ρίζες στην παιδική του ηλικία. Συμμετέχει εδώ και χρόνια σε εθελοντικές φιλοζωικές δράσεις και έχει προστατεύσει αρκετά ζώα από την ευθανασία. Τον Ιούλιο του 2015 λοιπόν είχε μια ιδέα: να κατασκευάσει τα πρώτα αναπηρικά αμαξίδια για ζώα με κινητικά προβλήματα. Σύντομα, η μικρή αποθήκη κάτω από το σπίτι του μετατράπηκε σε εργαστήριο. Και πολύ γρήγορα, δεκάδες ζωάκια κατάφεραν να περπατήσουν ξανά.

Ο αρκούδος του Αρκτούρου και η χελώνα Χέλι. Δύο ζώα μαζί με τα αμαξίδιά τους.

Ηταν άνοιξη του 2015 όταν ο Βασίλης σκέφτηκε για πρώτη φορά να κατασκευάσει αμαξίδια για ανάπηρα ζώα. Λίγους μήνες μετά, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ανακοίνωσε τις σκέψεις του μέσα από τον λογαριασμό του στο facebook. «Τότε είχα δεχτεί ένα πλήθος μηνυμάτων από ανθρώπους που με προέτρεπαν να κάνω πράξη τις σκέψεις μου. Υπήρχαν και πολλοί που μου ζήτησαν να αναλάβω και τα δικά τους σκυλιά» μας είπε ένα μεσημέρι Τετάρτης. Λίγη ώρα πριν μας είχε συστήσει τα κατοικίδιά του και μας είχε σερβίρει μια κούπα ζεστό καφέ.

Ο Βασίλης, που στο παρελθόν έχει δουλέψει σαν μηχανουργός και υδραυλικός,  ξεκίνησε τις πρωτότυπες κατασκευές μετά από σχετική έρευνα αλλά και την ανάγκη του ίδιου να βοηθήσει κάποια τετράποδα. Αρχικά έφτιαχνε αμαξίδια και τα χάριζε χωρίς να παίρνει πίσω ούτε το κόστος κατασκευής τους. «Είχα δει αντίστοιχες προσπάθειες στο εξωτερικό. Ειδικά στην Αμερική. Επηρεάστηκα κυρίως από τις ιδιοκατασκευές» μας είπε ο ίδιος. «Οι περισσότεροι έφτιαχναν αμαξίδια με σωλήνες υδραυλικών. Το προσπάθησα και πολύ γρήγορα τα κατάφερα». Το εγχείρημα του Βασίλη πήρε την ονομασία +2FEET.

Στις 4 Ιουλίου του 2015, ενώ οι Ελληνες ζούσαν σε ρυθμούς δημοψηφίσματος, ο Βασίλης είδε το πρώτο ζώο, ένα βέλγικο λυκόσκυλο 14 ετών, να περπατά ξανά με τη βοήθεια ενός αμαξιδίου που ο ίδιος είχε κατασκευάσει. Από τότε και μέχρι σήμερα, με τις δημιουργίες του Βασίλη έχουν περπατήσει ξανά πάνω από 250 ζώα. Και δεν είναι όλα τους σκυλιά. «Μέχρι τώρα έχω φτιάξει αμαξίδια για σκύλους, γάτες, κουνέλια, μία κατσίκα, μία χελώνα και μία αρκούδα».

Αυτό το τελευταίο μας έκανε να γουρλώσουμε τα μάτια. Οντως; Αρκούδα; «Ναι» μας απάντησε περήφανα ο Βασίλης. «Σε συνεργασία με τον Αρκτούρο κάναμε μια αρκουδίτσα να περπατήσει ξανά με τη βοήθεια μιας πλατφόρμας με ειδικούς βραχίονες. Φυσικά υπήρχαν δυσκολίες γιατί ένα άγριο ζώο δεν μπορείς να το βάλεις πάνω στην πλατφόρμα. Μετά από μεγάλη προσπάθεια όμως τα καταφέραμε. Η συγκεκριμένη αρκούδα, που είχε σπασμένη λεκάνη, είναι η μοναδική στον κόσμο που περπατά με αναπηρικό αμαξίδιο».

Οσο για την χελώνα με το προσωνύμιο Χέλι, ο Βασίλης μας είπε ότι λογικά μπλέχτηκε σε σύρματα και προσπαθώντας να απεγκλωβιστεί, έκοψε τα μπροστινά της άκρα. Εκεί εμφανίστηκε ο ίδιος και η Χέλι κατάφερε να περπατήσει ξανά. Πλέον κόβει βόλτες αμέριμνη στο Δάσος Χαϊδαρίου. Αυτή η περίπτωση, μαζί με την αντίστοιχη της αρκούδας, είναι οι δύο που ξεχωρίζει ο Βασίλης από όλες όσες έχει αναλάβει…[/vc_column_text][vc_column_text el_class=”MyButton”]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo Protagon.gr

[/vc_column_text][dt_gap height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” counters=”0″ hide_names=”force”][vc_column_text css=”.vc_custom_1423821736105{margin-top: 20px !important;}”]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_raw_html]

JTNDc3R5bGUlMjB0eXBlJTIwJTNEJTIwJTIydGV4dCUyRmNzcyUyMiUzRSUwQSUwQS5zaG93X3RpdGxlJTIwJTdCJTBBZGlzcGxheSUzQW5vbmUlM0IlMEElN0QlMEElMEElM0MlMkZzdHlsZSUzRQ==

[/vc_raw_html][vc_video link=”https://youtu.be/ZXGF1GiRkVQ”][dt_gap height=”15″][vc_column_text css=”.vc_custom_1487068980438{margin-bottom: 20px !important;}”]Ανάμεσα σε ελαιώνες και αμπέλια στο Κορωπί, λίγα μόλις χιλιόμετρα μακριά από την τελευταία κατοικία των ανθρώπων βρίσκεται εκείνη των μικρών ζώων. Ναι, ένα κοιμητήριο για μικρά ζώα. Η αλήθεια είναι πως κατευθυνόμενη προς τα εκεί δεν είχα ιδέα τι θα αντίκριζα. «Τι διαφορετικό ή τι όμοιο με τα δικά μας κοιμητήρια θα συναντήσω», αναρωτιόμουνα. Η περιέργειά μου ήταν μεγάλη.

Φτάνοντας στο Cats & Dogs και περνώντας την είσοδο, μετά από δυο – τρεις “καλημέρες”, ανοίγεται μπροστά μου ένας τεράστιος χώρος γεμάτος υπερυψωμένα, καταπράσινα παρτέρια και γύρω τους κόσμος πολύς. Όλα είναι συμμετρικά τοποθετημένα, πεντακάθαρα και ιδιαίτερα προσεγμένα, κάνοντας το να μοιάζει περισσότερο με πάρκο παρά με κοιμητήριο. Δεκάδες πλάκες τοποθετημένες η μία δίπλα στην άλλη, υποδεικνύουν τα σημεία στα οποία είναι θαμμένοι οι τετράποδοι φίλοι μας. Όλοι δίπλα – δίπλα, σαν να θέλει ο ένας να κρατάει συντροφιά στον άλλο.

Περπατώντας στον χώρο, με τον κ. Θοδωρή Σεφερόπουλο, για να μου λύσει όλες τις απορίες που θα «γεννιόντουσαν», παρατηρούσα όλους αυτούς τους ιδιαίτερους τάφους. Άλλοι απλοί: Μια μικρή πλάκα, ένα όνομα κι ένας αριθμός. Άλλοι πάλι πιο εντυπωσιακοί: Με ανεμόμυλους, ένα αγαπημένο μπαλάκι, εικονίτσες, φωτογραφίες… και μερικά λόγια αγάπης.

Όπως θα με ενημερώσει ο κ. Σεφερόπουλος η νομοθεσία απαγορεύει την ταφή των ζώων κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, έτσι τα μικρά ζωάκια θάβονται στα ειδικά διαμορφωμένα παρτέρια αφού πρώτα τοποθετηθούν σε ξύλινα κουτιά (σαν μικρά φέρετρα). «Ο κόσμος έρχεται τακτικά να επισκεφθεί το κοιμητήριο -αν και οι περισσότεροι προτιμούν το Σαββατοκύριακο. Άλλοι με λουλούδια άλλοι με κάποιο αγαπημένο αντικείμενο του κατοικιδίου τους για να το αφήσουν πάνω στην πλάκα του. Το κοιμητήριο πρέπει να είναι πάντα επισκέψιμο και καλοδιατηρημένο» μου λέει ο κ. Σεφερόπουλος όσο κινούμαστε ανάμεσα στα παρτέρια. Όπως με πληροφορεί, με το πέρας των δύο χρόνων, κι αφού ενημερωθεί ο ιδιοκτήτης, είτε γίνεται εκταφή (εάν δεν επιθυμεί ο ιδιοκτήτης να ανανεώσει την «ενοικίαση» του χώρου) είτε αποφασίζεται η διατήρηση του μνήματος. «Έρχονται μέχρι και ολόκληρες οικογένειες με τα παιδιά τους, κάθονται για λίγο, αναπολούν τις στιγμές με τον αγαπημένο τετράποδο φίλο τους, μετά φεύγουν. Το επόμενο Σαββατοκύριακο θα είναι και πάλι εδώ» μου λέει.

Αναρωτιέμαι -άραγε μόνο σκύλους και γάτες έχει το κοιμητήριο; Ο Θοδωρής μου λέει «Έλα μαζί μου». Προχωράμε. Φτάνουμε σχεδόν στη είσοδο του κοιμητηρίου. «Εδώ υπάρχει ένα κουνέλι ο Παρθενώνας. Απέναντι ακριβώς είχε μπει ένα άλογο» μου λέει…[/vc_column_text][dt_gap height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo CNN.gr

[/vc_column_text][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” counters=”0″ hide_names=”force”][vc_column_text css=”.vc_custom_1423821736105{margin-top: 20px !important;}”]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_raw_html]

JTNDc3R5bGUlMjB0eXBlJTIwJTNEJTIwJTIydGV4dCUyRmNzcyUyMiUzRSUwQSUwQS5zaG93X3RpdGxlJTIwJTdCJTBBZGlzcGxheSUzQW5vbmUlM0IlMEElN0QlMEElMEElM0MlMkZzdHlsZSUzRQ==

[/vc_raw_html][vc_column_text css=”.vc_custom_1486378669476{margin-bottom: 20px !important;}”]

Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκυλάκι, τι όνομα θα του δίνατε; Για αυτό υπήρχε η “επιστήμη” της επιλογής και της ονοματοδοσίας ενός κουταβιού.

Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα;

Όπως και σήμερα οι αρχαίοι αναζητούσαν μια περιπετειώδη και φιλική φύση, αλλά μια διαδικασία επιλογής φαίνεται κάπως άκαρδη σήμερα. Άσε τη μητέρα να διαλέξει συμβουλεύει ο Νεμεσιάνους, ένας Ρωμαίος ειδικός στα κυνηγετικά σκυλιά. Πάρε τα κουτάβια, περικύκλωσε τα με ένα λαδωμένο σχοινί και ανάφλεξε το. Η μητέρα θα πηδήξει πάνω από το πύρινο δαχτυλίδι σώζοντας κάθε κουτάβι ένα-ένα με σειρά ανάλογη της αξίας τους. Άλλα σημάδια για ένα εξαίρετο κυνηγόσκυλο είναι τα μεγάλα απαλά αυτιά, σε αντίθεση από τα μικρά και τραχιά. Τα όρθια αυτιά είναι μια χαρά, αλλά τα καλύτερα διπλώνουν λιγάκι. Ένας μακρύς γεροδεμένος λαιμός συνηθίζει εύκολα το κολάρο. Ο θώρακας πρέπει να είναι πλατύς, οι ώμοι σε απόσταση μεταξύ τους και τα πισινά πόδια ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά για να κυνηγούν λαγούς στην πλαγιά. Το τρίχωμα του σκύλου, είτε είναι μακρύ ή κοντό, μπορεί να είναι οποιουδήποτε χρώματος, αρκεί να είναι λαμπερό, πυκνό και απαλό.

Η εκπαίδευση ενός νέου σκύλου ξεκινά στους 20 μήνες, αλλά το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής. Ο Ξενοφώντας, ένας Έλληνας ιστορικός, έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον τέταρτο αιώνα π.Χ., υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές, ώστε να προφέρονται εύκολα. Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά. Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή».

Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα. Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του 560πχ απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας. Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.

Ο Ρωμαίος ποιητής Όβιδος (Ovid) δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίων, του άτυχου κυνηγού της ελληνικής μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς. Ο Πόλουξ αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στην Κολουμέλλα. Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα…[/vc_column_text][dt_gap height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo Kynology.gr

[/vc_column_text][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” counters=”0″ hide_names=”force”][vc_column_text css=”.vc_custom_1423821736105{margin-top: 20px !important;}”]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_raw_html]

JTNDc3R5bGUlMjB0eXBlJTIwJTNEJTIwJTIydGV4dCUyRmNzcyUyMiUzRSUwQSUwQS5zaG93X3RpdGxlJTIwJTdCJTBBZGlzcGxheSUzQW5vbmUlM0IlMEElN0QlMEElMEElM0MlMkZzdHlsZSUzRQ==

[/vc_raw_html][vc_column_text css=”.vc_custom_1484817803080{margin-bottom: 20px !important;}”]Έχετε ένα κατοικίδιο στο σπίτι και σε λίγο καιρό η οικογένειά σας θα μεγαλώσει. Θα προστεθεί ένα μωρό για να συμπληρώσει την οικογενειακή σας σας ευτυχία. Τι γίνεται όμως με το κατοικίδιό σας;

[/vc_column_text][dt_gap height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo Mother’s Blog

[/vc_column_text][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” counters=”0″ hide_names=”force”][vc_column_text css=”.vc_custom_1423821736105{margin-top: 20px !important;}”]

[contentblock id=13 img=gcb.png]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]