Author: Fixture Admin

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες ειδικά των σκύλων είναι να μασούν κόκκαλα, σαν λιχουδιές, ακόμη και σαν κανονικό φαγητό! – κάτι που οι ιδιοκτήτες πολύ συχνά φροντίζουν δυστυχώς να παρέχουν στα αγαπημένα τους κατοικίδια.

Η αλήθεια είναι ότι τα μεγάλα και νόστιμα κόκκαλα δίνουν ιδιαίτερη ικανοποίηση στο σκύλο, προσφέροντάς του στιγμές απόλαυσης και παιχνιδιού. Ωστόσο, τα κόκκαλα αποτελούν μία άκρως επικίνδυνη ασχολία για το σκύλο, καθώς μπορεί να είναι ακόμα και απειλητική για τη ζωή του. Επιπλέον, δεν προσφέρουν καμία ιδιαίτερη θρεπτική αξία.

Είναι γεγονός ότι τα κόκκαλα ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ  μία ασφαλή και υγιεινή «λιχουδιά» για τους σκύλους. Τα περισσότερα κόκκαλα είναι επικίνδυνα για τα σκυλιά, ενώ προκαλούν ποικίλα προβλήματα υγείας. Οι περισσότεροι επαγγελματίες της κτηνιατρικής υγείας αναφέρουν πολλές ιστορίες δυσμενούς εξέλιξης που σχετίζονται με τα κόκκαλα.

Η -επί πολλά χρόνια- υπόθεση ότι τα κόκκαλα είναι κατάλληλα για τους σκύλους αποτελεί μύθο και έχει καταρριφθεί.

Γενικώς, καλό είναι να μη δίνουμε κόκκαλα στους σκύλους μας, είτε αυτά είναι ωμά, είτε είναι μαγειρευτά.

Σκύλος & Κόκκαλα – Ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Υπάρχουν διάφοροι κίνδυνοι που σχετίζονται με τα κόκκαλα και τα σκυλιά. Τα προβλήματα μπορεί να εμφανιστούν στους σκύλους μετά την κατανάλωσή τους, ακόμη και αν πρόκειται για ωμά κόκκαλα.

• Σπασμένα δόντια
  Τα κόκκαλα είναι αρκετά σκληρά και κάποιες φορές, όσο και αν αυτό μας φαίνεται αδύνατο ή δύσκολο, μπορούν να κάνουν τα δόντια του σκύλου να σπάσουν. Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται ειδική οδοντιατρική παρέμβαση ή και εξαγωγή δοντιών.
• Τραυματισμοί στο στόμα
  Οι αιχμηρές άκρες των κόκκαλων μπορούν να σχίσουν τα ούλα, τη γλώσσα και άλλους ιστούς της στοματικής κοιλότητας του σκύλου σας. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα οδυνηρό για το σκύλο, ενώ μπορεί να δημιουργηθεί εσωτερική αιμορραγία. Τα κόκκαλα μπορούν επίσης να κολλήσουν στο στόμα, ιδίως μεταξύ των γομφίων της κάτω γνάθου.
• Απόφραξη αεροφόρων οδών
  Είτε ολόκληρο, είτε μέρος του κόκκαλου, μπορεί να γλυστρήσει κάτω από το λαιμό και να κολλήσει, φράσσοντας τις αεροφόρες οδούς και προκαλώντας πνιγμό στο σκύλο.
• Επιπλοκές στο γαστρεντερικό σύστημα
  Τα κόκκαλα που διέρχονται από το πεπτικό σύστημα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες. Ένα κομμάτι τους μπορεί να εγκλωβιστεί στον οισοφάγο, το στομάχι ή και το έντερο και να τρυπήσουν το τοίχωμά τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, απαιτείται επείγουσα χειρουργική επέμβαση προκειμένου να αφαιρεθούν τα κόκκαλα.
  Επίσης, άλλη επιπλοκή είναι ο ερεθισμός κατά τη διέλευσή τους από το γαστρεντερικό σύστημα. Σε μια τέτοια περίπτωση υπάρχει πιθανότητα ο σκύλος να κάνει έμετο, διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

Εναλλακτικές επιλογές για το σκύλο

Το μάσημα είναι απαραίτητο για τα σκυλιά. Για να ικανοποιήσουμε την ανάγκη του σκύλου μας να μασάει χωρίς να του δίνουμε κόκκαλα, θα πρέπει να αναζητήσουμε ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις. Ανεξάρτητα από το τι δίνουμε στο σκυλί μας για μάσημα, πρέπει πάντα να επιβλέπουμε το σκύλο μας.

Τα ειδικά παιχνίδια για σκύλους, όπως είναι τα οδοντικά μασητικά, μπορούν να είναι εξαιρετικοί τρόποι για να ικανοποιήσουν την ανάγκη μασήματος του σκύλου μας.

Επιπλέον, στο εμπόριο υπάρχουν ειδικά κόκκαλα από επεξεργασμένο δέρμα, κόκκαλα, που περιέχουν ασβέστιο και κάνουν καλό στα δόντια, καθώς sticks σε σχήμα κόκκαλου, που μπορούν να δοθούν στο σκύλο μας σαν λιχουδιές – σε διάφορα μεγέθη που είναι απόλυτα ασφαλή και μπορεί να καταναλώσει άφοβα κάθε σκύλος ανάλογα με το μέγεθός του, είτε είναι μικρόσωμος, είτε μεγαλόσωμος, όχι βέβαια σε απεριόριστες ποσότητες!

ΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ, ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΟΤΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΖΩΑ ΜΑΣ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΠΟΥ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ.

Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε με τον κτηνίατρό μας, καθώς είναι βέβαιο ότι αυτός θα μας κατευθύνει σχετικά με τις καταλληλότερες και πιο ασφαλείς  εναλλακτικές επιλογές για το σκύλο μας.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Μαρκέλλα Χασιώτη – Κτηνίατρος Α.Π.Θ.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]
Ένα υπερσύγχρονο ασθενοφόρο για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς απέκτησε ο δήμος Σαλαμίνας

Πρόκειται για ένα δήμο που επιτελεί εξαιρετικό έργο για την ευζωία των αδέσποτων ζώων και πριν από λίγο καιρό σε επιστολή του ζητούσε την υποστήριξη του Πρωθυπουργικού γραφείου προκειμένου να ενισχυθεί ο δήμος μ’ ένα ασθενοφόρο για τα ζώα που περιθάλπει καθημερινά.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο αριθμός των αδέσποτων ζώων που έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του μέσω των υγειονομικών του μονάδων ξεπερνά τις 3.000 μόνο τον περασμένο χρόνο και ήδη έχουν προβεί σε 293 υιοθεσίες αδέσποτων σκύλων, 342 στειρώσεις ενώ 368 ζώα νοσηλεύτηκαν σε κτηνιατρεία του δήμου.

Το νέο ασθενοφόρο θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση και έκτακτων περιστατικών ενώ η επάνδρωση και ο εξοπλισμός του εξασφαλίστηκε μετά από προσωπική φροντίδα του διευθυντή του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, με τον οποίον συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, ο δήμαρχος, Γιώργος Παναγόπουλος.

«Επιτρέψτε μου να σας εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου για την αποδοχή του αιτήματος του Δήμου Σαλαμίνας για την στήριξη εκ μέρους του γραφείου του κου. Πρωθυπουργού της επάνδρωσης και του εξοπλισμού του πρότυπου οχήματος που απέκτησε ο Δήμος μας και θα χρησιμοποιηθεί ως ασθενοφόρο για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς», σημειώνει σε ανακοίνωσή του ο δήμαρχος, καταλήγοντας «με τη στήριξη του κ. Πρωθυπουργού και το προσωπικό σας ενδιαφέρον ο Δήμος Σαλαμίνας αποκτά ένα σημαντικό εργαλείο στη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει να αντιμετωπίσει ένα μείζον πρόβλημα του νησιού, τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς με σεβασμό στα ζώα που χρειάζονται τη βοήθειά μας».[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: CNN.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Της Χαράς Καραμήτσου, (λογοπεδικός, MRCSLT)

Τα ζώα βοηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν συναισθηματική νοημοσύνη και να ξεπεράσουν τις ανασφάλειες τους

Σε ό,τι αφορά τα παιδιά, συχνά επιθυμούν την απόκτηση ενός ζώου έχοντας ως βασικό κίνητρο την παρέα και το παιχνίδι. Ωστόσο, οι γονείς πριν από την απόκτηση ενός ζώου οφείλουν να επισημάνουν στο παιδί ότι το ζώο είναι σύντροφος, μέλος της οικογένειας, θα παίζει μαζί του, αλλά το ίδιο δεν είναι παιχνίδι! Φυσικά, αυτή πρέπει να είναι συνολικά η προσέγγιση του γονιού απέναντι στα ζώα – είτε πρόκειται για το δικό του, είτε για άλλο δεσποζόμενο, είτε -κυρίως-για αδέσποτα, που είναι ανυπεράσπιστα και φοβισμένα.

Πίσω στο σπίτι, τα οφέλη που έχει να πάρει ένα παιδί από τη συμβίωση με ένα ζωάκι είναι πολλαπλά σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο. Μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αίσθημα κοινωνικής ευθύνης και αλληλεγγύης. Διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα δικά τους μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η ενσυναίσθηση, δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου.

Ο σκύλος, επειδή είναι ένα πολύ επικοινωνιακό ζώο, προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης στο παιδί. Σε αυτή τη διαδικασία είναι καθοριστικής σημασίας ο ρόλος των γονιών. Η ενσυναίσθηση βοηθά το άτομο στην οριοθέτηση της δικής του συμπεριφοράς αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Σε αυτή την περίπτωση η οριοθέτηση δεν επιβάλλεται από τους γονείς στο παιδί, αλλά προέρχεται από το ίδιο το άτομο ως μια ικανότητα αυτορρύθμισης.

Η επίδραση των ζώων στα παιδιά είναι πολλαπλά ευεργετική

• Ικανότητα στη μάθηση.
• Ανάπτυξη της συναισθηματικής τους νοημοσύνης.
• Διάθεση για περισσότερη σωματική άσκηση.
• Συναισθηματική υποστήριξη και αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι τα νήπια και τα βρέφη που μεγαλώνουν με ζώο συντροφιάς δεν γλείφουν τον αντίχειρά τους, κλασικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας.
• Υπευθυνότητα, φροντίδα για τους άλλους και αίσθηση ικανότητας. Το παιδί νιώθει και είναι χρήσιμο.
• Η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση ενδυναμώνονται.

Οι γονείς δεν πρέπει να μεταφέρουν τις δικές τους φοβίες και τα παιδικά τους βιώματα στα παιδιά τους. Ο σκύλος είναι φίλος, σύντροφος. Για να αντιδράσει έντονα -εκτός ελάχιστων περιπτώσεων- πρέπει να προκληθεί, να απειληθεί ή να βασανιστεί! Τα παιδιά και οι γονείς μόνο να κερδίσουν έχουν αγαπώντας τα ζώα. Αγαπώντας τα ζώα παίρνει μαθήματα ζωής.

Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, η εμπειρία, ενισχύει ουσιαστικά το άτομο. Τα παιδιά που συμβιώνουν με ένα ζώο αντιμετωπίζουν τη ζωή πιο ρεαλιστικά και βιώνουν πιο εύκολα τις απώλειες στη ζωή τους. Τα ζώα συντροφεύουν τον άνθρωπο στη μοναξιά του. Σύμφωνα με στοιχεία επιστημονικών μελετών, η θεραπευτική συμβολή των ζώων συντροφιάς σε παιδιά με προβλήματα νοσολογικά, συναισθηματικά αλλά και συμπεριφοράς είναι ανεκτίμητη.

Σημειώστε, γονείς και δάσκαλοι, ότι η παιδική ωμότητα απέναντι στα ζώα προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα. Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να στιγματίσουν τη μετέπειτα ενήλικη ζωή ενός παιδιού είναι να βασανίσει ή να σκοτώσει ένα ζώο, χωρίς να υποστεί συνέπειες. Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώω,ν αποτελεί έναν δείκτη του πώς θα εξελιχθεί το παιδί ως ενήλικας! Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί τον σεβασμό προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για να αποκτήσει σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στη βiα.

Εν κατακλείδι, μέσα από τα ζώα καλλιεργούνται στα παιδιά οι αξίες του ανθρωπισμού, της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης, του αλτρουισμού. Και αυτά είναι μερικά μόνο από τα οφέλη της συμβίωσης του παιδιού με ένα κατοικίδιο ζώο.

Οι γονείς, δε, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη επιτυχία αυτής της διαδικασίας. Με δύο λόγια, γονείς και παιδιά αγαπήστε τα ζώα! Είναι οι φυσικοί μας σύντροφοι και συνοδοιπόροι σε αυτό τον πλανήτη![/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Citypatras.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Κεντρικό έκθεμα αποτελεί ένας από τους πολύ καλά διατηρημένους σκελετούς αρχαίων αλόγων που βρέθηκαν στις πρόσφατες ανασκαφές στο αρχαίο νεκροταφείο, στο Φάληρο

Μία συναρπαστική έκθεση τέχνης και επιστήμης διοργανώνει η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Στην Πτέρυγα Ιωάννης Μακρυγιάννης της Σχολής, από σήμερα έως το τέλος Απριλίου παρουσιάζεται η έκθεση με τίτλο «ΙΠΠΟΣ: Το άλογο στην αρχαία Αθήνα».

Η έκθεση, την οποία επιμελήθηκε η καθηγήτρια Jenifer Neils, Διευθύντρια της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, περιλαμβάνει περισσότερα από 50 αρχαία αντικείμενα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό. Το στήσιμο και τη σκηνογραφία υπογράφουν οι Παρασκευή Γερολυμάτου και Ανδρέας Γεωργιάδης από τη Μικρή Άρκτο.

“ΙΠΠΟΣ: Το Άλογο στην αρχαία Αθήνα” | Η έκθεση στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα ξεκίνησε!

Οι επισκέπτες θα γνωρίσουν αντικείμενα και έργα τέχνης που απεικονίζουν τους πολλαπλούς ρόλους που έπαιζαν τα άλογα στην αρχαία Αθήνα: στους αθλητικούς αγώνες, τον πόλεμο, τη μυθολογία και τη θρησκεία.

Από ταφικά κτερίσματα έως αφιερώματα στην Ακρόπολη της Αθήνας, τα αντικείμενα αυτά αναδεικνύουν τη συμβολική σημασία του αλόγου σε μια πόλη που χαρακτηριζόταν από ιππομανία. Στην έκθεση αυτή, τέχνη και επιστήμη συστρατεύονται για να παρουσιάσουν τα νεότερα αποτελέσματα της αρχαιολογικής, ζωοαρχαιολογικής και ιστορικής έρευνας με στόχο την καλύτερη κατανόηση της σημασίας του αλόγου στην αρχαία αθηναϊκή κοινωνία.
αλογο κοκαλα
Κεντρικό έκθεμα αποτελεί ένας από τους πολύ καλά διατηρημένους σκελετούς αρχαίων αλόγων που βρέθηκαν στις πρόσφατες ανασκαφές στο αρχαίο νεκροταφείο, στο Φάληρο

Τα εκθέματα προέρχονται από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Μουσείου Ακρόπολης, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών (Αρχαία Αγορά, Κεραμεικός κ.α.) της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής (Αρχ. Μουσείο Βραυρώνας), της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Φλωρεντίας, του Κρατικού Μουσείου Βάδης (Καρλσρούη) και τη Νομισματική Συλλογή της Alpha Bank.

Βάση με παράσταση αγώνα αποβατών / Πεντελικό μάρμαρο, 4ος αιώνας π.Χ. Ανασκαφές Αγοράς S 399
Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών © Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού – Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (Ο.Δ.Α.Π.)

Η έκθεση διαρθρώνεται σε έξι θεματικές ενότητες: την ταφή του αλόγου από το Φάληρο, την ιπποτροφία ή αλλιώς την εκτροφή και την εκπαίδευση των αλόγων, τις ιπποδρομίες και τις αρματοδρομίες, το αθηναϊκό ιππικό σώμα, τη μυθολογία και τη θρησκεία.

Στα σημαντικά εκθέματα περιλαμβάνονται ένα αγγείο με την πρώτη ζωγραφική απεικόνιση του αλόγου στην τέχνη της Αρχαίας Αθήνας που χρονολογείται περίπου στο 900 π.Χ., ένας χάλκινος χαλινός, πιθανότατα λάφυρο από τους περσικούς πολέμους αφιερωμένο στην Ακρόπολη, ένα μαρμάρινο ανάγλυφο που απεικονίζει μια δραματική σκηνή με έναν πολεμιστή που πηδάει από ένα άρμα, ένα μεγάλο ταφικό μνημείο προς τιμήν ενός ιππάρχου με παράσταση μάχης και ένα σπάνιο αργυρό νόμισμα με το θεό της θάλασσας τον Ποσειδώνα πάνω σε άλογο.

Επιπλέον, ένας αμφορέας από σωστική ανασκαφή στη Γλυφάδα που περιείχε την ταφή ενός παιδιού, εκτίθεται για πρώτη φορά στο κοινό. Στο αγγείο, που αποδίδεται στο ζωγράφο Λυδό, έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της αττικής μελανόμορφης τεχνοτροπίας, απεικονίζεται ένας νεαρός ιπποκόμος που ιππεύει ένα άλογο, ενώ οδηγεί ένα δεύτερο.
Τα άλογα στο νεκροταφείο του αρχαίου Φαλήρου

Μία από τις πιο εντυπωσιακές ανακαλύψεις αυτού του αιώνα είναι το εκτεταμένο νεκροταφείο του αρχαίου Φαλήρου, του πρώτου λιμανιού της Αθήνας. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν εκεί από το 2012 έως το 2016 από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων υπό τη διεύθυνση της Δρ. Στέλλας Χρυσουλάκη, έφεραν στο φως πάνω από 1900 απλές ανθρώπινες ταφές. Διάσπαρτες στο νεκροταφείο βρέθηκαν επίσης 18 ταφές αλόγων. Το οστεολογικό υλικό από αυτές τις ταφές αλόγων συντηρήθηκε και μελετήθηκε στο Malcolm H. Wiener Εργαστήριο Αρχαιολογικών Επιστημών της Αμερικανικής Σχολής. Ο ζωοαρχαιολόγος, Δρ. Flint Dibble, μελέτησε την ηλικία, το φύλο, τη φυσική κατάσταση και τα ταφικά σύνολα οκτώ ταφών αλόγων. Παρόλο που η κατάσταση των σκελετών δεν μας υποδεικνύει τον τρόπο που πέθαναν, μια θεωρία υποστηρίζει ότι πρόκειται για θυσίες προς τιμήν του θεού Ποσειδώνα, γνωστού και με το επίθετο Ίππιος.

Ένα άλλο πολύ σημαντικό έκθεμα, η χάλκινη προτομή αλόγου από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Φλωρεντίας, που ανήκε κάποτε στο Λαυρέντιο το Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων αποτελεί ένα σπάνιο πρωτότυπο μεγάλου έφιππου αγάλματος. Είναι η πρώτη φορά που η προτομή αυτή παρουσιάζεται στο κοινό στην Ελλάδα, και μία από τις λίγες φορές που εκτίθεται εκτός Ιταλίας. Η προτομή, που ήταν αρχικά επιχρυσωμένη, περικλείει τη δύναμη, την ευγένεια, το πνεύμα και την εγρήγορση ενός καλοθρεμμένου αλόγου. Το 2015, κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης εντοπίστηκαν λαξευμένα στη δεξιά πλευρά του λαιμού του αλόγου κοντά στη χαίτη τρία ελληνικά γράμματα (Χ, Ν, Λ). Αυτό δείχνει χωρίς αμφιβολία ότι το άγαλμα είναι ελληνικό και ότι χυτεύτηκε τον 4ο αιώνα π.Χ…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το άρθρο στo Iefimerida.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών σκύλου και γάτας που καθορίζονται στον νέο νόμο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς. Δείτε τι πρέπει να κάνετε οπωσδήποτε στο σκύλο σας μέχρι την 1η Μαρτίου 2022.

Στο ΦΕΚ 169/18-9-2021 δημοσιεύεται ο νόμος 4830 που αφορά το «Νέο Πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς – Πρόγραμμα ΑΡΓΟΣ και λοιπές διατάξεις».

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον νέο νόμο ο ιδιοκτήτης ζώου συντροφιάς έχει τις εξής υποχρεώσεις:

1. Να στειρώσει τον σκύλο ή τη γάτα του, εντός έξι μηνών από την απόκτησή τους, εφόσον το ζώο είναι άνω του ενός έτους. Εάν το ζώο είναι μικρότερο σε ηλικία (κάτω του ενός έτους), τότε ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να φροντίσει για τη στείρωσή του αφού συμπληρώσει τους 12 μήνες ζωής και μέσα σε χρονικό διάστημα έξι μηνών. Ωστόσο, η προθεσμία μπορεί να διαφοροποιείται, ανάλογα με τη φυλή του ζώου και άλλα ειδικά χαρακτηριστικά του, έπειτα από εμπεριστατωμένη γνωμάτευση κτηνιάτρου.Η στείρωση δεν είναι υποχρεωτική για ζώα, των οποίων δείγμα γενετικού υλικού (DNA) έχει αποσταλεί στο Εργαστήριο Φύλαξης και Ανάλυσης Γενετικού Υλικού Ζώων Συντροφιάς (ΕΦΑΓΥΖΣ).Στην περίπτωση που ο ιδιοκτήτης αρνείται να στειρώσει το ζώο του, ή δεν αποστείλει δείγμα γενετικού υλικού (DNA) στο Εργαστήριο Φύλαξης και Ανάλυσης Γενετικού Υλικού Ζώων Συντροφιάς, θα του επιβληθεί πρόστιμο 1.000 ευρώ. Παράλληλα, θα του δοθεί τρίμηνη προθεσμία για να προβεί στη στείρωση ή την αποστολή δείγματος γενετικού υλικού του ζώου.Αν παρέλθει και αυτό το χρονικό διάστημα, και ο ιδιοκτήτης δεν έχει μεριμνήσει για την απαιτούμενη ενέργεια, τότε επιβάλλεται εκ νέου το πρόστιμο.Πρέπει να διευκρινισθεί ότι η υποχρέωση του ιδιοκτήτη να στειρώσει το δεσποζόμενο ζώο συντροφιάς ή να αποστείλει δείγμα γενετικού υλικού του (DNA) άρχεται την 1/3/2022 και τα πρόστιμα θα επιβάλλονται από την 1/9/2022.

   Να αναφερθεί ότι, η στείρωση δεν είναι υποχρεωτική για τους σκύλους εργασίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

2. Να σημάνει και να καταγράψει τον σκύλο ή τη γάτα του στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς (ΕΜΖΣ), πριν το ζώο αποχωρίσει από τον τόπο γέννησής του και, οπωσδήποτε, εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη γέννηση του, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση απόκτησης.Να τονιστεί ότι είναι υποχρεωτική η ηλεκτρονική σήμανση κάθε σκύλου και γάτας, η καταχώρισή τους στο ΕΜΖΣ, όπως και η καταχώριση κάθε μεταβολής. Δηλαδή, ο ιδιοκτήτης ή ο ανάδοχος του ζώου συντροφιάς (σκύλου ή γάτας) είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει τον κτηνίατρο ή τον αρμόδιο υπάλληλο του δήμου, για τη μεταβολή των στοιχείων που έχουν καταχωρισθεί στο ΕΜΖΣ, και αφορούν είτε τον ίδιο (όπως ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, αριθμό ταυτότητας ή διαβατηρίου ή άλλου ισοδύναμου δημοσίου εγγράφου) είτε το ζώο συντροφιάς, το αργότερο εντός προθεσμίας 10 εργασίμων ημερών από τη μεταβολή.Κατ’ εξαίρεση, η απώλεια και η εύρεση θα πρέπει να δηλωθούν εντός προθεσμίας δύο εργάσιμων ημερών, από το σχετικό γεγονός. Σε περίπτωση αλλαγής ιδιοκτήτη, ενημερώνονται, αναλόγως, από τον κτηνίατρο, το ΕΜΖΣ και το διαβατήριο του ζώου.Αν ο ιδιοκτήτης πρόκειται να μεταναστεύσει σε άλλη χώρα μαζί με το ζώο του, τότε η διαγραφή του ζώου συντροφιάς από το ΕΜΖΣ πραγματοποιείται αποκλειστικά με την επίδειξη σχετικού αποδεικτικού εγγράφου, το οποίο έχει εκδοθεί από δημόσια αρχή, πάροχο υπηρεσιών κοινής ωφέλειας ή χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της χώρας όπου θα εγκατασταθούν.
3. Να μεριμνά για τον ετήσιο εμβολιασμό του ζώου, εφόσον αυτός προβλέπεται, και την κτηνιατρική εξέτασή του, η οποία αποδεικνύεται από το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας ή το διαβατήριο του ζώου, εφόσον διαθέτει.
4. Να τηρεί τους κανόνες ευζωίας του ζώου συντροφιάς και να μεριμνά για την αναγκαία κτηνιατρική περίθαλψή του. Να του εξασφαλίζει άνετο, υγιεινό και κατάλληλο κατάλυμα, το οποίο να είναι προσαρμοσμένο στον φυσικό τρόπο διαβίωσης του ζώου. Παράλληλα, το κατάλυμα θα πρέπει να του επιτρέπει να βρίσκεται στη φυσική του στάση, έτσι ώστε να μην εμποδίζονται οι φυσικές του κινήσεις. Επίσης, στο ζώο θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα για πραγματοποίηση της απαραίτητης για την υγεία και την ευζωία του άσκησης.
5. Να έχει στην κατοχή του το διαβατήριο του ζώου του, εάν πρόκειται να ταξιδέψει με αυτό στο εξωτερικό και να μεριμνά για την ενημέρωσή του, σε περίπτωση μεταβολής των στοιχείων του ιδιοκτήτη ή του ζώου.
6. Να μην εγκαταλείπει το ζώο συντροφιάς του. Στην περίπτωση που επιθυμεί να το αποχωριστεί, και εφόσον δεν έχει βρει νέο ιδιοκτήτη, είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει την πρόθεσή του στην αρμόδια υπηρεσία του δήμου, του τόπου της μόνιμης κατοικίας του.Ο δήμος μεριμνά για την υιοθεσία του και τη γνωστοποιεί μέσω της Πανελλήνιας Πλατφόρμας Υιοθεσίας Αδέσποτων Ζώων Συντροφιάς.Η ανάρτηση της δεν θα ξεπερνά τους δύο μήνες, εφόσον πρόκειται για σκύλο ή γάτα. Αν δεν βρεθεί νέος ιδιοκτήτης, το παραδίδει στην αρμόδια υπηρεσία του δήμου, με την υπογραφή σχετικής υπεύθυνης δήλωσης, και καταβάλει 300 ευρώ για την παράδοση του σκύλου του ή 100 ευρώ για τη γάτα του ή άλλο ζώο συντροφιάς. Ειδικά για τους σκύλους και τις γάτες, ο πιστοποιημένος υπάλληλος του δήμου μεριμνά άμεσα για την ενημέρωση του ΕΜΖΣ ως προς τη μεταβολή αυτή και την καταγραφή του ζώου ως αδέσποτου με τα στοιχεία του δήμου.Ο ιδιοκτήτης που αποχωρίζεται το ζώο συντροφιάς του και το παραδίδει στον δήμο, στερείται της δυνατότητας απόκτησης άλλου ζώου συντροφιάς για χρονικό διάστημα τριών ετών.
7. Να μεριμνά για τον καθαρισμό του περιβάλλοντος από τα περιττώματα του ζώου συντροφιάς, εκτός αν πρόκειται για σκύλο βοήθειας, έρευνας και διάσωσης κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων του, σκύλο στη διάρκεια του κυνηγιού ή σκύλο φύλαξης ποιμνίων κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους.
8. Να φροντίζει, ώστε να καλύπτονται οι ελάχιστες ανάγκες του ζώου. Το ζώο θα πρέπει να έχει επαρκή επαφή με τον ίδιο ή άλλον άνθρωπο, ώστε να μην νοιώθει μοναξιά και να διατηρείται η ψυχική του υγεία. Επίσης, θα πρέπει να μεριμνά για την εκπαίδευσή του, όταν απαιτείται.
9. Να μην κόβει τα αυτιά ή την ουρά του ζώου, εκτός αν συντρέχει ιατρικός λόγος. Επιτρέπεται η πρακτική κοπής μικρού τμήματος του ενός αυτιού γάτας από κτηνίατρο, μετά από επέμβαση στείρωσης.Σε κάθε περίπτωση, να διασφαλίζει ότι το ζώο συντροφιάς απολαμβάνει τις πέντε ελευθερίες των ζώων:
   i. Ελευθερία από την πείνα και τη δίψα
   ii. Ελευθερία από άσκοπη ταλαιπωρία και καταπόνηση
   iii. Ελευθερία από πόνο, τραυματισμό και ασθένεια
   iv. Ελευθερία από φόβο και αγωνία
   v. Ελευθερία έκφρασης φυσιολογικής συμπεριφοράς.
10. Ο ιδιοκτήτης ή ο ανάδοχος ζώου συντροφιάς ευθύνεται για οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά προκαλείται από το ζώο, σύμφωνα με το άρθρο 924 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164). Για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς, τα οποία δεν φιλοξενούνται σε ανάδοχο, η αντίστοιχη ευθύνη βαρύνει το πρόσωπο, τα στοιχεία του οποίου έχουν καταχωρηθεί στο ΕΜΖΣ για το συγκεκριμένο ζώο (δήμος ή φιλοζωικό σωματείο ή φιλοζωική οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ή ιδιώτης που διαθέτουν καταφύγιο), εφόσον αυτοί δεν έχουν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις τους από τον νόμο και ιδίως, αν δεν έχουν στειρώσει τα ζώα αυτά, εκτός εάν καταβληθεί αστική αποζημίωση για την προκληθείσα βλάβη ή ζημία από άλλον φορέα, όπως ασφαλιστική εταιρεία.Για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς που δεν έχουν σημανθεί, η ευθύνη βαρύνει τον δήμο, στα όρια του οποίου προκλήθηκε η βλάβη ή η ζημία.
11. Να μεριμνά να γίνεται ο περίπατος του σκύλου πάντα με συνοδό και οφείλει να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα, έτσι ώστε να μην εξέρχεται ελεύθερα ο σκύλος του από τον χώρο της ιδιοκτησίας του και εισέρχεται σε χώρους άλλων ιδιοκτησιών ή σε κοινόχρηστους χώρους. Για την αποφυγή ατυχημάτων υποχρεούται, κατά τη διάρκεια του περιπάτου, να κρατάει τον σκύλο του με λουρί και να βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτόν – η ίδια υποχρέωση ισχύει και για οποιονδήποτε συνοδό του ζώου. Η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει όταν ο σκύλος βρίσκεται μέσα σε πάρκο ζώων.Οφείλει να φροντίζει να μην μένει μόνιμα δεμένος ο σκύλος του, και όχι πάνω από δύο ώρες την ημέρα, εντός της ιδιοκτησίας του, ακόμα κι αν η αλυσίδα ή το σκοινί είναι μακρύ. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον η ιδιοκτησία δεν έχει περίφραξη, επιτρέπεται η χρήση υπόγειου ηλεκτρονικού φράχτη.Αν ο σκύλος μένει μόνιμα στην αυλή ή σε άλλον εξωτερικό χώρο, τότε οφείλει να του παρέχει κατάλυμα για ανάπαυση, το οποίο να είναι τοποθετημένο σε δροσερό και σκιερό μέρος το καλοκαίρι, και, τον χειμώνα να είναι επαρκώς προστατευμένο από το κρύο και τον αέρα. Να τονιστεί ότι το κατάλυμα για ανάπαυση πρέπει να προστατεύεται από τη βροχή, το χιόνι και τα λιμνάζοντα ύδατα. Ο εξωτερικός χώρος, στον οποίο διαμένει ο σκύλος, πρέπει να καθαρίζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και η έκτασή του να του δίνει τη δυνατότητα κίνησης και άσκησης -ανάλογης με τη φυλή και την ηλικία του.
12. Ο ιδιοκτήτης γάτας οφείλει να μεριμνά, ώστε αυτή να μην διαβιεί σε κλουβί.
13. Απαγορεύεται η αφαίρεση του μέσου ηλεκτρονικής σήμανσης από τον ιδιοκτήτη του ζώου συντροφιάς, ή από άλλο πρόσωπο, ή από κτηνίατρο, χωρίς κτηνιατρική γνωμάτευση, η οποία βεβαιώνει την αναγκαιότητα της αφαίρεσης και εντολή αρμόδιου εισαγγελέα. Σε κάθε επίσκεψη επαναληπτικού εμβολιασμού στον κτηνίατρο, ελέγχεται η λειτουργία του μέσου ηλεκτρονικής σήμανσης, και αν δεν λειτουργεί, τοποθετείται νέο.

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Ygeiamou.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

ΠΑΝΙΔΑ

Η Πάρνηθα με τη σημαντική έκτασή της, την πλούσια χλωρίδα της, το πολυποίκιλο ανάγλυφο της και την υψηλή προστασία που απολαμβάνει ως Εθνικός Δρυμός, Καταφύγιο θηραμάτων, Ειδική Περιοχή Προστασίας για την ορνιθοπανίδα (SPA) και περιοχή του Δικτύου Natura 2000, προσφέρει πολύ καλές συνθήκες για την ανάπτυξη της άγριας πανίδας. Έτσι, η πανίδα της Πάρνηθας παραμένει μεταξύ των πλουσιοτέρων της Αττικής και παρά τις αντιξοότητες και τις ανθρώπινες επεμβάσεις διατηρεί το μεγαλύτερο αριθμό κόκκινων ελαφιών (Cervus elaphus) στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία (Ε.Ο.Ε.) και τον Επίκουρο Καθηγητή Α. Λεγάκι (Τμήμα Βιολογίας, Ε.Κ.Π.Α.), υπάρχουν 158 είδη πουλιών στη Πάρνηθα από τα οποία τα 28 περιλαμβάνονται στην Οδηγία 79/409 Παράρτημα Ι, 102 είδη περιλαμβάνονται στη Σύμβαση της Βέρνης Παράρτημα ΙΙ, 58 είδη στη Σύμβαση της Βόννης και 18 είδη στο Ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο. Επίσης υπάρχουν 39 είδη θηλαστικών από τα οποία 25 περιλαμβάνονται στο Κόκκινο Βιβλίο και 32 στη Σύμβαση της Βέρνης. Τέλος, έχουν καταγραφεί 29 είδη ερπετών και αμφίβιων, από τα οποία 24 είδη περιλαμβάνονται στη Συνθήκη της Βέρνης και 4 είδη στην Οδηγία 92/43.

Τα 17 από τα 39 θηλαστικά που απαντώνται στην Πάρνηθα είναι νυχτερίδες, οι οποίες περιλαμβάνονται στη Συνθήκη της Βέρνης και στο Ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο. Η γεωμορφολογία της περιοχής (τρύπες, σπηλιές) προσφέρει καταφύγιο στις νυχτερίδες. Επίσης, οι μεγάλης ηλικίας συστάδες δέντρων και ιδίως αυτές που βρίσκονται σε υγρές περιοχές, είναι ευνοϊκές θέσεις για είδη νυχτερίδων που ζουν σε κουφάλες δέντρων. Η πληθυσμιακή κατάσταση των νυχτερίδων μπορεί και πρέπει να μελετηθεί στην Ελλάδα και ειδικά στη Πάρνηθα όπου απαντώνται αρκετά απειλούμενα είδη.

Ελάφι

Το πιο αντιπροσωπευτικό είδος θηλαστικού που απαντάται στη Πάρνηθα είναι το κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus).

Κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus)

Το κόκκινο ελάφι περιλαμβάνεται στα «Κινδυνεύοντα» είδη σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο, δηλαδή είδη που αντιμετωπίζουν κίνδυνο εξαφάνισης από το φυσικό τους χώρο στο άμεσο μέλλον, αποτελεί αντικείμενο προστασίας βάσει της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και εντάσσεται στο Παράρτημα ΙΙΙ της Συνθήκης της Βέρνης.

Η Πάρνηθα διατηρεί τον πιο ακμαίο πληθυσμό στην Ελλάδα που συμμετέχει ως φυσικός βοσκητής στο οικοσύστημά της. Πρόκειται για τον μοναδικό φυσικό πληθυσμό στη χώρα, το 75% του οποίου είναι αυτόχθονος, δηλαδή απόγονοι ελαφιών που ζούσαν πάντα στην Πάρνηθα και αποτελεί έναν ξεχωριστό απομονωμένο υποπληθυσμό.

Το κόκκινο ελάφι ανήκει στη Τάξη Αρτιοδάκτυλα (Artiodactyla), και στην οικογένεια των Ελαφίδων (Cervidae). Τα αρσενικά ζυγίζουν από 85-240 kg και τα θηλυκά από 80-110 kg, με προσδόκιμο χρόνο ζωής τα 12-15 χρόνια και σπάνια τα 20-25 χρόνια.

Αποτελεί ένα από τα ομορφότερα θηλαστικά της χώρας μας. Έχει στενόμακρο δυνατό σώμα, μακρύ λαιμό, ψηλά και ισχυρά πόδια που καταλήγουν σε οπλές. Το καλοκαίρι το τρίχωμά του έχει κόκκινο καφετί ως κοκκινόξανθο χρώμα, ενώ το χειμώνα γίνεται σκούρο καφετί γκρίζο. Τα νεογέννητα και τα μικρά, ηλικίας 6-7 μηνών, έχουν ανοιχτό κοκκινωπό ή κοκκινόφαιο τρίχωμα και πολυάριθμες κρεμ – λευκές κηλίδες στις πλευρές του σώματος. Κέρατα έχουν μόνο τα αρσενικά, τα οποία απορρίπτονται κάθε χρόνο.

Πρόκειται για δασόβιο είδος που προτιμά τα πλατύφυλλα ή μεικτά και αραιά κωνοφόρα δάση, με πλούσιο υπόροφο, αρκετά διάκενα και χορτολιβαδικές εκτάσεις, που προσφέρουν ποικιλία ποώδους και θαμνώδους βλάστησης. Μετακινείται σε διάφορα υψόμετρα ανάλογα με την εποχή του έτους και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Το καλοκαίρι το συναντάμε στα διάκενα του ελατόδασους, σε επίπεδα λιβάδια και οροπέδια της Πάρνηθας, επιλέγοντας δροσερά σημεία, κυρίως με Β-ΒΔ εκθέσεις. Παραμένει κοντά σε πηγές και ρέματα, αποφεύγοντας τις απότομες κλίσεις, ενώ η ύπαρξη των πλατύφυλλων ειδών βλάστησης αποτελεί σημαντικό κριτήριο για την παραμονή του στη περιοχή. Το χειμώνα κατεβαίνει σε χαμηλά υψόμετρα, όπου βρίσκει καταφύγιο στα πευκοδάση, σε περιοχές με μικρή χιονοκάλυψη και προφυλαγμένες από τους ισχυρούς ΒΔ ανέμους.

Το ελάφι δεν αλλάζει εύκολα το περιβάλλον στο οποίο ζει. Στις περιπτώσεις όμως υπερπληθυσμού, έντονης διαταραχής (π.χ φωτιά), έλλειψης τροφής και νερού ή δυσμενών καιρικών συνθηκών, αναγκάζεται να μετακινηθεί σε ευνοϊκότερες περιοχές, διασχίζοντας καμιά φορά αρκετά μεγάλες αποστάσεις. Η μετανάστευση των ζώων έχει προκαθορισμένο δρομολόγιο και συγκεκριμένο τόπο προορισμού και πάντοτε συνοδεύεται με ταξίδι επιστροφής στην αρχική θέση αναχώρησης.

Οι εποχιακές μεταναστεύσεις των ελαφιών έχουν ως σκοπό την επιβίωση των ατόμων και συνδέονται με την αναζήτηση ευνοϊκότερων κλιματικών συνθηκών και με την εξασφάλιση τροφής για μία ορισμένη χρονική περίοδο, στο τέλος της οποίας τα ζώα επιστρέφουν στον τόπο προέλευσης. Πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο, η μία στο τέλος της άνοιξης και η άλλη στο τέλος του φθινοπώρου. Τα κυριότερα περάσματα στην περιοχή της Πάρνηθας είναι από Κιάφα Πλατάνα προς Κλιμέντι και αντίστοιχα, από Λοιμικό- Σαλονίκη προς Μόλα, από Ανάκτορα Τατοίου προς Φλαμπούρι κ.α.

Οι μεταναστεύσεις κατά την περίοδο της αναπαραγωγής έχουν ως σκοπό τη διατήρηση του πληθυσμού και σχετίζονται με την εξασφάλιση ευνοϊκότερων συνθηκών αναπαραγωγής και ανάπτυξης των νεογνών. Παρατηρούνται μετακινήσεις από τις χαμηλότερες προς τις υψηλότερες περιοχές. Τα πιο χαρακτηριστικά σημεία αναπαραγωγής είναι Κιάφα Πλατάνα, Ρουμάνι, Λοιμικό, Μόλα, όπως και οι ρεματιές Μαυρόρεμα, Γκούρας, Κυριάκι, Χούνη, Χάραδρος. Μετά το τέλος της αναπαραγωγής τα αρσενικά μετακινούνται σε ήσυχα μέρη με πλούσια βλάστηση όπως η Σκίπιζα, το Κανταλίδι, το Μπάφι κ.α.

Επισημαίνεται ότι μετά τη πυρκαγιά πολλοί πληθυσμοί ελαφιών μετακινήθηκαν προς περιοχές όπως το Τατόϊ, τα Δερβενοχώρια, ο Αυλώνας και γενικά στις άκαυτες ζώνες.

Το κόκκινο ελάφι είναι είδος φυτοφάγο. Η τροφή του αποτελείται κυρίως από κάστανα, ψευδοπλάτανο, οξιά, ιτιά, φράξο, κισσός, αγριαχλαδιά, βατόμουρα και διάφορα είδη γράστεων και ποών. Τρέφεται επίσης και με γεωργικά και κτηνοτροφικά είδη όπως βίκο, μπιζέλια, καλαμπόκι, τεύτλα, γεώμηλα κ.α. Σε περιοχές και κατά τις εποχές όπου οι πόες αφθονούν, το ελάφι επιλέγει αυτές ως κύρια τροφή, ενώ τα θαμνώδη και ξυλώδη φυτά έχουν δευτερεύουσα σημασία. Επίσης επιλέγουν αγρωστώδη, όταν αυτά είναι χλωρά και έχουν υψηλή σχέση φύλλων – στελεχών.

Το ελάφι είναι κοινωνικό είδος και ζει σε αγέλες, όπου επικρατεί τέλεια οργάνωση και ιεραρχία. Τα αρσενικά ζουν ξεχωριστά από τα θηλυκά, εκτός της αναπαραγωγικής περιόδου. Σχηματίζουν ανεξάρτητες μικρές ομάδες των 4-6 ατόμων. Οι αγέλες των θηλυκών συμπεριλαμβάνουν και τα μικρά τους, ηλικίας 1-3 ετών και συνήθως αποτελούνται από 12-20 άτομα, όπου την ηγεσία αναλαμβάνει το πιο ηλικιωμένο θηλυκό. Σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούν στην Πάρνηθα, η περίοδος αναπαραγωγής του ελαφιού αρχίζει από τα τέλη Αυγούστου και διαρκεί ως τα μέσα Οκτωβρίου. Κατάλληλες θέσεις για αναπαραγωγή στην περιοχή της Πάρνηθας αποτελούν οι θέσεις Βιλιάνι, Κιάφα Πλατάνα, Λοιμικό, Μόλα, Γκούρα, Λιμέντι, Ρουμάνι. Κατάλληλα διάκενα για αναπαραγωγικές δραστηριότητες υπάρχουν και στη Σαλονίκη, στη Μπόρτιζα, στη περιοχή Πλατάνα κ.α.

Λύκος (Canis lupus)

Η επανεμφάνιση του λύκου στην Πάρνηθα εντοπίζεται από το 2012 στον Εθνικό Δρυμό (αρχικά από παρατηρήσεις εργαζομένων), ενώ είχε εξαφανιστεί από τη δεκαετία του 60. Η φυσική διαδικασία διασποράς του ζώου βρήκε στην Πάρνηθα κατάλληλες συνθήκες εποικισμού, καθώς η παρουσία του ελαφιού εξασφαλίζει τροφή. Ο λύκος προστατεύεται από την κοινοτική νομοθεσία, με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 92/43/ΕΟΚ, για τα είδη και τους τύπους οικοτόπων, αποτελεί είδος προτεραιότητας (92/43/Annex II, IV) και είναι υποχρέωση της χώρας η διατήρηση της παρούσας κατάστασης πληθυσμιακού δυναμικού και της παρούσας χωρικής κατανομής στην περιοχή νοτίως του 39ου παράλληλου.

Λοιπά Θηλαστικά

Κρητικός Αίγαγρος (Capra aegagrus cretica)
Υπάρχει ένας αξιόλογος πληθυσμός Κρητικού αίγαγρου (Capra aegagrus cretica), κοινώς γνωστό ως Κρι-κρι, ο οποίος εισήχθη στο δρυμό το 1961, από την Κρήτη.

Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)

Στην περιοχή της Πάρνηθας απαντάται και ένας μικρός πληθυσμός ζαρκαδιών, χωρίς ωστόσο να υπάρχει εκτίμηση πληθυσμού ή κάποια μελέτη πάνω στο συγκεκριμένο είδος.

Οι μετακινήσεις των ελαφιών προς βιοτόπους χαμηλού υψομέτρου είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα την άσκηση ισχυροτέρων πιέσεων στους βιοτόπους και κατ’ επέκταση στους πληθυσμούς των ζαρκαδιών (πηγή Ρουμάνι, Αγ. Παρασκευή, Βούτημα, Σαλονίκη, Α. Νικόλαος κ.α.).

Σκατζόχοιρος (Erinaceus concolor)

Το είδος χαρακτηρίζεται από το ανοιχτό χρώμα του στήθους, σε αντίθεση με το υπόλοιπο σκουρότερο της κοιλιάς. Το μήκος κυμαίνεται από 225-275 χλστ. Απαντάται κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη και είναι το μοναδικό είδος σκαντζόχοιρου που επικρατεί στη Κρήτη και σε άλλα ελληνικά νησιά. Βρίσκεται σε δασικές εκτάσεις, θαμνώδεις και χορτολιβαδικές εκτάσεις, δεντροστοιχίες, κήπους, πάρκα κλπ. Είναι νυκτόβιο είδος. Η χειμερία νάρκη διαρκεί από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο. Τρέφεται με έντομα, σκουλήκια, σαλιγκάρια.

Τυφλασπάλακας (Talpa caeca)

Απαντάται στο μεσογειακό χώρο και μόνο στις ηπειρωτικές περιοχές. Βρίσκεται σε λιβαδικές εκτάσεις και σε δασικές εκτάσεις πλατύφυλλων ειδών. Περνάει τη ζωή του σχεδόν μόνιμα κάτω από το έδαφος. Τρέφεται με σκουλήκια, λάρβες εντόμων και άλλα ασπόνδυλα.

Σπιτομυγαλίδα (Crocidura russula)

Είναι το πιο διαδεδομένο είδος μυγαλίδων. Μήκος σώματος 65-85 χλστ. και μήκος ουράς 35-50 χλστ. Απαντάται σε λιβάδια, δασικές εκτάσεις, δενδροστοιχίες και γενικά σε ξερό έδαφος. Τρέφεται με έντομα, αράχνες, ψείρες, σαλιγκάρια.

Χωραφομυγαλίδα (Crocidura leucodon)

Μήκος κεφαλής και σώματος κυμαίνεται από 65-85 χιλ ενώ τα πίσω πόδια δεν ξεπερνούν τα 13 χιλ. απαντάται σε λιβάδια, δασικές εκτάσεις, δενδροστοιχίες και γενικά σε ξηρό έδαφος.

Κηπομυγαλίδα (Crocidura suaveolens)

Παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με τη crocidura russula και χρησιμοποιεί εξίσου τον ίδιο οικότοπο.

Eτρουσκομυγαλίδα (Suncus etruscus)

Είναι η πιο μικρή μυγαλίδα και ένα από τα πιο μικρά θηλαστικά στο κόσμο με κεφάλι και σώμα μικρότερο από 45 χιλ. Απαντάται σε λιβάδια, λόγγους, κήπους ενώ συχνά βρίσκεται κάτω από πέτρες και κούτσουρα. Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες για το συγκεκριμένο είδος.

Νυχτονόμος (Tadarida taeniotis)

Χαρακτηρίζεται από το μεγάλο της μέγεθος και είναι ένα από τα μεγαλύτερα είδη στην Ευρώπη. Είναι η μόνη νυχτερίδα στην Ευρώπη της οποίας η ουρά προεξέχει αρκετά από τη μεμβράνη. Απαντάται κυρίως σε λοφώδεις περιοχές ή σε θαλάσσιους βράχους αλλά βρίσκεται συχνά και σε πόλεις.

Τρανορινόλοφος (Rhinolophus ferrumequinum)

Είναι η μεγαλύτερη πεταλοειδής νυχτερίδα (μήκος βραχιόνων 50-61 χιλ). Απαντάται σε δασώδεις περιοχές, σε σπηλιές, σήραγγες και σε κελάρια.

Μικρορινόλοφος (Rhinolophus hipposideros)

Είναι η μικρότερη πεταλοειδής νυχτερίδα της Ευρώπης (μήκος βραχιόνων 35-42 χιλ). Απαντάται σε δασώδεις περιοχές, σε σπηλιές, σήραγγες και κελάρια.

Ρινόλοφος του Blasius (Rhinilophus blasii)

Μεσαίου μεγέθους πεταλοειδής νυχτερίδα (μήκος βραχιόνων 44-50 χιλ). Απαντάται κυρίως σε σπηλιές.

Τρανονυχτερίδα (Eptesicus serotinus)

Μήκος βραχιόνων 48-55 χιλ. Απαντάται κυρίως σε δάση αλλά και γύρω από φάρμες. Συχνάζει επίσης σε δέντρα, κτίρια και περιστασιακά σε σπηλιές.

Πτερυγονυχτερίδα (Miniopterus schreibersi)

Μικρή νυχτερίδα με τρίχωμα και κεφάλι κοντά και στητά, και πολύ μεγάλα πτερύγια (μήκος βραχιόνων 42-48 χιλ). Απαντάται κυρίως στην ύπαιθρο, σε σπηλιές και μερικές φορές σε κτίρια.

Μικρομυωτίδα (Myotis blythi)

Λίγο μικρότερη από την τρανομυωτίδα με μήκος βραχιόνων 54-60 χιλ. απαντάται κυρίως σε ανοιχτές, αραιά δασωμένες περιοχές. Κουρνιάζουν σε σπηλιές και σε κτίρια σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Πυρρομυωτίδα (Myotis emarginatus)

Μικρή νυχτερίδα στις αποχρώσεις του κόκκινου και του καφέ. Η άκρη της μεμβράνης της ουράς με αραιό τρίχωμα (μήκος βραχιόνων 36-42 χιλ). Απαντάται σε σπηλιές και ορυχεία το χειμώνα, σε δέντρα και κτίρια το καλοκαίρι.

Τρανομυώτιδα (Myotis myotis)

Πολύ μεγάλη νυχτερίδα με μήκος βραχιόνων 57-67 χιλ. Απαντάται κυρίως σε ανοιχτές αραιές δασώδεις περιοχές. Κουρνιάζουν σε σπηλιές και σε κτίρια σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Μικρονυκτοβάτης (Nyctalus leisleri)

Πρόκειται για σπάνιο είδος και απαντάται σε δασώδεις εκτάσεις όπου κουρνιάζουν κυρίως σε κουφάλες δεντρων και περιστασιακά σε κτίρια.

Νυκτοβάτης (Nyctalus noctula)

Τρίχωμα χρώματος χρυσού-καφέ με στενά φτερά και μήκος βραχιόνων 46-55 χιλ. απαντάται σε δασώδεις περιοχές και κουρνιάζουν σε δέντρα.

Λευκονυχτερίδα (Pipistrellus kuhli)

Ελαφρύτερο από άλλα είδη αυτής της οικογένειας με μήκος βραχιόνων 32-35 χιλ. απαντάται σε δασώδεις εκτάσεις, αγροκτήματα, ρεικότοπους, αλλά συνήθως κοντά σε νερό. Κουρνιάζουν σε κτίρια και δέντρα όλες τις εποχές, μερικές φορές το χειμώνα.

Νυχτερίδα του Nathusius (Pipistrellus nathusii)

Το είδος αυτό παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την κοινή νυχτερίδα αυτής της οικογένειας, μόνο που το χρώμα του δεν είναι ομοιόμορφο (μήκος βραχιόνων 32-35 χιλ). Απαντάται κυρίως σε δασώδεις εκτάσεις.

Νανονυχτερίδα (Pipistrellus pipistrellus)

Πρόκειται για το πιο κοινό είδος αυτής της οικογένειας, το χρώμα του οποίου είναι ενιαίο (μήκος βραχιόνων 28-34 χιλ). απαντάται σε δασώδεις εκτάσεις, αγροκτήματα, ρεικότοπους αλλά συνήθως κοντά σε νερό. Κουρνιάζουν σε κτίρια και δέντρα όλες τις εποχές, μερικές φορές σε σπηλιές το χειμώνα.

Βουνονυχτερίδα (Pipistrellus savii)

Έχει μήκος βραχιόνων 32-38 χιλ. απαντάται σε δασώδεις εκτάσεις, αγροκτήματα, ρεικότοπους αλλά συνήθως κοντά σε νερό. Κουρνιάζουν σε κτίρια και δέντρα όλες τις εποχές, μερικές φορές σε σπηλιές το χειμώνα.

Ωτονυχτερίδα (Plecotus auritus)

Το είδος αυτό χαρακτηρίζεται από τα πολύ μεγάλα αυτιά που το καθιστούν ξεχωριστό από τα άλλα είδη νυχτερίδων της Ευρώπης (μήκος βραχιόνων 34-41 χιλ). Απαντάται σε δασώδεις εκτάσεις. Κουρνιάζουν σε δέντρα και κτίρια σε όλη τη διάρκεια του χρόνου μερικές φορές σε σπηλιές το χειμώνα.

Παρδαλονυχτερίδα (Vespertilio murinus)

Το είδος αυτό χαρακτηρίζεται από τα πλατιά και στρογγυλευμένα αυτιά του (μήκος βραχιόνων 40-48 χιλ). Απαντάται σε δασώδεις περιοχές, αγροκτήματα, συχνά σε πόλεις. Το καλοκαίρι κουρνιάζουν σε δέντρα, κτίρια και σχισμές βράχων, το χειμώνα σε βαθιές σπηλιές και κελάρια.

Λαγός (Lepus capensis)

Το τρίχωμά του είναι κίτρινο-καφέ σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, τα πόδια του μακριά. Τα αυτιά του επίσης μακριά και με μαύρα στίγματα. Ο λαγός αυτός ζει κυρίως σε αγροικίες και βρίσκεται επίσης σε ανοιχτές δασώδεις εκτάσεις.

Δενδρομυωξός (Dryomis nitedula)

Μαύρη απόχρωση γύρω από τους οφθαλμούς, κοντά αυτιά. Σώμα και κεφάλι 80-130 χιλ, ουρά 80-95 χιλ. απαντάται σε δασικές εκτάσεις κυρίως πλατύφυλλων ειδών, ειδικά όπου υπάρχουν πυκνοί θάμνοι.

Δασομυωξός (Glis glis)

Πρόκειται για το πιο μεγάλο είδος της οικογένειας. Δεν έχει μαύρη απόχρωση γύρω από τους οφθαλμούς, αλλά μαύρους κύκλους που τονίζουν το μέγεθός τους (σώμα 130-190 χιλ, ουρά 110-150 χιλ). Χτίζουν φωλιές ψηλά σε θόλους δέντρων και τρέφονται με καρπούς και σπόρους.

Μικροτυφλοποντικός (Spalax leucodon)

Πρόκειται για είδος λίγο μικρότερο από το s.micropthalmus (σώμα 26 εκ, πίσω πόδια 20-25 χιλ. απαντάται σε γρασίδι και σε καλλιεργημένο έδαφος.

Νανοκρικετός (Cricetulus migratorius)

Είδος του μεγέθους των ποντικών χωρίς μαύρα στίγματα (σώμα 90-110 χιλ, ουρά 22-28 χιλ). Απαντάται σε γρασίδι και σε ανοιχτές δασικές εκτάσεις.

Αρουραίος Μεσογείου (Microtus guentheri)

Άσπρα πόδια, ουρά μακριά και ανοιχτόχρωμη (σώμα 100-120 χιλ, ουρά 20-30 χιλ). Απαντάται σε ξερό γρασίδι, λειμώνες και καλλιέργειες όπου μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερες καταστροφές.

Σκαπτοποντικός savi (Pitimys savii)

Παρουσιάζει αρκετές εξωτερικές ομοιότητες με το είδος pitymys subterraneus (σώμα 85-105 χιλ, ουρά 25-35 χιλ, πίσω πόδια 14-16 χιλ).

Βραχοποντικός (Apodemus mystacinus)

Αυτό το είδος ποντικών είναι το πιο μεγάλο και το πιο γκρίζο από κάθε άλλο της οικογένειας apodemus (σώμα 100-130 χιλ, ουρά 105-140 χιλ). Απαντάται σε ξηρές δασικές περιοχές και σε βραχώδεις εκτάσεις που καλύπτονται από θάμνους.

Δασοποντικός (Apodenus sylvaticus)

Πρόκειται για το πιο κοινό είδος ποντικών στις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης (σώμα 80-110 χιλ, ουρά 70-115 χιλ).Αποτελεί το κυρίαρχο είδος των δασικών εκτάσεων, εντοπίζεται όμως και σε κήπους, σε φράχτες από θάμνους και σε βράχους. Συχνά απαντάται σε σπίτια και αγροικίες.

Κρικοποντικός (Apodemus flavicollis)

Παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το είδος apodemus sylvaticus (κεφάλι και ουρά 90-120 χιλ.). Απαντάται κυρίως σε δασικές εκτάσεις αλλά και σε δεντρόκηπους και περιβόλια. Βρίσκεται συχνά σε κωνοφόρα δάση και περιορίζεται στα στενά όρια τους.

Μαυροποντικός (Rattus rattus)

Το χρώμα του τριχώματος ποικίλλει μεταξύ μαύρου, καφέ και γκρί ή καφέ και άσπρο (κεφάλι και σώμα 16-23 εκ, ουρά 18-25 εκ.). Βρίσκεται σε κτίρια όπως αποθήκες, φάρμες.

Δεκατιστής (Rattus norvegicus)

Συνήθως καφέ, κάποιες φορές το τρίχωμα του μπορεί να είναι και μαύρο. Ουρά λεπτή και χωρίς τρίχωμα στο κεφάλι και σώμα 20-26 εκ, ουρά 17-23 εκ). Απαντάται στις περιοχές όπου κατοικεί ο άνθρωπος (υπόνομοι, κελάρια). Συναντάται επίσης σε ακτές, εκβολές ποταμών κτλ.

Σταχτοποντικός (Mus domesticus)

Πρόκειται για υποδιαίρεση του είδους Μus musculus και είναι το πιο σκουρόχρωμο ποντίκι της Ευρώπης (κεφάλι και σώμα 75-95 χιλ, ουρά 70-95 χιλ). Ζει κυρίως μέσα ή γύρω από σπίτια, αγροικίες, αποθήκες και εργοστάσια αλλά και σε κήπους, θάμνους, βράχους κτλ.

Αλεπού (Vulpes vulpes)

Συνήθως χρώματος κόκκινου – καφέ και σε μερικές περιπτώσεις μαύρα στίγματα στο λαιμό και στο κάτω μέρος (κεφάλι και σώμα μέχρι 75 εκ. ουρά μέχρι 45 εκ.). Απαντάται σε δάση, ρεικότοπους, σε βουνά, αγροικίες και όλο και περισσότερο σε πόλεις.

Νυφίτσα (Mustela nivalis)

Πρόκειται για το μικρότερο σαρκοφάγο. Το μέγεθος του είδους ποικίλλει. Η ουρά είναι κοντή και χωρίς μαύρη κηλίδα (κεφάλι και σώμα 13-23 εκ, ουρά 3-6 εκ.). Απαντάται σε όλους τους χερσαίους οικότοπους.

Κουνάβι (Martes foina)

Άσπρη κηλίδα στο λαιμό με μέγεθος που ποικίλλει (κεφάλι και σώμα 40-48 εκ, ουρά 22-26 εκ.). Απαντάται σε δασικές εκτάσεις με φυλλοβόλα δέντρα και σε βραχώδεις περιοχές.

Ασβός (Meles meles)

Ξεχωρίζει από τη μαύρη λωρίδα που καλύπτει το άσπρο κεφάλι του (κεφάλι και σώμα 67-80 εκ, ουρά 12-19 εκ). Απαντάται σε δάση φυλλοβόλων κυρίως δέντρων και σε λιβάδια.

Όλα τα καταγεγραμμένα, μέχρι στιγμής, είδη των αμφίβιων και ερπετών που απαντώνται στους βιοτόπους της Πάρνηθας, βρίσκονται και σε όλη την Ελλάδα σε διάφορους οικότοπους και υψόμετρα. Με εξαίρεση τα βατράχια Bufo viridis και Bufo bufo που περνούν ένα μέρος της ζωής τους σε ξηρούς βιότοπους, τα αμφίβια βρίσκονται κανονικά σε υγροβιότοπους και μόνιμα νερά. Τα διάφορα ρέματα που απαντώνται στη Πάρνηθα συνιστούν κατάλληλους βιότοπους για τα είδη των αμφιβίων και η προστασία της υδρόβιας πανίδας προϋποθέτει προστασία των υγροτόπων. Τα ερπετά είναι συνδεδεμένα με ξηρούς βιοτόπους και δεν κινδυνεύουν ιδιαίτερα παρά μόνο από πυρκαγιές.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

(Απόφαση αριθμ. οικ. Α27733/2213, Άρθρο 4, ΦΕΚ 1181, Τεύχος Δεύτερο/19.6.2015)

Η μεταφορά μικρών ζώων συντροφιάς με οδικά μέσα και μέσα σταθερής τροχιάς επιτρέπεται, με ευθύνη του επιβάτη και κατά την κρίση του οδηγού ή άλλου εντεταλμένου προσωπικού του μεταφορέα ανάλογα με τις συνθήκες πληρότητας του οχήματος/συρμού και την ασφάλεια των επιβατών (με εξαίρεση τους σκύλους βοηθείας), εφόσον:

• Είναι τοποθετημένα σε ασφαλές κλουβί μεταφοράς, κλειστού τύπου, διαστάσεων έως 70 εκ. x 40 εκ. x 50 εκ. για την περίπτωση των τακτικών αστικών γραμμών.
• Συνοδεύονται από τον ιδιοκτήτη ή κάτοχό τους.
• Ο ιδιοκτήτης ή κάτοχος του ζώου φέρει το ατομικό βιβλιάριο υγείας – διαβατήριο του ζώου.
• Ο ιδιοκτήτης ή κάτοχος του ζώου βρίσκεται πλησίον αυτού και μεριμνά για τη μη πρόκληση τραυματισμού ή όχλησης άλλων επιβατών.
• Τα τοποθετούν στους ελεύθερους χώρους των οχημάτων/συρμών, εκτός των διαδρόμων, των σημείων εισόδου-εξόδου των επιβατών και επικύρωσης των εισιτηρίων ούτως ώστε να μη διακυβεύεται η ασφαλής μετακίνηση των υπόλοιπων επιβατών.

Ειδικώς, οι σκύλοι βοηθείας, ήτοι οι εκπαιδευμένοι σκύλοι οδηγοί τυφλών και σκύλοι βοηθοί ατόμων με αναπηρίες, καθώς και οι σκύλοι που βρίσκονται στη διαδικασία εκπαίδευσης ως σκύλοι βοηθείας μεταφέρονται ως εξής:

• Χωρίς κλουβί μεταφοράς και χωρίς φίμωτρο, εφόσον φέρουν λουρί χειρισμού, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους.
• Ο χρήστης ή εκπαιδευτής, κατά περίπτωση, του σκύλου βοηθείας φέρει και επιδεικνύει, όποτε του ζητείται από τους Ελεγκτές Κομίστρου ή τους ειδικά εξουσιοδοτημένους για το σκοπό αυτό υπαλλήλους, τα εκ του νόμου οριζόμενα παραστατικά που πιστοποιούν την επάρκεια εκπαίδευσης του ζώου (αν είναι εκπαιδευμένο ή τελεί υπό εκπαίδευση), την υγεία αυτού, όσο και ότι ο χρήστης ή εκπαιδευτής του σκύλου βοηθείας διαθέτει τη σχετική πιστοποίηση και αποδεικτικό χρήσης του ζώου.
• Στην περίπτωση χρήστη ή εκπαιδευτή που είναι πολίτης της Ε.Ε. ή πολίτης τρίτης χώρας, αλλά μένει στην Ελλάδα για βραχύ χρονικό διάστημα, τότε τα απαραίτητα πιστοποιητικά, όπως έχουν εκδοθεί από επίσημο φορέα ή υπηρεσία της χώρας προέλευσης, πρέπει να είναι μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα. Σε περίπτωση μακροπρόθεσμης παραμονής του χρήστη ή εκπαιδευτή στην Ελλάδα (π.χ. λόγοι εργασίας, μόνιμη παραμονή κ.λπ.), τα ως άνω πιστοποιητικά πρέπει να είναι επίσημα μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα από τις Αρχές της Ελλάδας στο εξωτερικό (Πρεσβείες, κ.λπ.), κατά τα οριζόμενα της ισχύουσας σχετικής νομοθεσίας.
• Ο χρήστης ή εκπαιδευτής, κατά περίπτωση, του σκύλου βοηθείας οφείλει όπως μεριμνά για τη διατήρηση της καθαριότητας του οχήματος/συρμού και για την ανεμπόδιστη διέλευση και κίνηση των υπόλοιπων επιβατών εντός του οχήματος/συρμού.

Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση πρόκλησης ζημίας, εφαρμογή έχουν οι γενικότερες διατάξεις του Αστικού Κώδικα περί ευθύνης του κατόχου ζώου για ζημία που προκλήθηκε από αυτό σε τρίτον (άρθρο 924 ΑΚ).[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: ΣΤΑΣΥ

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Επιστολή απέστειλε η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία στις Αρχές, για την κατάργηση των πυροτεχνημάτων την Πρωτοχρονιά λόγω των προβλημάτων που προκαλούν στα ζώα.

Στην επιστολή, οι φιλόζωοι αναφέρουν ότι «τα πυροτεχνήματα και άλλα εκρηκτικά υλικά, των οποίων οι αντιδράσεις μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρες, φλόγες και αναθυμιάσεις, προκαλούν διάφορες βλάβες στα μη ανθρώπινα ζώα. Επηρεάζουν τα ζώα συντροφιάς των οποίων τις αντιδράσεις μπορούμε εύκολα να δούμε. Βλάπτουν επίσης τα άλλα ζώα που βρίσκονται γύρω μας, τόσο σε αστικά περιβάλλοντα όσο και έξω από αυτά, καθώς και σε εκείνα που βρίσκονται σε αγροκτήματα ή περιορίζονται σε άλλους χώρους αλλά και την ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων».

Οι φιλόζωοι ζητούν «την ολική κατάργηση ρίψης πυροτεχνημάτων, κροτίδων και άλλων εκρηκτικών υλικών, των οποίων οι αντιδράσεις μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρες, φλόγες και αναθυμιάσεις, ήχους βόμβας, δυνατούς κρότους καθώς έχουν τεράστιες επιπτώσεις στα ζώα συντροφιάς, στην άγρια πανίδα, στο περιβάλλον και στη υγεία των ανθρώπων».[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Πηγή: iefimerida.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text el_class=”myBorder2″][presto_player id=13303][/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text css=”.vc_custom_1640691049785{border-top-width: 1px !important;border-right-width: 1px !important;border-bottom-width: 1px !important;border-left-width: 1px !important;padding-top: 20px !important;padding-right: 20px !important;padding-bottom: 20px !important;padding-left: 20px !important;background-color: rgba(255,255,255,0.25) !important;*background-color: rgb(255,255,255) !important;border-left-color: #9168a5 !important;border-left-style: solid !important;border-right-color: #9168a5 !important;border-right-style: solid !important;border-top-color: #9168a5 !important;border-top-style: solid !important;border-bottom-color: #9168a5 !important;border-bottom-style: solid !important;}”]Ενημερωθείτε για όλες τις εγκυκλίους, τις υγειονομικές απαιτήσεις και τα πιστοποιητικά που σχετίζονται με τις μετακινήσεις ζώων συντροφιάς από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Tροφίμων, εδώ.[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Όσοι από εμάς έχουν στην κατοχή τους ένα κατοικίδιο ζωάκι, ξέρουν πολύ καλά πως θα έρθει και η στιγμή που θα πρέπει αυτό να ταξιδέψει, είτε μαζί μας σε κάποιο ταξίδι αναψυχής, είτε απλά στον κτηνίατρο.

Ένας σκύλος να βγάζει το κεφάλι του από το παράθυρο ή μια γάτα στην αγκαλιά του συνοδηγού είναι εικόνες που βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους. Είναι όμως ασφαλείς τέτοιες πρακτικές;

Η μεταφορά ενός ζώου μέσα στο αυτοκίνητο, ακόμα και για πολύ σύντομες διαδρομές, εγκυμονεί πολλούς κινδύνους και μπορεί να αποβεί μοιραία, γιαυτό και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ποτέ με επιπολαιότητα. Δοκιμή της ADAC (Allgemeiner Deutscher Automobil Club, η γερμανική εκδοχή της δικής μας ΕΛΠΑ) κατέδειξε σε προσομοίωση πώς ένας 22 κιλών σκύλος ελεύθερος στο πίσω κάθισμα, κατόπιν φρεναρίσματος, βρέθηκε μπροστά στον οδηγό και τον τραυμάτισε στο κρανίο και στη σπονδυλική στήλη.

Το πείραμα έγινε με το αυτοκίνητο να κινείται μόλις με 50 χιλιόμετρα την ώρα και ο σκύλος προσέκρουσε στο προσκέφαλο του οδηγού ασκώντας πίεση 550 κιλών περίπου.

Ένα ατύχημα όμως μπορεί να προκληθεί εξίσου εύκολα και εάν το ζώο αντιδράσει διαφορετικά απ΄ό,τι μας έχει συνηθίσει. Μια δυνατή κόρνα, ένα φως που αναβοσβήνει ή ακόμα και ένα άλλο κατοικίδιο στο διπλανό αυτοκίνητο, μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις δύσκολα διαχειρίσιμες από τον οδηγό, καθώς το όχημα βρίσκεται εν κινήσει. Οι κίνδυνοι είναι εξίσου σοβαροί, τόσο για τους ανθρώπους, οδηγούς και συνεπιβάτες, όσο και για τα ίδια τα ζώα.

Σύμφωνα με το άρθρο 14 του ΚΟΚ, «ζώα επιτρέπεται να οδηγούνται μόνο από ανθρώπους απόλυτα ικανούς γι’ αυτό, που είναι σε θέση να τα ελέγχουν πλήρως». Είναι λοιπόν απαραίτητο, προκειμένου να αποφευχθούν τέτοιου είδους ατυχήματα, να αποκλείουμε εξαρχής επικίνδυνες καταστάσεις, παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα.

Υπάρχει μια μεγάλη γκάμα επιλογών, ανάλογα το ζώο και το μέγεθός του. Πουλιά, ερπετά, τρωκτικά και μικρά ζώα βάρους έως 7 κιλών μπορούν να τοποθετούνται σε κουτιά στον χώρο των ποδιών, πίσω από τα μπροστινά καθίσματα…[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][vc_column_text]

Διαβάστε όλο το αρθρο στο Adamdrive.gr

[/vc_column_text][vc_empty_space height=”15″][easy-social-share buttons=”facebook,twitter,google,pinterest,linkedin” style=”icon”][vc_column_text][contentblock id=13 img=gcb.png][/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]